|
Σα χτες, 31 Αυγούστου 1997, η Lady Diana σκοτώνεται σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα
Θάλασσα
(μικρό σημείωμα του Σεραφείμ Μακρή || www.democracycrisis.com)
Ένα ακόμη πρωί, απόγευμα, βράδυ…
Έχω σχεδόν ολοκληρώσει μια βουτιά στη σούπα του Web, σούπα με την κυριολεκτική έννοια και όχι τη μεταφορική. Σε ένα από τα πολλά παράθυρα παίζει μουσική από το Jango, η Sara McLahlan και το χειμωνιάτικο τραγούδι της (Wintersong)
Lake is frozen over
Trees are white with snow
And all around reminders of you
Are everywhere I go
Μια ανάσα από τη web soup: έχω ξαφνικά την αίσθηση ότι αναδύθηκα από τη θάλασσα, άφησα τον εαυτό μου να ξεβραστεί στην ακτή και τώρα μόνος σε αυτή την ακτή , σε μια ώρα λυκόφωτος με τα σπίτια στο φόντο αδιάφορους μάρτυρες των πολλών βημάτων στην άμμο…
Φοβάμαι τις ανθρώπινες σχέσεις –με φέρνουν κοντά στη βία που συγκροτεί την ύπαρξη μου. Φοβάμαι όμως και τη μοναξιά
When silence gets too hard to handle / and the night gets too long
Πίσω στη web soup. Τυχαίος στροβιλισμός. Τυχαίες εικόνες, 31 Αυγούστου, σα χτες, το 97, η Lady D, για τελευταία φορά: η στατιστική προσδοκία της ζωής που δεν επαληθεύεται. Θα ήταν σήμερα 49 ετών- έμεινε για πάντα πολύ νέα.
If I had the chance, love
I would not hesitate
To tell you all the things I never said before
Don’t tell me it’s too late
(Dirty Little Secrets, Sara McLahlan)
Και ύστερα ξανά στην ακτή
I have always thought that I would love to live by the sea
To travel the world alone and live more simply
I have no idea what’s happened with that dream
(Life for Rent, Dido)
Η ανθρώπινη παρουσία is a disturbance in the force αλλά εγώ δεν είμαι Τζεντάι
Κι αυτή η θάλασσα διαβρώνει το βράχο…
Η ύφεση απειλεί, του Αλέξη Παπαχελά, Η Καθημερινή 01/09/2010
Πολλοί και σοβαροί άνθρωποι, από διάφορες παρατάξεις, υποστήριξαν το περίφημο Μνημόνιο πρώτον γιατί πίστευαν και πιστεύουν ότι δεν υπήρχε άλλη λύση για να μη χρεοκοπήσουμε επισήμως και δεύτερον γιατί θεωρούσαν ότι εμπεριέχει πολλά στοιχεία εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους. Το Μνημόνιο έδινε, με άλλα λόγια, την ευκαιρία μιας πραγματικής επανίδρυσης του κράτους, αλλά και της οικονομίας. Ηταν βεβαίως σαφές πως επρόκειτο για ένα δύσκολο εγχείρημα με πολλούς κινδύνους. Οταν, για παράδειγμα, επιχειρείς μέσα σε μικρό διάστημα να «ασπρίσεις» το μεγάλο «μαύρο» κομμάτι μιας οικονομίας, είναι σαν να κάνεις ένα βαρύ by-pass σε έναν πολύ άρρωστο άνθρωπο. Μπορεί να πετύχεις, μπορεί όμως και να σου μείνει ο ασθενής στα χέρια...
Τώρα μοιάζουμε όλοι σαν τους συγγενείς που περιμένουμε έξω από το χειρουργείο για να δούμε αν ο ασθενής, δηλαδή η πραγματική οικονομία, θα τα βγάλει πέρα ή όχι. Είναι σαφές ότι σημαντικά κομμάτια της εφαρμογής του Μνημονίου δεν φέρνουν αποτελέσματα. Η κακή λειτουργία των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, οι υπερβολικοί φόροι και η μεγάλη καθυστέρηση στη μείωση δαπανών σε κρίσιμους τομείς, όπως η υγεία, δείχνουν ότι το εγχείρημα «βάζει νερά». Ο μεγάλος όμως εχθρός είναι η ύφεση. Ολοι καταλαβαίνουμε ότι το μοντέλο του Μνημονίου προέβλεπε ότι η Ελλάδα θα περνούσε μια βαθιά ύφεση, με υψηλή ανεργία που θα άγγιζε το 20%.
