Η Ατζέντα της Ημέρας 21 Οκτωβρίου

User Rating: / 0
PoorBest 

Η «ομερτά» έσπασε την… ομερτά!, της Σοφίας Βούλτεψη, elzoni.gr 21/10/2011

Η εμμονή του ΠΑΣΟΚ να παραμένει στην εξουσία και να κυβερνά επί ερειπίων έχει οδηγήσει τη χώρα σε μεγαλύτερη καταστροφή και από αυτήν την δημοσιονομική.

Στην Ευρώπη έχει ξεσπάσει ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, που είναι οικονομικός, και στην Ελλάδα έχει ξεσπάσει εμφύλιος πόλεμος, με άγριες συγκρούσεις εντός και εκτός κοινοβουλίου.

Την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν μπορούν να συμφωνήσουν σε τίποτε, όλοι οι σοβαροί οικονομολόγοι υποστηρίζουν πως το ευρώ θα χαθεί και η Ευρώπη θα διαλυθεί αν δεν σωθεί τώρα η Ελλάδα και στη χώρα μας έπεφτε ο πρώτος νεκρός, στο κοινοβούλιο ξεσπούσε καυγάς επειδή ο πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας χρησιμοποίησε τη λέξη «ομερτά» (νόμος της σιωπής).

Οι εικόνες που έστειλε χθες η εθνική αντιπροσωπεία σε έναν καθημαγμένο λαό αποκαλύπτουν την απόλυτη διάλυση που επικρατεί στη χώρα.

Ομερτά ο κ. Τσίπρας; Τζάμπα μάγκες, ο κ. Βενιζέλος. Ο τελευταίος, χρειάστηκε να κατηγορηθεί ευθέως για «μυστικές συνεννοήσεις» με την τρόικα, για να δημοσιοποιήσει την επιστολή με την οποία η κυβέρνηση ανέλαβε δεσμεύσεις έναντι του ΔΝΤ.

Ο υπουργός των Οικονομικών κατέθεσε την επιστολή καταχειροκροτούμενος από τους βουλευτές της πλειοψηφίας – που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν μπει στον κόπο να ζητήσουν να δουν την επιστολή – ενώ το χειροκρότημα αξίζει στον Τσίπρα που πέτυχε την δημοσιοποίησή της.

Ο παραλογισμός που επικρατεί είναι τόσο μεγάλος, που ο κ. Βενιζέλος είπε πως σκόπευε να δώσει την επιστολή κατά τη συζήτηση σχετικής ερώτησης εκ μέρους του κ. Τσίπρα.

Θεώρησε δηλαδή πως το αν θα δημοσιοποιήσει ή όχι μια τέτοια επιστολή, εξαρτάται από το αν θα κατατεθεί σχετική ερώτηση στο κοινοβούλιο!

Και βέβαια, επετέθη ξανά κατά των πάντων – ακόμη και των «προχειρολογούντων» δημοσιογράφων – παραδέχθηκε ότι υποτασσόμαστε «σ’ αυτήν την μοίρα» επειδή δεν έγιναν εγκαίρως τα δέοντα, αλλά για την ταμπακιέρα και πάλι δεν είπε τίποτε, ενώ για άλλη μια φορά κινδυνολόγησε αγρίως.

Δεν εξήγησε, όμως, ποια σχέση μπορεί να έχει το χρέος της χώρας με την ψήφιση ενός νομοσχεδίου.

Πολύ περισσότερο που οι δανειστές δεν θα τολμούσαν να προχωρήσουν σε ακραίες ενέργειες, που θα έθεταν σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη του ευρώ.

Επομένως, η σύνδεση του συγκεκριμένου πολυνομοσχεδίου και του περίφημου άρθρου 37 ουδεμία σχέση έχει – και δεν θα μπορούσε να έχει – με τις αποφάσεις των Ευρωπαίων.

