Πέμπτη 29/12/2011

User Rating: / 0
PoorBest 

Ο Μόσκοβος και ο Εφραίμ, του Μανώλη Βαρδή, 28/12/2011

Έχω και σε άλλες περιπτώσεις κάνει λόγο για την ιδεολογική καθήλωση μίας εξουσιαστικής ομάδας στην Ελλάδα, διαφωνώντας ίσως με πολλούς που πίσω από τους «μνημονιακούς» βλέπουν μόνο ξένα συμφέροντα και μυστικές υπηρεσίες. Η περίπτωση Εφραίμ πιστοποιεί αυτή την πραγματικότητα έτι περαιτέρω. Στο βάθος της κρίσης και του μνημονίου κακά τα ψέμματα μιλάμε για δύο Ελλάδες .

Όσο θα θέλαμε κάποιοι από εμάς να δούμε κοινωνικές επαναστάσεις και πολιτικές αφυπνίσεις, φαίνεται ότι η όξυνση θα περνάει ολοένα και περισσότερο μέσα από άλλες ατραπούς. Είναι το μετα- μοντέρνο σύμπαν αυτό που χαρακτηρίζει το «κοινωνικό»: αυτό το τελευταίο θα εξεγείρεται από ζητήματα που δεν τραβούν εύκολα το μάτι όπως η σύλληψη του Εφραίμ ή οι μανιώδεις επιθέσεις στον δολοφόνο σκυλιών στην Ευελπίδων , που προκαλούν έκπληξη ακόμα και στην Αστυνομία για τη συγκέντρωση κόσμου και τη μαχητικότητά τους.

Δεν τα αξιολογώ το ίδιο. Δείχνουν όμως πόσο κάποια «περιθωριακά» ζητήματα ανοίγουν ασκούς του Αιόλου σε έναν χειμαζόμενο και σε απόγνωση λαό. Αυτή η πραγματικότητα ίσως στο μέλλον δώσει και το τελειωτικό χτύπημα στην όποια μεθόδευση δεν την λάβει σοβαρά υπόψη της.

Επανέρχομαι λοιπόν στη σύλληψη Εφραίμ. Στο σημείο αυτό είναι σαφές ότι εμπλέκονται αντιμαχόμενες ομαδοποιήσεις συμφερόντων. Η εξουσιαστική ομάδα (χρησιμοποιώ τον όρο για να περιγράψω μία αντίληψη-ιδεολογία, η οποία κινεί τα νήματα διακομματικά σε θέσεις εξουσίας, είτε του κράτους είτε των ΜΜΕ είτε των Πανεπιστημίων) των «εκσυγχρονιστών»- που εσχάτως είναι και «μνημονιακοί»-, ακριβώς επειδή στερείται ρεαλισμού στη διαχείριση της ισχύος της, εύκολα παραθεωρεί την μετα- μοντέρνα διάσταση του «κοινωνικού», για την οποία μίλησα πιο πάνω, και διολισθαίνει σε μεθόδους που δυνητικά μπορεί να την κατατροπώσουν. Η σύλληψη unfair του εν γένει «ύποπτου» Εφραίμ θα συσπειρώσει έναν κόσμο, που αναζητεί στηρίγματα όπου μπορεί. Η συσχέτιση του Εφραίμ με τον ρωσικό παράγοντα και το Άγιο Όρος ανοίγει την πόρτα όχι μόνο σε πιθανές αντιδράσεις του λαού, αλλά και προσφέρει μοναδική ευκαιρία στη Ρωσία να παίξει το χαρτί της γεωπολιτικής της γοητείας- πολύ περισσότερο καθώς προβάλλει σαν αντίπαλο δέος μίας «επονείδιστης» παγκοσμιοποίησης των αγορών τύπου Ευρωπαϊκής Ένωσης ή ΗΠΑ-και μέσω της εξαργύρωσης αυτής της γοητείας, να βάλει πόδι σε εδάφη συμβολικής ισχύος της ελληνικής Εκκλησίας.

