|
Κατέληξε ο "δημόσιος υπάλληλος" σμηναγός Ιωσήφ Αναστασάκης, από defencenet.gr 29/08/2010
Έχασε την εξαιρετικά άνιση μάχη που έδινε με τον θάνατο ο σμηναγός Σήφης Αναστασάκης ο οποίος νοσηλευόταν στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ηρακλείου μετά από τη σύγκρουση και πτώση των δύο F16 νοτίως της νήσου Χρυσή στη θαλάσσια περιοχή της Ιεράπετρας, το μεσημέρι της περασμένης Πέμπτης. Ο άτυχος σμηναγός κατέληξε στις 1:15 τα ξημερώματα.
Ο χειριστής έφερε σοβαρά τραύματα στη λεκάνη, κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και διάτρηση πνευμόνων και είχε υποβληθεί σε τρείς επεμβάσεις.
Ωστόσο, εξ αιτίας των τριών ανακοπών που είχε υποστεί κατά τη διάρκεια της μεταφοράς του στο νοσοκομείο, είχαν προκληθεί ανεπανόρθωτες βλάβες στην εγκεφαλική του λειτουργία.
Ο 36χρόνος πιλότος, ο οποίος καταγόταν από την Γέργερη Ηρακλείου, ήταν παντρεμένος και είχε ένα τρίχρονο κοριτσάκι, ενώ η σύζυγός του είναι έγκυος.
Μαύρος χειµώνας, του Γιάννη Πρετεντέρη, Τα Νέα 30/08/2010
Μέσα σε έναν χρόνο, η Ελλάδα βρίσκεται σε πολύ χειρότερο σηµείο από αυτό στο οποίο ήταν πέρυσι, πριν από τις εκλογές του Οκτωβρίου.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΔΥΣΤΥΧΩΣ για µια εξέλιξη η οποία δεν προκαλεί έκπληξη. Αντιθέτως, µάλλον επιβεβαιώνει όσους προτίµησαν εξαρχής να αποφύγουν τα χειροκροτήµατα και τις ενέσεις ψεύτικης αισιοδοξίας για να σταθούν στο κόστος, τις δυσκολίες και τις αδυναµίες της κατάστασης. Διότι η πραγµατικότητα µπορεί να είναι σκληρή και ίσως αντιπαθής. Αλλά για να παραφράσω τον Φρανσουά Μιτεράν «είναι ξεροκέφαλη» δεν επιδέχεται προπαγανδιστικές ερµηνείες.
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, λοιπόν; Να συνοψίσω. Από την αρχή η χώρα αντιµετώπιζε τρία σοβαρά προβλήµατα, τα οποία στο ενδιάµεσο όχι µόνο δεν λύθηκαν αλλά οξύνθηκαν. Ενα πρόβληµα διακυβέρνησης. Το γεγονός ότι έναν χρόνο από τις εκλογές ανακυκλώνεται και τροφοδοτείται συνεχώς η κουβέντα περί «δοµικών αλλαγών», «αναδοµήσεων», «συντονισµού» κ.ο.κ. δεν είναι παρά το λογικό παρεπόµενο της διαπίστωσης πως η διακυβέρνηση πάσχει. Οτι κάτι δεν γίνεται σωστά. Ενα πρόβληµα διοίκησης.
(...)
ΚΑΚΑ ΤΑ ψέµατα, η πολιτική την οποία επιβάλλει το Μνηµόνιο είναι µια πολιτική µε τεράστιο κόστος και αµφίβολο αποτέλεσµα. Διότι πού οδηγεί η συνταγή; Πρώτα σε µέτρα που φέρνουν ύφεση, άρα δεν αποδίδουν εδώ φαίνεται να βρισκόµαστε τώρα. Μετά, σε νέα µέτρα, τα οποία οδηγούν σε ακόµη µεγαλύτερη ύφεση κ.ο.κ. Εχει συµβεί σε όλες τις χώρες που επιχείρησαν να σωθούν µε τέτοιες συνταγές.
ΜΕ ΑΛΛΑ λόγια, είναι ένας φαύλος κύκλος που υπόσχεται τη σωτηρία διά της καταστροφής. Και για τον οποίο το µόνο βέβαιο είναι ότι καθιστά το κόστος της σωτηρίας κοινωνικά ανυπόφορο. ΠΟΛΥ ΦΟΒΟΥΜΑΙ, όµως, ότι εκεί ακριβώς βαδίζει η χώρα. Χωρίς ορατή προοπτική εξόδου. Μέχρι νεωτέρας, θα βυθίζεται στην ύφεση και θα γονατίζει από τους φόρους υπό τα χειροκροτήµατα του Ολι Ρεν. Αλλά τι τον νοιάζει αυτόν; Μήπως θα µοιραστεί τον χειµώνα µαζί µας;
Απείθαρχοι ή δεδομένοι;, του Γιάννη Τριάντη, Ελευθεροτυπία 30/08/2010
Αν ο Βίκτορ Ορμπαν ήταν ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού Βόλου ή της Καβάλας θα είχε μεγαλύτερη τύχη στα ελληνικά ΜΜΕ.