Αν αυτό συνδέθηκε, έγινε για καθαρά εκβιαστικούς λόγους και επειδή η κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να φέρει μία επένδυση, να προχωρήσει σε μια αποκρατικοποίηση, να φέρει και το παραμικρό έσοδο στη χώρα.

Έτσι, για μία δόση δανείου, η κυβέρνηση, αφού επί μήνες ολόκληρους μετά την 21η Ιουλίου αδράνησε, κατόρθωσε να φέρει τη χώρα στο χείλος του εμφυλίου.

Ο δε κ. Βενιζέλος, στην προσπάθειά του να υποτιμήσει την απόφαση της Λούκας Κατσέλη να μην ψηφίσει το άρθρο 37, είπε από το βήμα της Βουλής πως αυτό δεν είναι το σημαντικότερο του νομοσχεδίου, καθώς υπάρχουν άλλα, σοβαρότερα και, προφανώς… χειρότερα!

(...)

Και τελικά, αποκαλύφθηκε πως όλα όσα συμπεριλαμβάνονται στο νομοσχέδιο για το οποίο έγινε τόση φασαρία, ήταν αυτά για τα οποία δεσμεύτηκαν με τις επιστολές τους ο πρωθυπουργός και ο υπουργός των Οικονομικών.

Αποκαλύφθηκε δηλαδή ότι δεν νομοθετεί η Βουλή, αλλά η τρόικα. 

Και αποκαλύφθηκε κυρίως για ποιο λόγο η κυβέρνηση επέμεινε τόσο πολύ στην υπερψήφιση του νομοσχεδίου: Επειδή Παπανδρέου και Βενιζέλος είχαν ακριβώς επ’ αυτών δεσμευτεί και δεν μπορούσαν να φανούν ανακόλουθοι.

Το έκρυβαν, όμως, διότι είχαν προεξοφλήσει πως το νομοσχέδιο θα ψηφιζόταν οπωσδήποτε. Προκαταλάμβαναν δηλαδή την υπερψήφιση από τη Βουλή.

Όπως ακριβώς είχαν κάνει και με το Μνημόνιο και με όλα τα δεσμευτικά κείμενα, όπου επίσης υπάρχει η μαγική φράση «η Βουλή θα ψηφίσει».

Επιβεβαιώθηκε επομένως ότι η κοινοβουλευτική δημοκρατία έχει καταργηθεί. Και επομένως, μπορεί το ΠΑΣΟΚ να κυβερνά και χωρίς την λαϊκή εντολή…

Η ανάγκη ριζικής συνταγματικής μεταρρύθμισης, Μια εκδήλωση του antifono.gr 18/10/2011

(Σημείωση: το democracycrisis.com θέλει να γίνεται πεδίο ανταλλαγής απόψεων με τις οποίες δε συμφωνεί κατ'ανάγκην.)

Από την προεδρευομένη στη προεδρική δημοκρατία (απόσπασμα από την τοποθέτηση του Βασίλη Ξυδιά στην εκδήλωση)

Ως κύριο μέτρο για τη συνταγματική επανίδρυση της Ελληνικής Δημοκρατίας προτείνω τη μετατροπή της από προεδρευόμενη σε προεδρική, εισάγοντας παράλληλα μια σειρά νέων πολιτειακών θεσμών εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας που καθιστούν την άσκηση της πολιτικής λειτουργίας πιο προσιτή στον λαό.

Στόχος της πολιτειακής αυτής μεταρρύθμισης δεν είναι μόνο η αμυντική θεσμική θωράκιση του πολιτεύματος από τα άνομα συμφέροντα, αλλά και η θετική αναθεμελίωση της πολιτικής λειτουργίας σε ριζικά νέες σχέσεις μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού, συλλογικού και προσωπικού. Σχέσεις που να ταιριάζουν στην κουλτούρα του ελληνικού λαού. Που να δίνουν ουσιαστικό θετικό περιεχόμενο στην πολιτική ελευθερία[3], συνδυάζοντάς τη όχι μόνο με τα δικαιώματα, αλλά και με την προσωπική ευθύνη.