ΔΕΗ: Εσωτερικά "ρουσφέτια" με... "φιρμάνι" Ζερβού, του Χάρη Φλουδόπουλου, capital.gr 01/09/2010
Την υπογραφή του προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου, Αρθούρου Ζερβού, φέρει η απόφαση «δώρο» για τη μισθολογική μετάταξη συνολικά 44 διευθυντών της ΔΕΗ. Πρόκειται για στελέχη γενικών θέσεων τα οποία με την απόφαση 143/2010 με ημερομηνία 30/7 και έναρξη ισχύος από 1/8 μετατάσσονται στην κατηγορία Γ κλιμάκιο Β.
Την αποκάλυψη έκανε ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ κ. Μανώλης Μπεντενιώτης, ο οποίος κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή για το θέμα επισημαίνοντας επιπλέον την έντονη διαφωνία και από πλευράς των εργαζομένων όπως εκφράζονται από τις συνδικαλιστικές παρατάξεις. Σύμφωνα με το βουλευτή Πειραιά του ΠΑΣΟΚ, υπάλληλοι που έχουν προσληφθεί μόλις λίγα χρόνια πριν, θα έχουν αμοιβές που ξεπερνούν και τις αποδοχές του αρχηγού των ενόπλων δυνάμεων. Επιπλέον όπως επισημαίνει ο βουλευτής η γνωμοδότηση του ειδικού συμβουλίου κρίσεως δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, ούτε βεβαίως υπάρχει τεκμηρίωσή της.
Συνδικαλιστικές πηγές της εταιρείας αναφέρουν ότι και στο παρελθόν είχε επιχειρηθεί να γίνουν οι εσωτερικές μισθολογικές μετατάξεις και είχαν αποτραπεί μετά τις αντιδράσεις του συνδικάτου, ωστόσο αυτή τη φορά η απόφαση πέρασε εν μέσω «θερινής νυκτός». Τα χρήματα αυτά δεν θα έπρεπε να δοθούν, αναφέρουν οι ίδιες πηγές, καθώς πλέον υπάρχουν θεσπισμένα διευθυντικά επιδόματα και επιπλέον πληρώνονται υπερωρίες άρα δεν απαιτούνται οι μισθολογικές μετατάξεις. Έτσι στελέχη που έγιναν διευθυντές μόλις προ εξαμήνου ανέβηκαν έως και 5 κλιμάκια πάνω, με το μηνιαίο όφελος να αγγίζει έως και τα 1500 ευρώ.
Όταν λέμε ΜΗΔΕΝ κυριολεκτούμε, από antinews.gr 01/09/2010
Όταν λέμε ότι υπήρξαν μαθητές που εισήχθησαν σε κάποια ΤΕΙ με 0.9 πρέπει να καταλάβουν όλοι ότι αυτός ο βαθμός δεν είναι ο βαθμός που έγραψαν στις πανελλήνιες εξετάσεις αλλά ο βαθμός με τον οποίο εισάγονται στα Ανώτερα Ιδρύματα.
Ας δούμε τί ισχύει:
Ο βαθμός πρόσβασης σε ΑΕΙ και ΤΕΙ διαμορφώνεται κατά 70% από το γραπτό του μαθητή και κατα 30% από τον προφορικό βαθμό που βάζουν οι καθηγητές στα τετράμηνα, στους γνωστούς ελέγχους προόδου. Ο προφορικός βαθμός προσαρμόζεται ώστε να έχει 3 μονάδες διαφορά με τον γραπτό βαθμό για να δώσει τον βαθμό πρόσβασης, π.χ αν ο μαθητής έχει προφορικό βαθμό σε ένα μάθημα 16 και γράψει στις πανελλήνιες στο συγκεκριμένο μάθημα 11, ως προφορικός βαθμός για την εισαγωγή, που υπολογίζεται κατά 30% θεωρείται το 11+3, δηλαδή το 14.
Ας δούμε τώρα πώς βγαίνει το 0,9! Οι μαθητές που εισήχθησαν πρέπει απαραιτήτως να έχουν τελειώσει το Λύκειο άρα ο προφορικός βαθμός τους σε όλα τα μαθήματα είναι στο 10. Ακόμη κι αν ένας μαθητής δώσει σε όλα τα μαθήματα λευκή κόλλα (δεν γράψει απολύτως τίποτα!) ο βαθμός για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση διαμορφώνεται ως εξής:
0 ο γραπτός (κατά 70% συντελεστής 0,7)
3 (μετά από αναπροσαρμογή) ο προφορικός (κατά 30% συντελεστής 0,3)
ΑΡΑ: 0χ0,7+3χ0,3 μας δίνει τον μαγικό αριθμό 0,9 ο οποίος είναι και ο μικρότερος δυνατός που θα μπορούσε να πάρει κάποιος μαθητής.