Ειδικά στα ηλεκτρονικά. Τυγχάνει όμως πρωθυπουργός (της Ουγγαρίας) που βγάζει γλώσσα στο ΔΝΤ, στις τράπεζες και στην αγοραία λογική. Και αυτό είναι κάτι που δεν αντέχεται. Προκαλεί αμηχανία και εκνευρισμό στους μιντιακούς ταλιμπάν του Μνημονίου, που αναμασούν τους καλοδουλεμένους εκβιασμούς («Μνημόνιο ή χρεοκοπία»), ο καθένας με τον τρόπο του. Αλλοι με «απλοϊκή αυθάδεια» και άλλοι με εισαγγελικό οίστρο. Εκείνο που μονίμως τους διαφεύγει είναι το τραγικό διαπραγματευτικό έλλειμμα της ελληνικής κυβέρνησης: αντί να «εκβιάσει» με την απειλή της πτώχευσης, ζητώντας αναδιάρθρωση του χρέους (χρονική επιμήκυνση κατ' αρχάς) και δάνειο με λογικό επιτόκιο, ο κ. Παπανδρέου καταβαράθρωνε δημοσία τη χώρα του («είμαστε στο όριο της πτώχευσης»). Και -σα να βγήκε από καουμπόικη ταινία- έβγαζε πιστόλια πάνω στο τραπέζι, την ώρα που τον γάζωναν τα πολυβόλα των αγορών και των εταίρων... Δυνατότητες υπήρχαν: η απειλή της πτώχευσης θα δημιουργούσε κλυδωνισμούς για το ευρώ και μεγάλες απώλειες για τις τράπεζες της Γαλλίας και της Γερμανίας. Πολιτική βούληση δεν υπήρχε. Ούτε ηγέτης να την εκφράσει πειστικά και αποτελεσματικά... Και οποία ειρωνεία: Ο,τι δεν έπραξε ο σοσιαλιστής Γ. Παπανδρέου το έκανε ο δεξιός Ορμπαν: Απέρριψε τις αξιώσεις του ΔΝΤ για νέες περικοπές δημοσίων δαπανών, αλλά δεν σταμάτησε εκεί. Επέβαλε για τρία χρόνια έκτακτη εισφορά στις τράπεζες, εξοργίζοντας τραπεζίτες και ΔΝΤ, που «έκοψε» την τελευταία δόση του δανείου προς την Ουγγαρία. Ομως η οργή του γνωστού κατεστημένου δεν κράτησε πολύ: η χώρα βγήκε στις αγορές και -όπως σημειώνει στην «Καθημερινή» ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου- «εξασφάλισε εύκολα τον δανεισμό της με λογικά επιτόκια»... Αν οι σοσιαλιστικές κυβερνήσεις της Ελλάδος και της Ισπανίας είχαν αντισταθεί στις ηγεσίες της Ενωσης και του ΔΝΤ «θα απολάμβαναν και αυτές ευρείας λαϊκής στήριξης», έγραψε ένας αρθρογράφος της «Γκάρντιαν»... Κόλαφος ασφαλώς για τους σοσιαλιστές του Νότου, η συμπεριφορά ενός απείθαρχου Δεξιού, που θεωρείται «μαύρο πρόβατο». Αλλά έχει την τιμή να μην είναι δεδομένος...
Δύο "μηνύματα" για τα ελληνικά ομόλογα, του Γιάννη Αγγέλη, capital.gr 30/08/2010
Το πρώτο αφορά τη στάση της ΕΚΤ στο θέμα της συνέχισης ή μη των μέτρων έκτακτης ανάγκης στο κομμάτι της χρηματοδότησης των τραπεζών. Στις συζητήσεις που έγιναν στο Jackson Hole έγινε φανερό ότι εκτός απροόπτου αυτή την εβδομάδα η ΕΚΤ θα αποφασίσει να επεκτείνει και πέραν του Οκτωβρίου τα μέτρα παροχής ρευστότητας χωρίς πλαφόν που ξεκίνησε μετά την κρίση του 2008.