Το «δυτικόφιλο» Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης αποφάσισε να λύσει τις χρόνιες διαφορές του με το Άγιο Όρος και τη Μόσχα στο «ξέφραγο αμπέλι» των μαθητευόμενων μάγων της ελληνικής Πολιτείας. Ποντάρει στην προαναφερθείσα εξουσιαστική ομάδα, που όμως είναι αρκετά αδύναμη και χωρίς λαϊκά ερείσματα για να σηκώσει αυτό το βάρος. Το αποτέλεσμα θα είναι βραχυπρόθεσμα μία ακόμη πόλωση κοινωνικών ομάδων και σε μακροπρόθεσμο επίπεδο η απώλεια της συμβολικής όσο και πραγματικής ισχύος του Αγίου Όρους. Ακόμα χειρότερα καθώς τα «ελληνικά αντισώματα», που υπήρχαν σε ανάλογες απόπειρες τους προηγούμενους αιώνες, έχουν ριζικά «μετα- μοντερνικοποιηθεί» (ας μου επιτραπεί ο κακολογισμός), εγκαταλείποντας ένθεν κακείθεν κάθε γεωπολιτική προοπτική.

Είμαι αναφανδόν κατά κάθε «εκσυγχρονιστικής» απόπειρας να συλληφθούν υποκριτικά αγιορείτες μοναχοί και παπάδες, και μάλιστα μ’ αυτόν τον τρόπο. Όμως δεν παραβλέπω και τους κινδύνους που μακροπρόθεσμα ανοίγονται με την carte blanche πρόσδεση στο άρμα της ρωσικής επιρροής, έστω και στο όνομα της πατρίδας, της θρησκείας ή των προφητειών Παϊσίου.

YΓ: To KKE και ο Συνασπισμός ανακάλυψαν από το μηδέν την ανεξαρτησία των θεσμών της ελληνικής Πολιτείας, βλέπε ΚΚΕ: Απαράδεκτη η παρέμβαση της Ρωσίας στην υπόθεση Εφραίμ και ΣΥΡΙΖΑ: Πάνε να "βγάλουν λάδι" και τον Εφραίμ.

Περαιτέρω και ουσιωδώς:

Μαμαλάκης Ἰ. Π., Τὸ Ἅγιον Ὄρος (Ἄθως) διὰ μέσου τῶν αἰώνων, Ἑταιρεία Μακεδονικῶν Σπουδῶν [Σειρά: «Μακεδονικὴ Βιβλιοθήκη, ἀριθμ. 33], Θεσσαλονίκη 1971, όπου και η παλαιότερη σχετική με το θέμα βιβλιογραφία.

Gerd Lora A., Ruskij Afon, 1878-1914 gg. Očerki cerkovno-političkoj istorii, izdatelstvo “Indrik” [Serija: “Russkij Afon”], Moskva 2010, όπου και η παλαιότερη σχετική με το θέμα βιβλιογραφία.

[Μετάφραση: Gerd Lora A., Ο ρωσικός Άθωνας, 1878-1914. Μελέτες εκκλησιαστικο-πολιτικής ιστορίας, εκδόσεις “Indrik” [Σειρά: “Ο ρωσικός Άθωνας”], Μόσχα 2010, όπου και η παλαιότερη σχετική με το θέμα ρωσική βιβλιογραφία και ενδεικτικό υλικό από ανέκδοτες ρωσικές πηγές-αρχεία.

Η Βιστωνίδα δεν είναι στη Ρωσία, Η Αυγή 28/12/2011

Δύο χρόνια φαίνεται πως είναι η προθεσμία παραγραφής των σκανδάλων. Όχι επί της διαδικασίας, αλλά επί της ουσίας. Αν ανατρέξει κανείς στην επικαιρότητα πριν από δύο χρόνια, θα διαπιστώσει πως επί έξι μήνες η χώρα δεν ασχολείτο με την κρίση, αλλά με το Βατοπέδι. Η κυβέρνηση Καραμανλή, στη λαϊκή συνείδηση τουλάχιστον, έπεσε από το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Ο πολιτικός διάλογος επικεντρωνόταν επί εβδομάδες αποκλειστικά στο Βατοπέδι. Ουδείς αμφέβαλλε τότε πως το Βατοπέδι ήταν "η μητέρα όλων των σκανδάλων".