Σεκιουριτάδες φυλάνε... ΗΠΑ - ΝΑΤΟ!, του Γιώργου Δελαστίκ, Έθνος 01/09/2010
Η ιδιωτικοποίηση των πολέμων
Οι Αμερικανοί ενθαρρύνουν με όλα τα μέσα την ανάθεση όλο και περισσότερων πολεμικών δραστηριοτήτων σε ιδιωτικές εταιρείες για δύο κυρίως λόγους. Ο πρώτος είναι ότι έτσι περιορίζεται η πολιτική ευθύνη των κυβερνήσεων των ΗΠΑ για εγκλήματα που διαπράττουν οι εταιρείες μισθοφόρων, σκοτώνοντας πολίτες ή βασανίζοντας και δολοφονώντας κρατουμένους. Ο δεύτερος λόγος είναι ότι τα τεράστια ποσά που διαθέτει το αμερικανικό δημόσιο στον τομέα αυτόν αποτελούν πηγή πλουτισμού όχι μόνο των εταιρειών που παίρνουν τα σχετικά συμβόλαια, αλλά και των κυβερνητικών αξιωματούχων και στρατιωτικών που δίνουν τα συμβόλαια - με το αζημίωτο φυσικά!
Παράθυρο πλασματικού χρόνου έως 7 χρόνια, του Χρήστου Μέγα, Ελευθεροτυπία 01/09/2010
Σύμφωνα με εγκύκλιο του υπουργείου Εργασίας, η οποία αναμένεται να κυκλοφορήσει αύριο, το 2011 ο ασφαλισμένοι έχουν την ευχέρεια να αναγνωρίσουν έως και 4 πλασματικά έτη τον επόμενο χρόνο. Το 2012 ο πλασματικός χρόνος φτάνει στα 5 έτη, τα 6 έτη το 2013 και, τελικά, από το 2014 και στο εξής οι ασφαλισμένοι θα έχουν την ευχέρεια αναγνώρισης έως 7 πλασματικών ετών.
Κατοχύρωση ορίων
Με αυτόν τον τρόπο οι ασφαλισμένοι μπορούν το μεσοδιάστημα να κατοχυρώσουν τα μεταβατικά -πιο ευνοϊκά- όρια συνταξιοδότησης και να αποφύγουν την έξοδο στο 60ό ή 65ο έτος της ηλικίας. Και αυτό γιατί, κυρίως οι μητέρες με ανήλικο τέκνο ή οι εργαζόμενοι με αρκετά ένσημα -κοντά στο όριο θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος- μπορούν να συμπληρώσουν τις απαιτούμενες ημέρες ασφάλισης κατά την επόμενη διετία με αναγνώριση πλασματικού χρόνου και έτσι να κατοχυρώσουν τα μεταβατικά-ενδιάμεσα όρια ηλικίας. Δηλαδή μια μητέρα με ανήλικο το 2011 μπορεί να αναγνωρίσει πλασματικό χρόνο (σπουδών, ανατροφής τέκνων κ.ά.) και έτσι να διασφαλίσει τη μελλοντική συνταξιοδότησή της στο 57ο έτος (52ο με μειωμένη). Οποτε και αν συμπληρώσει αυτό το όριο.
Προϋπόθεση για την αναγνώριση του πλασματικού χρόνου είναι η πραγματοποίηση 3.600 ημερών ασφάλισης (12 έτη) και συνυπολογίζονται: ο χρόνος στρατιωτικής υπηρεσίας, ο χρόνος γονικής άδειας ανατροφής παιδιών, ο χρόνος επιδότησης λόγω ασθένειας και μέχρι 300 ημέρες, ο χρόνος επιδότησης τακτικής ανεργίας και μέχρι 300 ημέρες, ο χρόνος εκπαιδευτικής άδειας άνευ αποδοχών και μέχρι δύο έτη, ο χρόνος σπουδών, ο χρόνος λοχείας και οι απεργίες.
