Η φωτογραφία της Ημέρας
Το παιδάκι με τη μπάλα,1947, από το «Λύκειο, Λύκειο, είσ’ εδώ;», της Ελένης Μπίστικα, Η Καθημερινή 26/06/2010
.jpg)
Όλα τα είχαμε, το "κουτί" μας έλειπε.....!
Εργασιακό; Ασφαλιστικό; Περικοπές μισθών και συντάξεων; Όχι, τίποτε από όλα αυτά.
Αυτό που νοιάζει τον "βομβιστή" είναι ο Χρυσοχοϊδης...Ή μήπως δεν είναι έτσι; Για κοιτάξτε και (ξανα) θυμηθείτε κάτι ανάλογο, αλλά καθόλου συναφές: UNABOMBER, Τεχνοφοβικός τρομοκράτης ή μεταμοντέρνος ήρωας;, του Γιώργου Στάμκου, 30/8/2008, www.e-telescope.gr.
Ted Kaczynski, από wikipedia.
Συνέντευξη του Ted Kaczynski (Unabomber) για το φανζίν Veganarsi – 12/08/2003
Η νέα τρομοκρατική επίθεση και η διεθνής συγκυρία, από antinews.gr 26/06/2010
Η Ελλάδα έγινε έτσι ο κύριος μηχανισμός κρούσης για να υποσκαφθεί η διεθνής εμπιστοσύνη προς το ευρώ.
Από εκεί προέρχεται η λυσσαλέα υποστήριξη προς τον Παπανδρέου, από τα διεθνή και εγχώρια ΜΜΕ, τα οποία ανέκαθεν ήταν ο ισχυρός βραχίονας της Νέας Τάξης.
Η κατάσταση στην οποία έχει οδηγηθεί η Ελλάδα έχει φέρει τις ελληνικές τράπεζες σε δύσκολη θέση, από εκεί που το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θεωρούνταν ένα από τα ισχυρότερα στον κόσμο, μετά το ξέσπασμα της διεθνούς κρίσης, το φθινόπωρο του 2008.
Δεν είναι λοιπόν καθόλου απίθανο, ένας βασικός στόχος των διεθνών τραπεζών να είναι και ο έλεγχος του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, όπως άλλωστε διείδε πρώτο το antinews (http://www.antinews.gr/?p=50874).
Δεν είναι επίσης καθόλου τυχαίο ότι η Νέα Τάξη δείχνει ιδιαίτερη πρεμούρα να περάσει το ασφαλιστικό με τους εξοντωτικούς αυτούς όρους για τις ελληνικές συντάξεις.
Σήμερα, ο βασικός πόρος διαβίωσης του Έλληνα συνταξιούχου είναι η σύνταξη, που παίρνει από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης. Πολύ μικρό είναι το ποσοστό αυτών που παίρνουν σύνταξη από ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρίες.
Τα χρηματικά αποθεματικά, όμως, που προορίζονται για πληρωμή συντάξεων στο μέλλον, είναι ο μεγαλύτερός και σημαντικότερος, διεθνώς, αποταμιευτικός πόρος. Όποιος έχει τον έλεγχό τους, έχει τον έλεγχο του χρήματος.
Εάν η εθνική μας αποταμίευση είναι στα χέρια των κρατικών ασφαλιστικών ταμείων, τότε τον έλεγχο του χρήματος τον έχει το κράτος, μέσω των ταμείων. Το χρήμα αυτό είναι κατατεθειμένο σε τράπεζες στις οποίες έχει έμμεσο έλεγχο το κράτος και, μέσω των τραπεζών αυτών, το κράτος έχει γενικό έλεγχο στην οικονομία. Στη δική μας περίπτωση, τα αποθεματικά των ελληνικών ασφαλιστικών ταμείων είναι κατατεθειμένα στην Εθνική Τράπεζα, η οποία, για αυτόν ακριβώς το λόγο φάνταζε μέχρι πρότινος το ακλόνητο νούμερο ένα και ο βασικός πυλώνας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος.
Αν όλοι εμείς οδηγηθούμε σε σύναψη ιδιωτικών συνταξιοδοτικών συμβολαίων, επειδή θα περιμένουμε (αν περάσει το ασφαλιστικό) ότι θα πάρουμε πολύ μικρή σύνταξη, είναι φανερό ότι, μεσοπρόθεσμα, ο έλεγχος του αποταμιευμένου χρήματος στην Ελλάδα θα περάσει στα χέρια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιριών, που με τη σειρά τους βρίσκονται, οι περισσότερες, κάτω από τον έλεγχο του διεθνούς τραπεζικού συστήματος.