Τα πιο χοντρά τα λέγανε οι ίδιοι οι νεοδημοκράτες ελεεινολογώντας τον Ρουσόπουλο και τον Καραμανλή. Ο δε Καρατζαφέρης δήλωνε πως "οι δύο αυτοί κύριοι (Εφραίμ και Αρσένιος) πρέπει να περάσουν, από τα κελιά του μοναστηρίου, στα κελιά των φυλακών". Δυο χρόνια μετά, το σκάνδαλο έχει (φυσικά) παραγραφεί.

Για τη Ν.Δ., επισήμως, σκάνδαλο δεν υπήρξε. Οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, επί των ημερών του οποίου άρχισε η ιερά πανήγυρις, "αθώωσαν" με την ψήφο του στη Βουλή τους κ. Ρουσόπουλο και Βουλγαράκη. Υπό το πρίσμα αυτό είναι πραγματικά απορίας άξιο πώς φτάσαμε στην προφυλάκιση του Εφραίμ. Εδώ κουκουλώσαμε κοτζάμ Ζίμενς και υποβρύχια, στο Βατοπέδι θα κωλώσουμε, που είναι και "εσωτερικό θέμα"; Το κατά πόσον είναι καθαρά εσωτερικό θέμα, βέβαια, με βάση την εξέλιξη των πραγμάτων, εξετάζεται.

Η ρωσική παρέμβαση περιπλέκει τα πράγματα, δίνει μια νότα γεωπολιτικής ίντριγκας στο σκάνδαλο και μια διεθνή αίγλη, αν μη τι άλλο. Είναι και τα φράγκα πολλά, τόσα ώστε δεν είναι δύσκολο να συγκεντρώσουν διεθνή και εγχώρια αλληλεγγύη και συμπαράσταση.

Μέσα απ' όλο αυτό το μπέρδεμα πρέπει να κρατήσουμε την ουσία του σκανδάλου του Βατοπεδίου, η οποία είναι πως αντιμετωπίζεται πλέον ως ένα απλό δυσάρεστο περιστατικό. Ένα "περιστατικό", όμως, που περιγράφει ως "case study" μια τυπική περίπτωση συνεργασίας του δικομματικού κράτους και του εκκλησιαστικού παρακράτους για τη διασπάθιση της δημόσιας περιουσίας.

Εκσυγχρονιστές του ΔΝΤ εναντίον … οπισθοδρομικής Οροθοδοξίας!, από antinews.gr 29/12/2011

Όταν η πολιτική ηγεσία, οι υπάλληλοι του κράτους καθώς και κάποιοι επιφανείς νομικοί έκλειναν το διφορούμενο deal με το μοναστήρι, οι μεν πολιτικοί ήταν παπαδοπαίδια, οι κρατικοί υπάλληλοι διεφθαρμένοι του κερατά και οι νομικοί σκουπίδια.  Όταν έρχεται κανέναςεμίρης να κάνει κανένα μούφα – deal για τραπεζικές συγχωνεύσεις, Ελληνικό ή χρυσορυχεία,οι πολιτικοί σώζουν το έθνος, οι κρατικοί υπάλληλοι κάνουν fast track και οι νομικοί είναι γάτες.

Και βέβαια είναι λογικό από τη μία πλευρά να συντάσσονται οι πολέμιοι της εκκλησίας, οι άθεοι, οι προοδευτικοί άνθρωποι βρε παιδί μου, και ο ΣΥΡΙΖΑ να τρίβει τα χέρια του και ήδη να ονειρεύεται μια Ελλάδα απελευθερωμένη από τον αβάσταχτο ζυγό του ράσου.  Από την άλλη συντάσσονται υπέρμαχοι της παράδοσης,  άνθρωποι με έντονο θρησκευτικό συναίσθημα και αρχές διαφορετικού επιπέδου και προτεραιοτήτων από τους πρώτους, ακόμα και οι γνωστοί γραφικοί, είτε από την ακροδεξιά, είτε από τις φανατικές παραθρησκευτικές οργανώσεις. Δε θέλει και πολύ να γίνει το μπαμ.