Η διάσταση που είχε προκύψει στο διοικητικό της συμβούλιο με τους κ.κ. Βέμπερ και Τρισέ να βρίσκονται σε αντίθετα στρατόπεδα φαίνεται πως προσωρινά καταλήγει σε κοινής αποδοχής απόφαση για παράταση της νομισματικής χαλάρωσης τουλάχιστον μέχρι τον Μάρτιο του 2011. Δεν είναι όμως ακόμα σαφές αν αυτή η παράταση θα συνοδεύεται από αλλαγές στις προϋποθέσεις παροχής ρευστότητας, π.χ. υψηλότερο "Haircut" στα ομόλογα εγγύησης ή περιορισμό στο όριο αγοράς κρατικών ομολόγων ανά χώρα, κ.λπ.
Η απόφαση αυτή εφόσον επιβεβαιωθεί, έχει πίσω της την πρόβλεψη για επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης στην Ε.Ε. και κυρίως έχει πίσω της την εκτίμηση για τις ισχυρές συνέπειες που θα έχει η επιστροφή της οικονομικής κάμψης στις ΗΠΑ στις εξαγωγικές οικονομίες της Ευρωζώνης, όπως π.χ. η γερμανική.
Το δεύτερο μήνυμα προέρχεται από πρόσφατη έκθεση της Morgan Stanley μέσω της οποίας προειδοποιούνται οι πελάτες της να ετοιμαστούν για το σοβαρό ενδεχόμενο “οικονομικής καταστολής” (!) από τις κυβερνήσεις των υπερχρεωμένων χωρών των οποίων (σ.σ. οι πελάτες της) κατέχουν ομόλογα.
Το "σημείωμα" υποστηρίζει ότι οι επενδυτές θα πρέπει να προετοιμασθούν να αντιμετωπίσουν “financial oppression”, μια πραγματική απειλή απέναντι στην οποία οι τρέχουσες αποδόσεις παρέχουν μικρή προστασία, όπως τονίζουν από την MS...
Ο Χριστοδουλάκης εργάζεται στην Πειραιώς; Μα ολόκληρο το ΠΑΣΟΚ “εργάζεται” για την Πειραιώς…, από olympia.gr 30/08/2010
Αποσπάσματα πρακτικών από την εξεταστική για τη Siemens
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Ξέρετε γιατί σας ρωτάω; Η ΕΤΒΑ μετά από αυτό πού πουλήθηκε;
ΜΑΡΤΥΣ (Νικόλαος Χριστοδουλάκης): Στην Τράπεζα Πειραιώς.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Εσείς πού εργάζεστε τώρα;
ΜΑΡΤΥΣ (Νικόλαος Χριστοδουλάκης): Στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Στην Τράπεζα Πειραιώς δεν εργάζεστε;
ΜΑΡΤΥΣ (Νικόλαος Χριστοδουλάκης): Είμαι εξωτερικός σύμβουλος με δελτίο παροχής υπηρεσιών, όπως και σε πολλούς άλλους οργανισμούς.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (ΠΑΝΟΣ) ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Δεν είστε δωρεάν, είστε επί πληρωμή. Εσείς το βλέπετε αυτό νόμιμο και ηθικό; Δηλαδή, έχει γίνει αυτή η μεταβίβαση, πουλήθηκαν τα Ναυπηγεία στους Γερμανούς, η ΕΤΒΑ στην Πειραιώς και τώρα εσείς εργάζεστε, ως πρώην Υπουργός που υπογράψατε αυτά, στην Πειραιώς;
ΜΑΡΤΥΣ (Νικόλαος Χριστοδουλάκης): Σας είπα ότι παρέχω συμβουλές σε θέματα μακροοικονομικής ανάλυσης.
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Καλαθοσφαίρισης, από Βικιπαίδεια.