Η εκτελεστική εξουσία διαρθρώνεται σε εθνικό και τοπικό επίπεδο:

Εθνική κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Πρόεδρο της χώρας. Ο Πρόεδρος εκλέγεται απ’ ευθείας από τον λαό με εθνικές εκλογές, για 2 πενταετείς θητείες μέγιστο. Ο Πρόεδρος ορίζει τους υπουργούς. Το Εθνικό Κοινοβούλιο μπορεί να καθαιρέσει υπουργό ή όλη την κυβέρνηση και να προκηρύξει έκτακτες εκλογές με αυξημένη πλειοψηφία 4/5. Η κυβέρνηση έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα της εξωτερικής πολιτικής και της εθνικής άμυνας. Για τα υπόλοιπα ζητήματα υπάρχει επιμερισμός αρμοδιοτήτων με την τοπική αυτοδιοίκηση.

Τοπική αυτοδιοίκηση, όχι ως διοικητικός απλώς οργανισμός, αλλά ως κέντρο πολιτικής συγκρότησης της τοπικής κοινωνίας. Ένα είδος «τοπικής κυβέρνησης» με πλήρη εκτελεστική αρμοδιότητα σε τοπικό επίπεδο (μεταξύ άλλων στην τοπική κατανομή και είσπραξη φόρων, στη διοίκηση των σχολείων, στη διοίκηση της τοπικής αστυνομίας κλπ). Η διοικητική δομή μπορεί να μείνει όπως έχει σε γενικές γραμμές σήμερα (δήμαρχος-αντιδήμαρχοι, δημοτικό συμβούλιο), αλλά με ισχυρή θεσμική πλαισίωση από άλλους αυτοδιοικούμενους τοπικούς θεσμούς σε ειδικά θέματα. Π.χ. ειδικός ρόλος στις αυτοδιοικούμενες τοπικές επαγγελματικές ενώσεις (τοπικά επιμελητήρια) όσον αφορά την κατανομή των φορολογικών εσόδων και στον αναπτυξιακό σχεδιασμό σε τοπικό επίπεδο· συμμετοχικοί τοπικοί θεσμοί διοίκησης των σχολείων της περιοχής με συμμετοχή γονέων και εκπαιδευτικών. 

Η νομοθετική/ελεγκτική εξουσία διαρθρώνεται σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο:

Εθνικό Κοινοβούλιο. Αποτελείται από 300 βουλευτές εκ των οποίων οι 60 (1/5) εκλέγονται απ’ ευθείας από τον λαό (με απλή αναλογική) και οι 240 (4/5) κληρώνονται μεταξύ των βουλευτών των Περιφερειακών Συμβουλίων με αναλογική συμμετοχή του κάθε Περιφερειακού Συμβουλίου σύμφωνα με την αναλογική δύναμη των κομμάτων/παρατάξεων σ’ αυτό. Μια από τις αρμοδιότητες του Εθνικού Κοινοβουλίου είναι ο ορισμός των Ανεξάρτητων Ρυθμιστικών Αρχών που ελέγχουν την παροχή των κοινωφελών αγαθών και υπηρεσιών στο πλαίσιο της αγοράς.

Περιφερειακά Συμβούλια. Αποτελούνται από άμεσα εκλεγμένους βουλευτές ανάλογα με τον πληθυσμό (όπως π.χ. ορίζει ο Νόμος «Καλλικράτη»: 41, 51, 71 και 101 μέλη). Αποφασίζουν κυρίως για την περιφερειακή αναπτυξιακή και φορολογική πολιτική και ελέγχουν την άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας σε περιφερειακό επίπεδο. Επίσης εκδίδουν ειδικούς κανονισμούς και εφαρμοστικές αποφάσεις εξειδίκευσης των νόμων και των αποφάσεων του Εθνικού Κοινοβουλίου και ορίζουν τις Περιφερειακές Ρυθμιστικές Αρχές για τον έλεγχο των κοινωφελών αγαθών και υπηρεσιών στην Περιφέρεια.

