|
Ασφαλιστικά Ταμεία: τα 5 που θα γίνουν 3 είναι τελικά ...6
Του Σεραφείμ Μακρή || www.democracycrisis.com
Το Σχέδιο Νόμου (ή προσχέδιο;) για το Ασφαλιστικό επιφέρει όπως ήδη έχουμε γράψει σε προηγούμενα σημειώματα δομική αλλαγή στο χαρακτήρα του συστήματος καταργώντας τον αναδιανεμητικό χαρακτήρα που είχε ως σήμερα (και μάλιστα με μια απίστευτη μεταφορά πόρων από τα χαμηλότερα στο υψηλότερα εισοδήματα) και εισάγοντας ανταποδοτικά στοιχεία. Η αλλαγή στο χαρακτήρα του συστήματος και η εισαγωγή νέας πολυπλοκότητας με τη δημιουργία νέων κατηγοριών ασφαλισμένων (ανάλογα με τη χρονική στιγμή που αυτοί αναμένεται να βγουν στη σύνταξη) αναμένεται να απαιτήσει στο μέλλον μια σειρά από διοικητικές προσαρμογές οι οποίες σήμερα δεν είναι ορατές. Δυστυχώς, οι θεωρητικές αποτυπώσεις αλλαγών, στο χαρτί ενός νομοσχεδίου, μετουσιώνονται πολύ πιο δύσκολα σε διοικητικό αποτέλεσμα: οι αλλαγές στα πληροφοριακά συστήματα για την υποστήριξη πολλαπλών συστημάτων και υποπεριπτώσεων ασφάλισης είναι χρονοβόρες (και κοστοβόρες, πχ μπορεί να στοιχίσουν όσο μερικές ακριβές μεταγραφές ποδοσφαιριστών) και μάλλον όχι εύκολες στην υλοποίησή τους. Οι νέες διαδικασίες θα απαιτήσουν για την υποστήριξή τους και την τελευταία ικμάδα ενός διοικητικού μηχανισμού, των ανθρώπων που δουλεύουν στα Ταμεία, που ήδη βρίσκεται στα όρια του από άποψη σύνθεσης και απόδοσης.
Όσον αφορά στις επιδιωκόμενες διοικητικές- οργανωσιακές αλλαγές αξίζει να σημειωθεί ότι:
1. Το σχέδιο αφιερώνει στη ρύθμιση διοικητικών – οργανωσιακών θεμάτων δέκα συνολικά άρθρα (άρθρα 27 ως και 36). Μια πρώτη παρατήρηση είναι ότι επιχειρούνται τα πάντα μέσα σε 10 άρθρα ενώ υφίστανται εξουσιοδοτήσεις του νόμου για 7 Προεδρικά Διατάγματα και 8 Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις: είναι η λεγόμενη «μέθοδος των Ελληνικών Καλένδων».
2. Μολονότι το σχέδιο ισχυρίζεται ότι μέχρι το ...2018 θα πρέπει να έχουν τα σημερινά 5 ταμεία κύριας σύνταξης (ΙΚΑ, ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, ΕΤΑΑ και ΕΤΑΠ-ΜΜΕ) να έχουν οργανωθεί σε ...3, τελικά όπως φαίνεται θα μας προκύψουν 6 διότι διατηρούνται ανέπαφοι και ξεχωριστοί οι κλάδοι σύνταξης του ΕΤΑΑ (γιατροί-δικηγόροι-μηχανικοί) και του (SURPRISE!) ΕΤΑΠ-ΜΜΕ (δημοσιογράφοι) ενώ σε άλλο σημείο του νομοσχεδίου εξαιρούνται από το Δημόσιο Σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης και οργανώνουν δικό τους(!) ταμείο οι υπάλληλοι της Τράπεζας της Ελλάδας (και αυτό αποκαλείται κατάργηση των πελατειακών σχέσεων).
3. Δύο πολιτικά κόμματα που κυβέρνησαν από το 1974 και μετά (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ), σε διαδοχικά κυβερνητικά προγράμματά τους, έχουν περιγράψει τη δημιουργία ενιαίου πλαισίου Ασφάλισης και ΕΣΥ στην πρωτοβάθμια περίθαλψη. Αυτό που δεν έγινε σε 36 χρόνια επιχειρείται τώρα με ένα άρθρο και δύο (μελλοντικές) Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις. Κανείς δεν μπορεί να απαγορεύσει τη φιλοδοξία...
4. Τέλος: μολονότι σε άλλο κεφάλαιο του νόμου (άρθρο 39) ο διαχωρισμός ανάμεσα στις ασφαλιστικές και στις προνοιακές παροχές γίνεται για καθαρά λογιστικούς λόγους και ανοίγει πεδίο λαμπρό για τη δημιουργική λογιστική μείωσης του ποσοστού του ΑΕΠ που πάει στις συντάξεις (κατά πως μας έχουν παραγγείλει...). Η απουσία κάθε οργανωτικής δομής που θα υποδεχτεί διοικητικά τις προνοιακές παροχές και θα ανακουφίσει τα ασφαλιστικά ταμεία από θέματα εκτός της ύλης τους απουσιάζει εντελώς –αποδεικνύοντας τον τρόπο που αντιμετωπίζεται το θέμα αυτό.
Μπορεί κανείς να κάνει κριτική και σε άλλα σημεία. Θα μπορούσε επίσης και να συμφωνήσει με μερικές διατάξεις. Το ζήτημα είναι ότι και σε αυτό το κομμάτι του το σχέδιο είναι γενικόλογο και με εμφανή έλλειψη κοινής και συγκεκριμένης στρατηγικής για ένα από τα πιο ουσιαστικά κομμάτια του συστήματος: την οργάνωση της διοίκησης που θα κληθεί να αναλάβει την εφαρμογή και του νέου νόμου όταν αυτός ψηφιστεί.
|
