Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου κι έλεγε οδυρόμενη:
Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας.
Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων, εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας. Λύγισε στ’ αναστενάγματα της καρδιάς μου, εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης.
Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου, και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου• αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό, τ’ άκουσε να περπατάνε, από το φόβο της κρύφτηκε.
Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου; Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ’ αμέτρητο έλεος.
(Σε μεταγραφή Φώτη Κόντογλου, το τροπάριο της Κασσιανής από τον ιστοτόπο: www.poiein.gr) και η φωτογραφία από το film: Agora (η ζωή της φιλοσόφου-μαθηματικού Υπατίας)
ΦΑΚΕΛΟΣ: ΤΣΕΤΣΕΝΙΑ
'Black Widow' Fears Surround a Russian Verdict, by Mariya Rasner, Womensenews.org, 06/02/2005
Τσετσενία. Πολιτικές δολοφονίες που ικανοποιούν τη Μόσχα, Geopolitics.gr, 6/5/2009.
Specıal Analysis: Al-Qaeda in Chechnya, by Dan Darling, Winds of Change. Net, 22/4/2004.
Victimisation of Female Suicide Bombers: The Case of Chechnya, by Nino Kemoklidze.
And Then There Were None. How they killed Chechnya's conscience, by Anna Nemtsova, Foreign Policy, 16/7/2009.
Blood Ties. Chechen authorities don't just target militants—they harass their families too, by Orkhan Dzhemal, Russky Newsweek, 14/8/2009.
Distant conflict claws at Russia's heartland, by Charles Clover and Isabel Gorst, Financial Times, 29/3/2010.
Crisis in the Caucasus: A new look at Russia's Chechen Impasse, by Charles King, Foreign Affairs, March/April 2003.
Russia and its Regions. Beyond the Kremlin's reach. Tatarstan is stable, but the republics of the North Caucasus are aflame. Why?, The Economist, 28/1/2010.
Profile: Doku Umarov, BBC, 8/6/2009 (πολύ σημαντικό).
Said Buryat killed in passport, Russian News Line, 8/3/2010 (πολύ σημαντικό).
Chechnya: Continued Violence, RES (στον ίδιο ιστότοπο, Russian and Eurasian Security Network, μπορεί να δει κανείς και άλλα σχετικά papers).
Military Learning between the Chechen Wars, by Michael Coffet, The School of Russian and Asian Studies. (βλέπε και ανάλογα σχετικά άρθρα στον ίδιο ιστότοπο).
Umarov Doku. One of the leaders of Chechen separatists, Lenta.Ru (μετάφραση στα αγγλικά από Google): "Один из лидеров чеченских сепаратистов, в 2006-2007 годах был президентом самопровозглашенной республики Ичкерия, с октября 2007 года...".
The authorities abandoned the next challenge, by Alexander Samarin and Ivan Rodin, NG, 30/3/2010 (μετάφραση στα αγγλικά από Google-).
Who gave the terrorist attacks in the Moscow subway: the first version, Izvestia, 29/3/2010 (μετάφραση στα αγγλικά από Google).
Tchétchénie, une « guerre sans nom ». PROMENADE DANS UN PAYS DÉVASTÉ, par Karel Bartak, Le Monde Diplomatique, Mai 1995.
Cette Russie qu' occultent les clichés, par Jean Marie Chauvier, Le Monde Diplomatique, Mars 2008.
Apres les massacres de Beslan, comment sortir de l'impasse Tchetchene?, par Cyrille Gloaguen.
Eine Stadt unter Schock. Panik, Weinkrämpfe und Drohungen: Die Anschläge in der Moskauer Metro verstören die Menschen. Die Behörden rechnen damit, dass die Zahl der Toten weiter steigt, Zeit Online, 29/3/2010.
"El norte del Cáucaso es el gran problema de Rusia". entrevista: Jos Boonstra, experto en Asia Central y Cáucaso de FRIDE, El Pais, 29/3/2010.
Πώς θα πέσουν τα spreads, του Θανάση Μαυρίδη, Capital.gr 30/03/2010
Γαϊτανάκι φόβου πάνω από την πόλη, του Δ.Χαραλάμπους, Το Βήμα 30/03/2010
Ήταν Φεβρουάριος του 2009 όταν ο σημερινός υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Μιχ.Χρυσοχοΐδης δήλωνε σε ραδιοφωνικό σταθμό: «Το φαινόμενο της μαζικής τρομοκρατίας που υπάρχει στη χώρα μας και της λογικής του αντάρτικου πόλεων συμβαίνει στην Ελλάδα, στην Κολομβία,στη Βαγδάτη και ενδεχομένως στην Καμπούλ. Δεν υπάρχει πουθενά αλλού και δεν υπερβάλλω». Εναν χρόνο και έναν μήνα αργότερα, δυστυχώς, τα λόγια του επιβεβαιώθηκαν, και μάλιστα επί δικής του θητείας. Ακόμη χειρότερα: με τραγικό συμβολισμό τον θάνατο ενός 15χρονου μετανάστη που έφυγε από την Καμπούλ προκειμένου να γλιτώσει τις βόμβες...