Η δικαστική εξουσία διαρθρώνεται κι αυτή σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο. Οι δικαστές και η ανώτατη δικαστική διοίκηση ορίζονται από το Εθνικό Κοινοβούλιο και τα Περιφερειακά Συμβούλια σύμφωνα με τους νόμους και τους κανονισμούς που ψηφίζονται επίσης από τα ίδια όργανα.

Ακόμη χειρότερες οι νέες προβλέψεις για την οικονομία, της Ελένης Κωσταρέλου, Ελευθεροτυπία 21/10/2011

Η κυβέρνηση, πάντως, χωρίς να πάει σε διάλογο υιοθετεί, σύμφωνα με την έκθεση, την αναστολή των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων μέχρι τα τέλη του 2014, προωθώντας τις επιχειρησιακές συμβάσεις και παρέχοντας τη δυνατότητα αυτή σε όλες τις επιχειρήσεις, ανεξαρτήτως μεγέθους.

Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι αποκαλυπτική τόσο ως προς την πορεία της ελληνικής οικονομίας όσο και ως προς το εύρος των επιπλέον μέτρων που θα ληφθούν:

1. Το έλλειμμα επιδεινώνεται φέτος στο 8,9% (ή μεταξύ 8,5% και 9%) αλλά και του χρόνου στο 7% έναντι του προσχεδίου του προϋπολογισμού 8,5% και 6,8% αντίστοιχα. Εκτιμά ότι παραμένει ανοιχτή η «τρύπα» στο φετινό προϋπολογισμό, τονίζοντας ότι «οι στόχοι για το έλλειμμα θα επιτευχθούν το 2012 μέσω του επιπλέον πακέτου μέτρων που έχει προετοιμάσει η Αθήνα».

2. Τη διετία 2013 και 2014 το έλλειμμα θα διαμορφωθεί στο 5,2% και 2,9%, αντίστοιχα εφόσον «συγκεκριμενοποιηθούν» πρόσθετα μέτρα 8,2 δισ. ευρώ ή 3,4 δισ. το 2013 και 4,8 δισ. το 2014.

3. Επιδείνωση προβλέπει και για την ύφεση το 2012, στο 2,8% έναντι 2,5% του προσχεδίου.

4. Η επίσημη ανεργία θα αυξηθεί στο 17% το 2012 από 16% το 2011.

5. Παρά την αύξηση των φόρων (σ.σ. δεν αποκλείεται απόκλιση ανάλογη της περσινής) προβλέπει μείωση του πληθωρισμού κάτω από 1% το 2012 και στο 3% φέτος.

6. Χαρακτηρίζει ανησυχητική τη δυναμική του χρέους, το οποίο χαρακτηρίζει μη βιώσιμο, και προβλέπει επιδείνωση στο 162,8% το 2011 και 181,4% το 2012 έναντι προσχεδίου 161,8% και 172,7%, αντίστοιχα. Αν συνυπολογιστούν και οι εγγυήσεις που δίνονται για την εκταμίευση των δανείων, τότε το χρέος θα ανέλθει στο 198,2% του ΑΕΠ το 2012. Διαβλέπει βελτίωση από το 2013 μόνο αν προχωρήσει η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

7. Μετατίθεται κατά ένα τρίμηνο, τέλη Μαρτίου 2012, η άντληση 5 δισ. ευρώ από τις ιδιωτικοποιήσεις. Ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι τα έσοδα από την πώληση δημόσιας περιουσίας μπορεί να αυξηθούν από την ιδιωτικοποίηση των μετοχών των τραπεζών, η κατάσταση των οποίων «παραμένει ευάλωτη», που θα επανακεφαλαιοποιηθούν από το κράτος ή μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Ενώ αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της πώλησης μεγαλύτερου μεριδίου των δημοσίων επιχειρήσεων απ' ό,τι αρχικά είχε προβλεφθεί.