Στη μέση, αποστασιοποιημένοι και τελικά αποσβολωμένοι, βρίσκονται νηφάλιοι πολίτες που ενδεχομένως δεν τους πολυενδιαφέρει το ζήτημα, δε χτυπά κάποιες ευαίσθητες χορδές τους και αναρωτιούνται:

Τι τις θέλατε βρε παιδιά χρονιάρες μέρες τις δικαστικές ταρζανιές;  Δε σας έφταναν όλα τα υπόλοιπα;  Ή μήπως τελικά εκεί στοχεύατε;

Και κλείνω με ένα ανέκδοτο από το χωριό του Δαναού:

Έκανε λέει στο χωριό συγκέντρωση διαμαρτυρίας το ΚΚΕ, για να φύγουν οι αμερικανικές βάσεις.  Καθότι ο συγκεκριμένος τόπος υπήρξε άντρο ανταρτών και κόκκινο για πολλά χρόνια, το μπλοκ ήταν στιβαρό και πολυπληθές και η συγκέντρωση είχε αυτό που λέμε παλμό.

Δυο μπαρμπάδες καθόταν στο καφενείο και σχολίαζαν.  Λέει ο ένας:

‘’Τι ρε τις βάσεις του θανάτου θα διώξετε, εδώ τόσα χρόνια δεν είστε ικανοί να διώξετε από το χωριό τα γρούνια του Βασίλα, που μας έχουν ζαλίσει στη βρώμα’’

 εν τω μεταξύ...

Greek economic crisis turns tragic for children abandoned by their families, by Helen Smith, The Guardian 28/12/2011

As Greece prepares to endure a fifth consecutive year of recession, as the crisis extends its reach, as cuts take their toll, as poverty deepens and unemployment climbs, evidence is mounting that society is tearing at the seams.

Like the middle class, society's great connector, families are beginning to unravel under the weight of a crisis that, with no end in sight, is as much human as it is financial.

Tell-tale signs abound that in its quest to beat off bankruptcy, Greece is being hollowed out, a little more, with each passing day.

"People are going hungry, families are breaking up, instances are mounting of mothers and fathers no longer being able to bring up their own kids," said Ilias Ilioupolis, general secretary of the civil servants' union ADEDY. "Until now there has been a conspiracy of silence around the tragic effects of the austerity measures the IMF and EU are asking us to take."

From cases of newborn babies wrapped in swaddling and dumped on the doorsteps of clinics, to children being offloaded on charities and put in foster care, the nation's struggle to pay off its debts is assuming dramatic proportions, even if officials insist that the belt-tightening and structural reforms will eventually change the EU's most uncompetitive economy for the better.

Άτταλος Γ, από sleeping village, 27/11/2011

Επί τη ευκαιρία της ονομαστικής εορτής (Manuel) ενεπλάκην σε συζήτηση με αντικομμουνίστρια θεία και οπορτουνίστρια φίλη σχετικά με το φλέγον ζήτημα της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας. Έπρεπε να μπούμε στην ΕΟΚ; Και καλά, μπήκαμε, έπρεπε όμως να συνεχίσουμε και στην Ε.Ε. με το Μάαστριχτ; Και πες ότι συνεχίσαμε, έπρεπε να κάνουμε και upgrade με ευρώ; Η κουβέντα βέβαια περιεστράφη και γύρω από τις ευθύνες του Ανδρέα, το ρόλο του Σημίτη, την "Ευρώπη των Λαών" των ανανεωτών αριστερών κ.λπ. Η αλήθεια είναι ότι τα ΄χω λίγο μπερδεμένα στο κεφάλι μου, αφού όταν φτάσαμε στην προοπτική κατάρρευσης της ευρωζώνης, εγώ είχα φτάσει στο δεύτερο μπουκάλι Αγιωργίτικο , ενώ αδυνατούσα να αρθρώσω επιχείρημα έμπλεος οινοπνεύματος και παλιάς καλής κομμουνιστικής οργής. Τώρα όμως που ξημέρωσε, νιώθω την ανάγκη να πω τα παρακάτω.