“Money Masters”, Οι μηχανισμοί δημιουργίας χρήματος και υποδούλωσης λαών, εθνών και κρατικών οντοτήτων. Ο μηχανισμός απόλυτου ελέγχου μέχρι βαθμού στραγγαλισμού της αμερικάνικης οικονομίας μέσω της Ομοσπονδιακής Τράπεζας, και κατ’ επέκταση ελέγχου και στραγγαλισμού των εθνών. Ποιοι κινούν τα νήματα. Ιδιαίτερη αναφορά στην “αγία οικογένεια” των Rothschild, από Θέσπης 10/01/2009
World debt, by Buttonwood, The Economist, 24/6/2010.
Κυβέρνηση «μαθητευόμενων μάγων», του Σταύρου Λυγερού, Η Καθημερινή 26/06/2010
Η πιο σοβαρή κουβέντα του πρωθυπουργού είναι ότι η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε πειραματόζωο. Απέφυγε επιμελώς, όμως, να μιλήσει και για το είδος του συντελούμενου πειράματος και για τον δικό του ρόλο. Ο Γιώργος Παπανδρέου δεν ευθύνεται για τη δημοσιονομική βόμβα που κληρονόμησε, αλλά έχει καταλυτικές ευθύνες για τον τρόπο που τη διαχειρίσθηκε, προκαλώντας την έκρηξή της με τις γνωστές συνέπειες.
Λογικά, η κρίση έπρεπε να λειτουργήσει σαν καταλύτης για την αντικατάσταση του ανορθολογικού, κλεπτοκρατικού και σπάταλου μοντέλου ανάπτυξης από ένα υγιές και παραγωγικό. Αντ’ αυτού, χρησιμοποιείται ως ευκαιρία για τον βίαιο μετασχηματισμό της ελληνικής οικονομίας - κοινωνίας, σύμφωνα με τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες. Το Μνημόνιο περιέχει επιβεβλημένες διατάξεις, αλλά συνολικά λειτουργεί σαν προκρούστια κλίνη. Γι’ αυτό και εγκλωβίζει την οικονομία σε ανατροφοδοτούμενη ύφεση. Ακόμα κι αν η αποδοχή του συγκεκριμένου Μνημονίου ήταν ο μόνος τρόπος για να κρατήσει η Ελλάδα το κεφάλι έξω από το νερό, δεν συνεπάγεται ότι το Μνημόνιο συνιστά πράγματι αποτελεσματική θεραπεία.
Οι «Σπαρτιάτες» της Κορέας. Εξήντα χρόνια από την έναρξη του πολέμου, έλληνες πολεμιστές θυμούνται, ρεπορτάζ Πέτρος Στεφανής, Τα Νέα, 26/6/2010.
Υπέρ της παθητικής ευθανασίας οι Γερμανοί, Τα Νέα, 25/6/2010.
Εφιαλτικά σενάρια για τούς Βορειοκορεάτες, Το Βήμα, 26/6/2010
"Σύμφωνα με τον προπονητή ποδοσφαίρου κ. Κι Ναμ Μουν, ο οποίος είχε αυτομολήσει στη Νότια Κορέα το 2004, «σε περίπτωση νίκης οι παίκτες και ο προπονητής λαμβάνουν ως δώρο πανέμορφα και τεράστια σπίτια, ωστόσο στην περίπτωση που ντροπιάσουν τη χώρα μπορεί να οδηγηθούν στα ορυχεία, όπου θα περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους»! Οι δηλώσεις του «εξωμότη» βορειοκορεάτη προπονητή δεν αποτελούν έκπληξη για όσους γνωρίζουν τι συμβαίνει πίσω από το παραπέτασμα ολοκληρωτικών καθεστώτων".
Πάει... δεξιά η βαλίτσα. Η κυβέρνηση των Συντηρητικών βάζει τον θατσερισμό στο χρονοντούλαπο, του Περικλή Δημητρολόπουλου, Τα Νέα, 26/6/2010.
Τα αυγά του φιδιού έσκασαν πίσω από το Παραπέτασμα. Ο εθνικισμός βρίσκει πρόσφορο έδαφος στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, του Γιώργου Αγγελόπουλου, Τα Νέα, 26/6/2010.