Η διατηρησιμότητα του χρέους εξαρτάται και από τη μείωση των επιτοκίων, που θα συμβάλει επιπλέον και στη δημοσιονομική προσαρμογή. Θεωρεί δε ως αυτονόητο, τα δάνεια που δίνονται από τον EFSF να χρεώνουν χαμηλά επιτόκια δανεισμού.

8. Ζητάει την «Οσο το δυνατόν συντομότερα» εκταμίευση της έκτης δόσης των 8 δισ. ευρώ, τοποθετώντας την χρονικά μέσα στο Νοέμβριο κι εφόσον νομοθετηθούν «οι συμφωνηθείσες δράσεις για τη δημοσιονομική προσαρμογή, οι ιδιωτικοποιήσεις και η μεταρρύθμιση στην αγορά εργασίας, οι οποίες ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση».

Οι κουκουλοφόροι, οι προβοκάτσιες και η νύχτα πένθους, tovima.gr 22/10/2011

Είναι ενδεικτικό ότι και το βράδυ σε ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του ΚΚΕ ανέφερε ότι «αυτή τη φορά εξαπέλυσαν σχεδιασμένα οργανωμένες ομάδες σε διατεταγμένη αποστολή και αναρχοφασιστοειδή που με μολότωφ, χημικά αέρια, χειροβομβίδες κρότου λάμψης και πέτρες επιχείρησαν να διαλύσουν τη μεγαλειώδη συγκέντρωση εργατών και λαού στο Σύνταγμα και ειδικά στο μέρος που ήταν το ΠΑΜΕ».

Μάλιστα, το ΚΚΕ μιλά για κέντρα ίδια με εκείνα που ευθύνονται για την πυρπόληση της Μαρφίν, τον Μάιο του 2010. Ιδού τι υπογραμμίζει το ΚΚΕ: «το μίσος των κουκουλοφόρων κατά του εργατικού λαϊκού κινήματος και του ΠΑΜΕ εκφράζει το μένος των δυνάμεων που υπηρετούν το σύστημα και την αστική εξουσία. Η κυβέρνηση έχει τεράστια ευθύνη. Η επιχείρηση τρομοκράτησης, συκοφάντησης και καταστολής του εργατικού λαϊκού κινήματος πηγάζει από κρατικές δομές, από κέντρα και υπηρεσίες. Αυτό αποδείχνει η ιστορία, αυτό δείχνει και η σημερινή βάρβαρη και δολοφονική επίθεση». Και προσθέτει: « Οι κουκουλοφόροι, αναρχοαυτόνομοι, φασιστοειδή ή όπως αλλιώς ονομάζονται ανέλαβαν να φέρουν σε πέρας το δικό της στόχο που οι δυνάμεις καταστολής, οι εκβιασμοί και οι απειλές της απέτυχαν, για να τρομοκρατήσουν το λαό για να σκύψει το κεφάλι. Αντικειμενικά προκύπτει ότι τα ίδια κέντρα εκτέλεσαν την προβοκατόρικη δολοφονική πυρπόληση της Μαρφίν τη μέρα ψήφισης του μνημονίου στις 5 Μαΐου 2010».

Αντιπαράθεση ΚΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ

Το ΠΑΜΕ, όπως και η κυρία Παπαρήγα, κατήγγειλαν ορισμένα μέσα ενημέρωσης που «επιχειρούν να χρεώσουν στο ΠΑΜΕ ευθύνες για τα επεισόδια». Η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ κατηγόρησε τον "Σκάι" γιατί μιλούσε για "εμφύλιο". Πυρά, όμως, έριξε και στο ραδιοσταθμό "Στο Κόκκινο" (σταθμός του ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ) επειδή την ώρα των επεισοδίων, έλεγε «ιδιοκτησία του ΠΑΜΕ είναι το Σύνταγμα;». Η κυρία Παπαρήγα αναρωτήθηκε:« Αυτή είναι η απάντηση; Ποιανού είναι ιδιοκτησία; Κανενός δεν είναι το Σύνταγμα. Είναι του λαού. Απόδειξη ότι όποιος θέλει πάει. Ναι εκεί ήταν και οι κουκουλοφόροι, σε κάποιο σημείο του Συντάγματος. Όποιος θέλει πάει στο Σύνταγμα. Αυτό δε σημαίνει ότι το κάθε μπλοκ δεν έχει δικαίωμα να περιφρουρεί τις γραμμές του».

Επέκρινε αυτά τα σχόλια του ραδιοσταθμού, λέγοντας επίσης: «Δηλαδή τι έκανε; Χειροκρότησε την επίθεση των κουκουλοφόρων». Ωστόσο, συμπλήρωσε: «Ξέρετε δεν νομίζω ότι αυτός ο πολιτικός χώρος ρέπει προς τον κουκουλοφορισμό. Αυτό που τον τραβάει σε μια τέτοια κατεύθυνση είναι η ιδεολογική αντίληψη ότι με ένα ντου σήμερα μπορεί να γίνει μια εκλογική μάχη. Και με ένα ντου και μια εκλογική μάχη όλα τα πράγματα είναι καλά στην Ελλάδα αν γίνει μια κυβέρνηση συνεργασίας γιατί να έχουμε μονομπλόκ ΠΑΣΟΚ και μονομπλόκ ΝΔ. Αυτό τους παρασύρει σε μια ωραιοποίηση του κουκουλοφορισμού. Και βεβαίως εδώ συναντιέται με έναν αντικομμουνισμό που δεν έχει καμιά σχέση με τη διαφωνία με το ΚΚΕ, που αυτή είναι φυσιολογική».

Πάντως, ο ΣΥΝ κράτησε χαμηλούς τόνους. Σε σχέση με τις δηλώσεις της κυρίας Παπαρήγα, το μόνο σχόλιό του ήταν ότι «σήμερα οι διαχωριστικές γραμμές δεν είναι ανάμεσα στις δυνάμεις του κινήματος. Τούτη την ώρα αυτό που χρειάζεται ο λαός και ο τόπος είναι ενότητα και κοινός αγώνας απέναντι στον κοινό εχθρό και όχι τεχνητή αντιπαλότητα ». Παράλληλα, χαιρετίζοντας το ειρηνικό, ενωτικό, μαζικό τρόπο με τον οποίο οι διαδηλωτές έδωσαν απάντηση «στην καταστροφική πολιτικής της κυβέρνησης», ο ΣΥΝ επεσήμανε ότι «για μια ακόμη φορά συγκεκριμένες ομάδες κουκουλοφόρων επιχείρησαν να στραφούν εναντίον δυνάμεων του κινήματος. Την αντικειμενικά προβοκατόρικη δράση τους την γνωρίζουμε και την έχουμε καταδικάσει».

Την ίδια ώρα, τόσο η Αυτόνομη Παρέμβαση (συνδικαλιστική παράταξη που εκφράζει τον ΣΥΝ) αλλά και μέσω της ιστοσελίδας του το Αριστερό Ρεύμα του ΣΥΝ με επικεφαλής τον κ. Π. Λαφαζάνη καταδίκασε από τη μια την κατασταλτική πρακτική της αστυνομίας και από την άλλη τη δράση «ομάδων κουκουλοφόρων και παρακρατικών».