Όταν ο βασιλιάς της Περγάμου Άτταλος κληροδότησε το κράτος του στη Ρώμη, δε νομίζω ότι έπραξε καλά ή κακά, παρ΄ όλο που, όταν διαβάζουμε περί αυτού, απορούμε για μια τόσο παράξενη διαθήκη. Ορισμένοι ηλίθιοι εθνικιστές μπορεί να μιλήσουν για προδοσία, με την ταύτιση της κρατικής οντότητας της Περγάμου με την ιδεοληψία τους περί "εθνικού κράτους". Κάποιοι άλλοι, πιο σοβαροί, προφανώς, μπορεί να αναφερθούν στις εξαρτήσεις του Άτταλου από τη ρωμαϊκή ισχύ, που του επέβαλε μια τέτοια διαθήκη. Οι συμπεριφοριστές δε, μπορεί να προσγράψουν την ενέργεια στην ψυχολογική εξάρτηση του Άτταλου από τη ρωμαϊκή προστασία και την ανάγκη να ανταποδώσει με μια τέτοια προσφορά, που διασφάλιζε ταυτόχρονα το μέλλον των υπηκόων του - ήταν και ψυχοπονιάρικο αγόρι, υπεύθυνος ηγεμών, θα σου πούνε. Τι ισχύει; Έχει σημασία; Άτταλος πέθανε, Πέργαμος επαρχία Ρώμης, Pax Romana, end of the story - happy end.

Ελλάδα: Μπήκε ΕΟΚ, ξεφάντωσε με ΜΟΠ, Πακέτα Ντελόρ, επιδοτήσεις για το τίποτα, ευρώ, χρεοκόπησε και πάει ντουγρού για το χειμώνα του ΄41-΄42. Αν συμβεί το τελευταίο, η λεγόμενη αναγκαιότητα της ιστορίας δε θα έχει το αποτέλεσμα της Περγάμου. Όλα κρίνονται (και πληρώνονται) εκ του αποτελέσματος.

EU warns wasting environmental resources could spark new recession, by Fiona Harvey, The Guardian 29/12/2011

The overuse and waste of valuable natural resources is threatening to produce a fresh economic crisis, the European Union's environment chief has warned.

Janez Potočnik, the EU commissioner for the environment, linked the current economic crisis gripping the eurozone with potential future crises driven by price spikes in key resources, including energy and raw materials.

"It's very difficult to imagine [lifting Europe out of recession] without growth, and very difficult to imagine growth without competitiveness, and very difficult to be competitive without resource efficiency."

Unless consumers and businesses take action to use resources more efficiently – from energy and water to food and waste, and raw materials such as precious metals – then their increasing scarcity, rising prices and today's wasteful methods of using them will drive up costs yet further and reduce Europe's standard of living, Potočnik warned.

He said: "We have simply no choice. We have to use what we have more efficiently, or we will fail to compete. Resource efficiency is a real competitiveness issue for European companies."

Some European regulations will have to be altered in order to ensure the efficient use of energy, water and raw materials, and to protect the natural environment.

Potočnik gave notice that his department was scouring through existing regulations and proposed new ones in order to ensure that none would encourage resources to be used profligately, and to safeguard the EU's natural resources for the future.

The stark warning highlighted the increasing scarcity and rising price of some key resources, including energy and water, but also food and raw materials from metals, ores and minerals.

Although most of the west is still mired in economic woes, much of the developing world including rapidly emerging economies such as China and India are forging ahead financially, and as a consequence are consuming a far greater share of the world's resources.

The current economic models used by businesses and governments have failed so far to take this rapid change into account, and one of the associated problems is that many business models are predicated on cheap resources and an inefficient use of raw materials and energy.