Χρειάζεται νέα εκκίνηση, του Γρηγόρη Νικολόπουλου, Το Βήμα 30/03/2010
Για να επιταχυνθεί η μείωσή του οι δανειστές θέλουν να δουν αποδείξεις και όχι λόγια. Μέχρι στιγμής παραμένουν επιφυλακτικοί και δηλώνουν ότι δεν πιστεύουν πως η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να εφαρμόσει με επιτυχία το πρόγραμμα σταθεροποίησης. Η κυβέρνηση οφείλει να τους διαψεύσει. Οχι με τις δηλώσεις και την επικοινωνιακή πολιτική, αλλά με καθοριστικές παρεμβάσεις στην οικονομία και στη Δημόσια Διοίκηση. Το σκηνικό που έχουμε δει ως σήμερα δεν είναι ικανοποιητικό. Είναι ένα σκηνικό κωλυσιεργίας, ασυνεννοησίας και αναποτελεσματικότητας. Η έλλειψη συντονισμού είναι εμφανής. Και η συγκρότηση μιας ηγετικής ομάδας που θα συντονίζει το κυβερνητικό έργο και θα αναλάβει πρωτοβουλίες που θα δημιουργήσουν προϋποθέσεις για γρήγορη ανάκαμψη είναι πρώτη προτεραιότητα.
Το όπλο πάνω στο τραπέζι δεν «τρόμαξε» τις αγορές, του Βασίλη Zήρα, Η Καθημερινή 30/03/2010
Το ελληνικό Δημόσιο προχώρησε στην έκδοση επταετούς ομολόγου. Το επιτόκιό του ήταν για μία ακόμη φορά υψηλό. Διαμορφώθηκε στο 6%, 3,1 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Αυτό ήταν μάλλον αναμενόμενο. Δυσάρεστη έκπληξη ήταν το περιορισμένο, σε σχέση με τις προηγούμενες εκδόσεις, ενδιαφέρον των επενδυτών. Οι προσφορές ανήλθαν σε κάτι λιγότερο από 7 δισ. ευρώ, έναντι 25 δισ. ευρώ στην έκδοση του 10ετούς ομολόγου, τρεις εβδομάδες νωρίτερα. Θα μπορούσε να υποστηρίξει κάποιος ότι πριν τοποθετηθεί «το όπλο στο τραπέζι», υπήρχαν πολύ περισσότεροι επενδυτές πρόθυμοι να δανείσουν την Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι ο μηχανισμός στήριξης, που δεν πρόκειται να ενεργοποιηθεί παρά μόνο σε περίπτωση πτώχευσης της χώρας, αφήνει παγερά αδιάφορη την αγορά. Αυτό που έκανε τη διαφορά σε σχέση με τις δύο προηγούμενες εκδόσεις και ειδικά με αυτή του 10ετούς ομολόγου, ήταν κυρίως η τιμή. Υπάρχουν πάντα επενδυτές να δανείσουν το ελληνικό Δημόσιο: πολλοί όταν η απόδοση είναι υψηλή και λιγότεροι όταν η απόδοση είναι χαμηλότερη.
Chancellor Abandons Germany's Post-War EU Policy, Spiegel Online, 29/03/2010
Germany was managed differently for decades, as its leaders pursued a strategy set by former Chancellor Konrad Adenauer. "Europe has to be created," Adenauer preached. To gain sovereignty for his country, Adenauer accelerated Germany's integration with the West and, in the 1950s, expedited the formation of the European Economic Community, the nucleus of the EU. Adenauer would never have asked himself whether he had the backing of the majority of citizens.
Germany's other post-war chancellors followed his example, consistently moving in the direction of European unity. They reasoned that this would be the only way to eventually overcome the division of Germany. With a clear commitment to integration, Kohl went on to guide the country through the process of reunification and, later, won acceptance for the euro. Compared with the great Europeans, Kohl and Adenauer, Merkel's stature seems relatively small.
Greece and the Eurozone: Angie, Ain't It Time to Say Goodbye?, Seeking Alpha, 29/03/2010
This basically confirmed my earlier suspicions that this entire crisis was triggered by the ECB at the behest of the Germans. The ECB closed the lending window to Greece, which had been dealing with the inherent operational constraints of the EMU by buying Greek government debt, repo-ing it to ECB, and then taking the reserves from that and buying more government debt. The Germans surely took offense to that, since it is Weimar 2.0 from their paranoid perspective. Ireland has also been using this loophole. Of course, that Germany and France were serial violators of these EMU imposed constraints (when they routinely ran budget deficits in excess of 3% of GDP) never seemed to exorcise the President of the ECB to the same degree.