ΟΙ ΦΛΑΜΑΝΔΟΙ, ΟΙ ΒΑΛΟΝΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΒΕΛΓΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ....Ο πλούσιος Βορράς δεν θέλει στα πόδια του τον φτωχό Νότο, της Ν. Ξενάκη, Τα Νέα, 26/6/2010.
Ημερολόγιο συνόρων Ο τραγικός ήλιος της Αφρικής, του Γκαζμέντ Καπλάνι, Τα Νέα, 26/6/2010.
"ΟΣΟΙ ΕΧΟΥΝ στοιχειώδη ανθρώπινα αισθήματα δεν μπορεί να λυπούνται για το τέλος του απαρτχάιντ. Αλλά αρκεί να έχεις ανοιχτά τα μάτια για να καταλάβεις ότι τότε, σε πολλούς κρίσιμους τομείς, τα πράγματα πήγαιναν καλύτερα. Στην εκπαίδευση, την οδική ασφάλεια, την αγροτική παραγωγή, την ασφάλεια. Η ελευθερία, από μόνη της, δεν φθάνει για να φέρει την ευημερία. Δεν φθάνει για να φέρει την ισότητα. Απαιτεί σκληρή δουλειά και γενιές ολόκληρες. Και υπεύθυνους πολιτικούς. Οχι σαν τον Τάμπο Μπέκι, πρόεδρο της Νότιας Αφρικής μέχρι το 2008. Ο Μαντέλα ήταν γενναιόδωρος με τους πρώην καταπιεστές του, τους λευκούς. Ο Τάμπο Μπέκι ήταν μνησίκακος και λαοπλάνος. Αντί να καταπολεμήσει το ΑΙDS, καλλιεργούσε στους μαύρους το μίσος για τους λευκούς, αντικαθιστώντας τον ρατσισμό των λευκών με εκείνο των μαύρων. «Είχαμε μια ψευδαίσθηση» λέει η Ρουθ «ότι από την Κόλαση θα περνούσαμε στον Παράδεισο. Με τα χρόνια καταλάβαμε ότι Παράδεισος δεν υπάρχει. Τώρα περνάμε από την κάθαρση. Για να γίνουμε μια ομαλή χώρα». Κάνει μια παύση και δείχνει στον ορίζοντα με το δάχτυλο: «Do you see there? Τhe Lion΄s Ηead...». Εκεί πίσω, το λυκόφως και ο τραγικός ήλιος της Αφρικής".
Μεγάλοι έλληνες λογοτέχνες στο Διαδίκτυο. Χρονολόγια, αποσπάσματα έργων, κριτικές και βιβλιογραφία στους ιστότοπους του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου, Tο Βήμα, 26/6/2010.
Βιογραφία-Κυβέλη, του Γιώργου Δ.Κ. Σαρηγιάννη, Τα Νέα, 26/6/2010.
Όταν απεργούν οι εκατομμυριούχοι, του Μιχάλη Μητσού, Τα Νέα, 26/6/2010
"Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Γαλλίας. Δεν υπήρξε πολιτικός ή δημοσιογράφος που να μη συνέδεσε τον ποδοσφαιρικό εξευτελισμό των Βleus (που θα έπρεπε να ονομάζονται ορθότερα Βlanc-noir-beur, λευκοί-μαύροι-βορειοαφρικανοί) με τη γενικότερη κατάσταση της χώρας. Η Μοντ έκανε παραλληλισμό ανάμεσα σ΄ αυτή την «περίεργη ήττα» και τα γεγονότα του 1940. Ο πρώην ηγέτης των σοσιαλιστών Φρανσουά Ολλάντ δήλωσε ότι το φιάσκο της Νότιας Αφρικής «αποκαλύπτει τις υπερβολές της γαλλικής κοινωνίας: χρήμα και ατομισμός». Οι λέξεις «λιποτάκτες» και «στασιαστές» έδωσαν και πήραν. Ο Εκόνομιστ, σχολιάζοντας την ανταρσία των γάλλων παικτών, θυμήθηκε τη Ζακερί, την εξέγερση των γάλλων χωρικών εναντίον των ευγενών το 1358 (ανάλογες ιστορικές αναφορές είχαν γίνει και για μας, στη διάρκεια του περιβόητου Δεκέμβρη). Και ο Ρότζερ Κόεν των Νιου Γιορκ Τάιμς εκθειάζει τη σχετική αφέλεια, τους σχετικά χαμηλούς μισθούς και τον σχετικά συμπαθή προπονητή της εθνικής ομάδας των Ηνωμένων Πολιτειών".