Η Δημοκρατική Αριστερά από την πλευρά της επεσήμανε ότι «καμία πράξη βίας, δεν μπορεί να αμαυρώσει τις ογκώδεις κινητοποιήσεις του ελληνικού λαού σε όλη τη χώρα. Eίναι ενθαρρυντικό γεγονός ότι σήμερα οι χιλιάδες διαδηλωτές απώθησαν και απομόνωσαν τους κουκουλοφόρους, οι οποίοι, για μια ακόμη φορά, επιχείρησαν να πλήξουν το μαζικό λαϊκό κίνημα».

Αντί για μέρα νίκης, νύχτα πένθους

Για το Μέτωπο Αλληλεγγύης και Ανατροπής και τον κ. Αλ. Αλαβάνο η 20η Οκτωβρίου 2011, αντί για μέρα νίκης, καταγράφηκε ως νύχτα πένθους. Κατηγορεί την κυβέρνηση για «εγκληματικές ευθύνες» γιατί με την πολιτική της οδηγεί σε γενίκευση και κλιμάκωση της βίας, ενώ την εγκαλεί για την επιμονή της στη χρήση χημικών. Η πλατεία Συντάγματος, σύμφωνα με το Μέτωπο, έγινε «στίβος πολλαπλών συγκρούσεων ανάμεσα στις πιο διαφορετικές δυνάμεις που επιδίωκαν και ουσιαστικά και συμβολικά να αποδείξουν τη δική τους κυριαρχία σε μια πλατεία που πριν λίγους μήνες αθώα και με ανοικτή καρδιά την πλημμύριζε ο λαός».

Κατήγγειλε ότι «το επαγγελματικό, μεταμοντέρνο και τηλεοπτικό τάγμα της βίας δεν έχει καμία σχέση με την αντιεξουσιαστική ή αναρχική κοσμοαντίληψη, που εμπνέει ειλικρινά άλλες κινήσεις» . Και συμπλήρωσε: « Οι μελανοχίτωνες των καλών συνοικιών χρησιμοποιούν με τον ίδιο κυνισμό και απανθρωπιά τα ίδια εργαλεία της ακραίας κατασταλτικής εξουσίας: τη φωτιά, τη σωματική επίθεση, ακόμα και την απειλή της ποινής του θανάτου με τις βόμβες μολότοφ και τις πέτρες ενάντια στο πλήθος των διαδηλωτών. Λειτουργεί εκ των πραγμάτων ως δύναμη του συστήματος και έτσι πρέπει να αντιμετωπισθεί».

Επίσης, το Μέτωπο απευθυνόμενο «συντροφικά», όπως σημειώνει, προς το ΚΚΕ, επισημαίνει ότι «αποδείχθηκε σήμερα πως ούτε η «απαγόρευση της κυκλοφορίας» σε εργαζόμενους που θα έπρεπε να θεωρούν συντρόφους τους ούτε η αντίληψη επιβολής και προσβολής σε μέλη άλλων οργανώσεων ούτε «οι συνοριακές γραμμές» ανάμεσα στους αριστερούς και γενικότερα τον κόσμο του κινήματος ούτε το ιδεολόγημα «εμείς ελέγχουμε τα πάντα» μπορούν να οδηγήσουν στην αντιμετώπιση του κοινωνικού φαινομένου της βίας ή του πολιτικού φαινομένου της διασύνδεσης κράτους και παρακράτους». Για να καταλήξει: «Αντίθετα, όπως έδειξαν τα σημερινά γεγονότα οδηγούν στην κλιμάκωσή τους, στα άκρα. Πρέπει κάποτε να γίνει κατανοητό ότι δεν είναι το ΚΚΕ ο ένας και μοναδικός διαμορφωτής της διάθεσης και της ετοιμότητας της κοινωνίας για δράση και ανατρεπτική κίνηση. Η κοινωνία έχει την δική της δυναμική». Προανήγγειλε παράλληλα ότι θα επιμείνει στο συντονισμό της δράσης των αριστερών οργανώσεων.