|
Η ψυχή του καπιταλισμού, του Μιχάλη Μητσού, diastaseis.blogspot.com, 28/1/2012.
"Η σημερινή εκδοχή του καπιταλισμού πρέπει να εγκαταλειφθεί, καθώς αποδείχθηκε όχι μόνο ασταθής αλλά και άδικη, παρατηρούν από την πλευρά τους οι Φαϊνάνσιαλ Τάιμς, που ξεκίνησαν εδώ και τρεις εβδομάδες μια σειρά με τίτλο «Ο καπιταλισμός σε κρίση». Η αύξηση των ανισοτήτων απειλεί τα θεμέλια των δημοκρατιών μας. Ακόμη κι οι Αμερικανοί έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους: μόλις το 50% έχει σήμερα μια θετική ιδέα για τον καπιταλισμό. «Η σύγχρονη οικονομία μοιάζει να έχει δύο λωρίδες κυκλοφορίας», έγραψε ένας από τους σχολιαστές της εφημερίδας, ο Τζον Πλέντερ. «Η μία είναι πολύ γρήγορη και προορίζεται για τους πολύ πλούσιους. Η άλλη, που αφορά όλους τους υπόλοιπους, είναι μπλοκαρισμένη». Η σύγκριση του αμερικανικού μοντέλου με το γερμανικό είναι πλέον ξεπερασμένη, γράφει ο Εκόνομιστ στο προηγούμενο τεύχος του με τίτλο «Η άνοδος του κρατικού καπιταλισμού». Αυτό που θριαμβεύει είναι το συγκεντρωτικό μοντέλο της Κίνας. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: υπάρχει ακόμη μια δημιουργική σχέση ανάμεσα στον καπιταλισμό και την αγορά ή ο πρώτος ισοπέδωσε και μηδένισε τη δεύτερη; Για να οικοδομήσουν τις οικονομίες τους, οι χώρες που ξεπέρασαν τη φτώχεια χάρις στην παγκοσμιοποίηση καταφεύγουν στη δημιουργία τεραστίων εταιρειών που λειτουργούν με τη λογική του καπιταλισμού αλλά ελέγχονται από το Κράτος. Οι εταιρείες αυτές δραστηριοποιούνται στην ενέργεια – όπως η σαουδαραβική Aramco, η ρωσική Gazprom και η Petrochina – στις κατασκευές, στα μεταλλεύματα, στον τραπεζικό τομέα. Και η επίθεσή τους εναντίον του ιδιωτικού μοντέλου που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα στέφεται σε γενικές γραμμές με επιτυχία".
Η ΔΗΜΑΡ ως πασοκική "κολυμβήθρα του Σιλωάμ" / του Σωτήρη Μητραλέξη, posted by ppol.gr, 28/1/2012.
"Ἐπιτρέψτε μου τὴν παράθεση ἑνὸς συμβάντος: ἐχθὲς συνάντησα ἕναν καλοπροαίρετο συνταξιοῦχο, ὁ ὁποῖος -προϊούσης τῆς συζητήσεως- μοῦ ἀπεκάλυψε πὼς ὑπῆρξε ΠΑΣΟΚ, διότι «πίστεψε στὶς ἀρχὲς τῆς 3ης τοῦ Σεπτέμβρη». Ὑπέθεσα ὡς ἐκ τούτου -κατὰ λογικὴ συνέπεια- ὅτι ψήφισε ΠΑΣΟΚ τὸ '77 καὶ τὸ '81, μὰ οὐδέποτε ἔκτοτε. Λάθος. Ψήφιζε ΠΑΣΟΚ μέχρι καὶ τὸ μοιραῖο 2009. Προσπάθησα νὰ τοῦ ἐξηγήσω ὅτι γιὰ τὴ γενιά μου, ὁ ἴδιος εἶναι ἕνας ἀπὸ τοὺς κυρίως ὑπευθύνους γιὰ τὴν κατάστασή μας. Δὲν φάνηκε νὰ μὲ καταλαβαίνει. «Ὅμως τώρα θὰ τοὺς τιμωρήσω. Θὰ ψηφίσω Κουβέλη, Δημοκρατικὴ Ἀριστερά»! Μετά, ὁ συμπαθὴς γέρων καὶ κατὰ ἐκπληκτικὴ συρροὴ ψηφοφόρος τοῦ ΠΑΣΟΚ προέβη σὲ ἀκριβῶς σαραντάλεπτη ἀνάλυση τοῦ μὲ ποιόν τρόπο καὶ ποιές πολιτικὲς μπορεῖ νὰ ἀναστηθεῖ ξανὰ ἡ Ἑλλάδα. Θεωρώντας πλέον ἀνώφελη ὁποιαδήποτε ἀντίσταση, κουνοῦσα τὸ κεφάλη μου καταφατικὰ μέχρι τὴ λήξη τοῦ μαρτυρίου. Βλέπετε, ἡ παραλυτική ἔκπληξη γιὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς δὲν ντράπηκε νὰ ὁμολογήσει μπροστὰ σὲ ἕναν νέο τὴν δική του εὐθύνη γιὰ τὸ χαντάκωμα τῆς χώρας ὡς καύχημα, ἐξεπετάθη ἐπίπονα ἀπὸ τὸ θράσος τῶν ἐκτενῶν πολιτικῶν συμβουλῶν ἀπὸ τὸν συγχαντακωτὴ τῆς χώρας, πάλι χωρὶς αἰδώ. «Χαλαρά», σὰν νὰ μὴν τρέχει τίποτα. Παράλληλα, διαβάζουμε στὸ διαδίκτυο τὰ καλέσματα καὶ τὰ σαλπίσματα πασοκικῶν στελεχῶν γιὰ στήριξη τῆς ΔΗΜΑΡ, ἀφοῦ «ὅλο καὶ πιὸ ἔντονα τὸν τελευταῖο καιρὸ φαίνεται νὰ ἀναδεικνύεται σὲ πόλο συσπείρωσης τῶν μεταρρυθμιστικῶν δυνάμεων τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῆς κεντροαριστερᾶς ἡ Δημοκρατικὴ Ἀριστερὰ (ΔΗΜΑΡ)». Ἄλλωστε, «στὴν μελλοντικὴ συγκρότηση μιᾶς μεταρρυθμιστικῆς κεντροαριστερᾶς, δυνάμεις ἀπὸ τὸ σημερινὸ ΠΑΣΟΚ θὰ παίξουν βασικὸ ρόλο». Ὅπως μαθαίνουμε, ἡ δημοσιευμένη στὰ «Επίκαιρα» τῆς 26ης Ἰανουαρίου δημοσκόπηση τῆς VPRC δίνει 12% στὸ πέμπτο κόμμα, τὸ ΠΑΣΟΚ, καὶ 13% στὸ δεύτερο κόμμα, στὴν ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση, τὴν ΔΗΜΑΡ. Σύμφωνα μὲ τὶς παραπάνω ἱστορίες ποὺ ἀνέφερα, χονδρικὰ θὰ λέγαμε πὼς τὸ σύνολο τῶν ἐν ἐνεργείᾳ καὶ ἐν μετακομίσει πασοκικῶν συγχαντακωτῶν, προεκλογικῶν καὶ μετεκλογικῶν, φθάνει τὸ 25%, δηλαδὴ λίγο παραπάνω ἀπὸ τὸ ποσοστὸ τοῦ ἐκτιμώμενου πασοκικοῦ «στρατοῦ», μὲ μεθοδευμένα νεκρωμένες τὶς δυνατότητες μεταμέλειας. Δηλαδή, συμβαίνει μιὰ μαζικὴ μετανάστευση ψηφοφόρων ἀλλὰ καὶ στελεχῶν τοῦ ΠΑΣΟΚ στὴν ΔΗΜΑΡ, δημιουργώντας φυσικὰ ἕνα μετα-ΠΑΣΟΚ τὸ ὁποῖο μετεκλογικὰ θὰ δράσει ἀκριβῶς ἔτσι, ὡς μετα-ΠΑΣΟΚ, ἁπλῶς χωρὶς τὸ κληρονομικὸ χάρισμα τοῦ Γιώργου (ἀλλὰ μὲ τὴν Μαρία Ρεπούση τοῦ διαβόητου βιβλίου ἱστορίας ὡς Ὑπεύθυνη Παιδείας). Ὁπότε μετεκλογικὰ ἢ θὰ... ὁλοκληρωθεῖ ἡ μετανάστευση (download complete), ἢ θὰ «ἑνωθοῦν τὰ πρὶν διεστῶτα» μὲ τὸ μαγικὸ ραβδὶ τῆς ἐξουσίας (ποὺ ἔχει καὶ ἄλλη λειτουργία, αὐτὴν τῆς Κίρκης)".
H άλλη όψη του γερμανικού ονείρου, του Μιχάλη Μητσού, diastaseis.blogspot.com, 27/1/2012.
"Η περιοριστική μισθολογική πολιτική, σημειώνεται στην έκθεση, δεν μείωσε μόνο την κατανάλωση στη Γερμανία την περίοδο 1995-2001 σε σχέση με την υπόλοιπη ευρωζώνη. Οδήγησε και στην εκτόξευση των ανισοτήτων, με μια ταχύτητα που δεν είχε παρατηρηθεί ούτε την εποχή της ενοποίησης. Πράγματι. Όπως γράφει στο τελευταίο του τεύχος το περιοδικό Μαριάν, η Γερμανία έχει σήμερα 12 εκατομμύρια φτωχούς – περισσότερους κι από τον πληθυσμό της Ελλάδας! Μόνο την τελευταία διετία, οι «πελάτες» των συσσιτίων αυξήθηκαν από 1,3 σε 1,5 εκατομμύρια".