Τα ίδια παραμύθια, του Γιάννη Τριάντη, Ελευθεροτυπία 31/08/2010
Εντάξει. Ο Σαρκοζί δεν ξεχνά την πολιτική καταγωγή του. Και γι' αυτό δεν δίνει δεκάρα για τον καημό των γύφτων, που τους βάφτισε Ρομά ο καθωσπρεπισμός της πολυπολιτισμικής ξηρότητος. Αλλά τι θα γινόταν το γερακίσιο βλέμμα του Σαρκοζί χωρίς την ανοιχτή συγκατάθεση των Γάλλων; Κι ας μη βιαστούν οι λογής προοδευτικοί -ή οι καθ' έξιν υμνητές της ελληνικής κοινωνίας- για να πουν ότι έτσι συμπεριφέρονται οι Δεξιοί ή ότι αυτά δεν συμβαίνουν στην Ελλάδα. Τα αφανή ρεύματα που διατρέχουν την ελληνική κοινωνία είναι πολλά. Και συχνά επίφοβα. Προχθές, εχθρός ήσαν οι Αλβανοί. Αύριο μπορεί να είναι οι γύφτοι -ειδικά όσοι προέρχονται από τα Βαλκάνια (...Στον αντίποδα κινούνται οι γνωστοί -άκριτοι επίσης- υποστηρικτές πασών των μειονοτήτων, οι οποίοι παραγνωρίζουν τα επιβαρυντικά στοιχεία μιας πραγματικής κατάστασης, όπως είναι φέρ' ειπείν η αυξημένη παραβατικότητα στις συνοικίες και τις γειτονιές των τσιγγάνων, και οχυρώνονται, πίσω από τις εξηγήσεις τέτοιων φαινομένων και καταστάσεων. Η στάση αυτή αθωώνει ενόχους (π.χ. τους ντήλερ και τους νταβατζήδες, μεταξύ των τσιγγάνων και των μεταναστών), ενώ ταυτόχρονα δίνει συγχωροχάρτι στην ένοχη πολιτεία. Η οποία ενδιαφέρεται για τους γύφτους οσάκις έχει εκλογές και για τους μετανάστες, όταν οι πληγές τους έχουν κακοφορμίσει.
του Ανδρέα Πετρυλάκη, protagon.gr 01/09/2010
Build More Mosques, by Adam Serwer, American Prospect, 26/08/2010
These fears couldn't be more overblown. A 2007 Pew Study on Muslim Americans found "them to be largely assimilated, happy with their lives, and moderate with respect to many of the issues that have divided Muslims and Westerners around the world." Not only are American Muslims better integrated than their European counterparts, the possibility of America suddenly tossing out the Constitution in favor of Sayyid Qutb's greatest hits is as likely as President Barack Obama publicly converting to Scientology to prove once and for all that he isn't a Muslim. Integration has always been the American body politic's best antibody against the virus of radical political ideology.
(...)
Radicalization is a complex process. While the months America spent debating whether or not Muslims should be prevented from building religious establishments near Ground Zero will undoubtedly be formative for some young Muslims, blaming any future instances of homegrown radicalization on the Islamophobic undertones of the debate over the Park51 project would be like blaming Marilyn Manson for the Columbine shootings. Mainstream Muslim religious institutions, however, help address a number of the factors that can lead to radicalization -- the development of an anti-American Muslim identity, social isolation, and extremist misconceptions about Muslim religious obligations. "Muslim-Americans with a strong, traditional religious training," the report concluded, "are far less likely to radicalize than those whose knowledge of Islam is incomplete."
The New Moral Equivalence, by Dennis Prager, National Review Online 31/08/2010
How, then, does such a man equate Muslims who murder in the name of Islam with Americans who “murder every day,” none of whom commit their murders in the name of Christianity?
How does Michel Martin equate the thousands of Islamic terrorists around the world, all of whom are devout Muslims, with a single American (one who professed no religion at all)?
And how does ABC’s Chris Cuomo claim that Christians cannot condemn Muslims for violence because of the Christian Crusades?
Does Your Language Shape How You Think?, by Guy Deutscher, The New York Times 26/08/2010
Consider this example. Suppose I say to you in English that “I spent yesterday evening with a neighbor.” You may well wonder whether my companion was male or female, but I have the right to tell you politely that it’s none of your business. But if we were speaking French or German, I wouldn’t have the privilege to equivocate in this way, because I would be obliged by the grammar of language to choose between voisin or voisine; Nachbar or Nachbarin. These languages compel me to inform you about the sex of my companion whether or not I feel it is remotely your concern. This does not mean, of course, that English speakers are unable to understand the differences between evenings spent with male or female neighbors, but it does mean that they do not have to consider the sexes of neighbors, friends, teachers and a host of other persons each time they come up in a conversation, whereas speakers of some languages are obliged to do so.
On the other hand, English does oblige you to specify certain types of information that can be left to the context in other languages. If I want to tell you in English about a dinner with my neighbor, I may not have to mention the neighbor’s sex, but I do have to tell you something about the timing of the event: I have to decide whether we dined, have been dining, are dining, will be dining and so on. Chinese, on the other hand, does not oblige its speakers to specify the exact time of the action in this way, because the same verb form can be used for past, present or future actions. Again, this does not mean that the Chinese are unable to understand the concept of time. But it does mean they are not obliged to think about timing whenever they describe an action.
|