Tα στατιστικά των Μουντομπάσκετ (vids), του Ν. Γιαννόπουλου, www.contra.gr
Μουντομπάσκετ: Εξήντα χρόνια ιστορίας!, www.sport-fm.gr
Η «παντιέρα ρόσα» του ΕΒΕΑ, του Πάσχου Μανδραβέλη, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
Χωρίς σχολείο, δηλαδή: χωρίς δημοκρατία, του Νίκου Γ. Ξυδάκη, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
"Οσο πιο μαζικό και «εύκολο» γίνεται το δημόσιο σχολείο, τόσο πιο ταξικό και αντιδημοκρατικό γίνεται στην ουσία του. Και τόσο περισσότερο δυσχεραίνεται ή καθίσταται αδύνατη η ανανέωση της γηγενούς ελίτ, επιστημονικής και διοικητικής, η διαταξική ανανέωση της κοινωνίας με νέο αίμα, η προσφορά ίσων ευκαιριών σε όλους ώστε να διακριθούν οι πιο ταλαντούχοι, και να προκόψουν όλοι. Χωρίς διαρκώς ανανεούμενες ηγεσίες, χωρίς κοινωνική κινητικότητα, χωρίς ουσιαστικές ευκαιρίες για ενδυνάμωση των μεσαίων στρωμάτων, χωρίς έμπρακτη δημοκρατική αγωγή, χωρίς όλα αυτά που εξασφαλίζει το υγιές δημόσιο σχολείο, πού οδηγούμαστε; Μα εδώ που φτάσαμε: στην Ελλάδα της κρίσης, της μιζέριας, της ανισότητας, της έλλειψης οράματος, της δομικής παραβατικότητας. Και σε ένα πολιτικό σύστημα φεουδαρχών και κληρονόμων, ανικάνων και εκφυλισμένων".
«It’s the economy, stupid...», της Ζέζας Ζήκου, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
Η μεταλλαγή της χρηματοπιστωτικής κρίσης σε κρίση δημοσίου χρέους έγινε το όχημα για να επιβληθεί μία αντιστροφή στην κατανομή των βαρών. Σήμερα, καλούνται να πληρώσουν τη μερίδα του λέοντος οι έντιμοι αστοί και τα μικρομεσαία στρώματα, που ευθύνονται λιγότερο για την κρίση. Αντιθέτως, αυτοί που έχουν τη μερίδα του λέοντος των ευθυνών καλούνται να πληρώσουν αναλογικά πολύ λιγότερα.
Μέσα σε λίγους μήνες ξορκίσαμε πολλά «Αδιαπραγμάτευτα» με κατηγορηματικές διαψεύσεις: Ο δέκατος τέταρτος μισθός δεν κινδύνευε.
Η επέμβαση του ΔΝΤ δεν ήταν στο τραπέζι. Δεν θα ζητούσαμε ποτέ την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης. Το περίστροφο θα τρόμαζε τους κερδοσκόπους! Ολα τα ταμπού στα οποία προσπάθησε να οχυρωθεί η κυβέρνηση αποδείχθηκαν συνθήματα κενά -και πρωτίστως ύπουλα- εύκολη λεία για τις αγορές. Γιατί οι αγορές έχουν κάτι κοινό με το έγκλημα: προηγούνται πάντα των διαλυμένων θεσμών.
Βίκτορ Ορμπάν: «Μαύρο πρόβατο» για την Ευρώπη, Η Καθημερινή, 29/8/2010
"Ανεξάρτητα από τις εθνικιστικές και αυταρχικές ροπές της ουγγρικής κυβέρνησης, εκείνο που δεν συγχωρεί το ευρωπαϊκό πολιτικό και τραπεζικό κατεστημένο στον Ορμπάν είναι το «όχι» που είπε, τον περασμένο μήνα, στο ΔΝΤ: Απέρριψε τις αξιώσεις για νέες περικοπές δημοσίων δαπανών, αντιθέτως δε αποφάσισε να επιβάλει για τρία χρόνια έκτακτη εισφορά 0,45% στις τράπεζες. Εξοργισμένοι με τον δεξιό πολιτικό που χαλάει την πιάτσα, οι ιθύνοντες του ΔΝΤ αποφάσισαν να μη χορηγήσουν στην Ουγγαρία -την πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που προσέφυγε στο Ταμείο για βοήθεια- την τελευταία δόση του δανείου. «Το ΔΝΤ πρέπει να κρατήσει σκληρή γραμμή για να στείλει μήνυμα σε άλλες κυβερνήσεις που θα έμπαιναν στον πειρασμό με την απειθαρχία», έγραψαν χαρακτηριστικά οι Financial Times. Το χειρότερο για τους κέρβερους της οικονομικής ορθοδοξίας είναι ότι το «ρεμπελιό» των Ούγγρων φαίνεται να περνάει ατιμώρητο. Οι αγορές εκνευρίστηκαν για λίγο, σύντομα όμως έδωσαν τόπο στην οργή και την περασμένη εβδομάδα η Ουγγαρία εξασφάλισε εύκολα τον δανεισμό της με λογικά επιτόκια".