[Δρόμοι] Το Νταβός...TA NEA / LE MONDE Της Sylvie Cauffmann, 1/2/2012.
"Η ευρωζώνη...
... ήταν αναμφίβολα σκυθρωπή. Και οι Αμερικανοί, παρά την αδιόρθωτη αισιοδοξία τους, δεν κατάφεραν περισσότερο από όσο οι Ευρωπαίοι να κρύψουν ότι ένα κακό ροκανίζει τη Δύση: η μαζική ανεργία. Διευθυντές επιχειρήσεων και πολιτικοί ηγέτες αναγκάστηκαν να παραδεχθούν ότι μια τέτοια αναλογία ανέργων, 9% του ενεργού πληθυσμού στις Ηνωμένες Πολιτείες ή 22% στην Ισπανία, είναι αφόρητη. Μια ευρωπαία συνδικαλίστρια είπε ότι ο κόσμος των επιχειρήσεων «έχει χάσει την ηθική πυξίδα του». «Δεν σας ανησυχούν τα πριμ των εκατομμυρίων δολαρίων στους διευθυντές επιχειρήσεων που απολύουν το προσωπικό τους;», ρώτησε η διευθύντρια μιας ινδικής μη κυβερνητικής οργάνωσης. Η μαζική ανεργία, ιδιαίτερα καταστρεπτική για τους νέους, καθιστά ακόμη περισσότερο επείγουσα την αναζήτηση «νέων μοντέλων». «Μέσα στα δέκα επόμενα χρόνια 300 εκατομμύρια νέοι θα μπουν στην αγορά εργασίας», υπογραμμίζει ο Μπεν Φερβάαγεν, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Alcatel-Lucent. «Δεν αρκεί πλέον να σιγουρεύουμε τις θέσεις εργασίας. Πρέπει να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας»".
Μην χτυπάτε τα εθνικά μας σύμβολα:
"Fragt die Bürger, wo die Probleme liegen!" Panagiotis Karkatsoulis kennt die griechische Verwaltung wie kein anderer. Seit 20 Jahren berät er sie zu Reformen, Den Politikern will er den Umbau nicht anvertrauen, von Jana Brenner, Die Zeit, 1/2/2012.
"ZEIT ONLINE: Herr Karkatsoulis, die griechische Verwaltung ist aufgebläht und vom Klientelismus geprägt. Die Behörden kommunizieren nicht miteinander. Kein Wunder, dass Reformen unmöglich sind.
Panagiotis Karkatsoulis: Das ist eine Missinterpretation. Die Verwaltung ist sehr wohl in der Lage, sich selbst zu reformieren. Gerade in den 1990er Jahren gab es grundlegende Änderungen – die Rekrutierung von Staatsbeamten wurde überarbeitet und es wurden Bürgerzentren eingerichtet, die den Kontakt zwischen Bürgern und der Verwaltung vereinfachen. Auch jüngst hat sich etwas getan: Seit 2009 kann man bestimmte Verwaltungsgänge online erledigen und 2010 hat die Kallikratis-Reform die Anzahl der Verwaltungsebenen von fünf auf drei reduziert".
La élite de Silicon Valley y la aristocracia financiera hacen dinero con Facebook, por Alvaro Romero, El Pais, 1/2/2012.
"La salida a Bolsa de Facebook, uno de los eventos más esperados en el parqué desde el estreno de Google en 2004, resultará en pingues beneficios para sus actuales accionistas, entre los que además de sus fundadores y trabajadores, se encuentra la élite de Sillicon Valley, el fondo ruso DST, algunos clientes aventajados de Goldman Sachs y un puñado de celebrities como Lady Gaga. Entre ellas también hay un artista al que le vendrán especialmente bien los millones de dólares que supone la operación para tapar fiascos pasados: David Hewson, más conocido como Bono, el cantante de U2. El artista, a través de su fondo de inversión Elevation Partners, se hizo con el 1,5% de Facebook a lo largo de 2010 por unos 120 millones de dólares. Con su salto al parqué, esta participación podría multiplicar por más de 12 su precio hasta los 1.500 millones de dólares si se cumple la premisa apuntada por los analistas de que el valor de la red social asciende a unos 100.000 millones de dólares, 25 veces más de sus últimos ingresos anuales (4.000 millones de dólares). Si se atiende a los no tan optimistas, que prefieren hablar de una capitalización potencial de 75.000 millones, el retorno de la inversión se situaría en unos 1.125 millones, diez veces más de lo que se gastó para entrar en Facebook".
Egitto, scontri allo stadio a Port Said: 73 morti.Le violenze scoppiate dopo che la squadra Al-Masri ha perso il match. Per gli scontri già arrestate 47 persone, Corriere della Sera, 2/2/2012 (video)
|