Γιατί η Τουρκία απαλείφει την «απειλή πολέμου». Με μια συμβολική κίνηση διαγράφει από «εχθρούς» Ελλάδα, Ρωσία, Ιράν και Ιράκ, της Δώρας Αντωνίου, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
Το «Εγγραφο Εθνικής Ασφαλείας» και η Αγκυρα, του Ιωάννη Ν. Γρηγοριάδη, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
Ανησυχία προκαλούν οι πτώσεις αεροσκαφών. Οι περικοπές, τα ανταλλακτικά και το κλίμα που διαμορφώνεται στις Ενοπλες Δυνάμεις, της Δώρας Αντωνίου, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
Πολιτική προπαρασκευή και πολεμικός αγώνας, του Ιάσονα Χανδρινού, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
"Τέτοιος ήταν ο Αρης Βελουχιώτης, κατά κόσμον Θανάσης Κλάρας, με πλούσιο μητρώο κομματικής μαχητικότητας. Μολονότι η ομάδα του δεν διεκδικεί τη χρονική πρωτοπορία, η ενηλικίωση του ΕΛΑΣ ταυτίζεται -μάλλον δικαιολογημένα- με τη δική της διαδρομή. Η συνεισφορά του Βελουχιώτη και παράλληλα βάθρο του μύθου του, ήταν πως ανακάλυψε τις κατάλληλες φόρμουλες που θα αναβάθμιζαν τις σκόρπιες ομάδες σε μαζικό στρατό: εγκατέλειψε την επιλογή της αφάνειας με πανηγυρικές εμφανίσεις στα χωριά, εξασφαλίζοντας, πρώτον, μέσα επιβίωσης και, δεύτερον, την εμπιστοσύνη του κόσμου. Προχώρησε σε παραδειγματικές εκτελέσεις ληστών, συνεργατών του κατακτητή ή όσων μπορούσαν να εκληφθούν στις τοπικές κοινωνίες ως τέτοιοι. Τέλος, εξουδετέρωσε συστηματικά τα ελληνόφωνα εκτελεστικά όργανα του κατοχικού κράτους (Αγροφυλακή, Χωροφυλακή), ενώ, όπως έχει αποδείξει ο Γιώργος Μαργαρίτης, με το επιδεικτικό άνοιγμα των αποθηκών της αγροτικής συγκέντρωσης άσκησε ένα είδος κοινωνικής πολιτικής που προσέδιδε πόντους στον αγώνα διεκδίκησης της εξουσίας."
Ενας στρατός με διπλό πρόσωπο, του Στάθη Ν. Καλύβα, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
"Τα δύο αφηγήματα είναι εξίσου έωλα. Αντίθετα απ’ ό,τι ισχυρίστηκαν οι νικητές του εμφυλίου, ο ΕΛΑΣ υπήρξε ένας πραγματικός αντιστασιακός στρατός με αξιοσημείωτη δράση στο ενεργητικό του και εκτεταμένη λαϊκή απήχηση. Και αντίθετα απ’ ότι συνεχίζει να υποστηρίζει με πάθος η μεταπολιτευτική Αριστερά (και οι ταυτισμένοι μ’ αυτήν ιστορικοί), ο ΕΛΑΣ ουδέποτε απέκτησε καθολική νομιμοποίηση καθώς ενεπλάκη σε έναν αδυσώπητο εμφύλιο πόλεμο με στόχο τη μεταπολεμική επικράτηση και βασικό του όπλο την ολοκληρωτική εξόντωση των αντιπάλων του. Στο πλαίσιο, μάλιστα, του αφηγήματος αυτού, επιχειρείται συνήθως η χυδαία ταύτιση όλων των αντίπαλων του ΕΛΑΣ με τον δωσιλογισμό, πράγμα που επιτρέπει τη βολική εξίσωση Αντίστασης και ΕΛΑΣ. Για τον ίδιο λόγο, καταπολεμείται κάθε προσπάθεια να εξεταστούν ιστορικά τα πολιτικά κίνητρα των χιλιάδων εξοπλισμένων από τούς Γερμανούς".
Ο Εμφύλιος Πόλεμος συνεχίζεται...Μελέτη επιχειρεί να αναδείξει υπό ποίους όρους συγκροτήθηκε και έδρασε ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας, του Κώστα Καρακώτια, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
Ο οικονομικός πόλεμος της κ. Μέρκελ. Η Γερμανία επαίρεται για μια εντυπωσιακή ανάκαμψη, ενώ η Ευρώπη μένει στάσιμη και η Αμερική ανησυχεί για δεύτερη ύφεση τους Γερμανούς, του Πέτρου Παπακωνσταντίνου, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
Ο Φάκελος της Κύπρου στη λογοτεχνία. Ο ρόλος του Μακάριου, η εισβολή του «Αττίλα», η καταστροφή, η διχοτόμηση, του Θεόδωρου Ι. Ζιάκα, Η Καθημερινή, 29/8/2010.
|
