|
Μ. Κανελλή, Η γυναίκα με τα παρθένα μάτια, Νέα Εστία Κ΄(1936), από την Ανθολογία του Ρένου Αποστολίδη, Το Διήγημα, 4ος τόμος, σσ. 147-160 (για τη μεταφορά Μ. Βαρδής)
(4ο ΜΕΡΟΣ)
Έτυχε τότε να παραθερίζει κι αυτός στο νησί μας-ένας γνωστός μου αστρονόμος του αστεροσκοπείου της Πνυκός.
Ένα βράδυ του έδειξα αυτό το άστρο, που εσκόρπιζε στο χάος, σαν ανεξάντλητα φωτός ροδοπέταλα, υπέρυθρες ανταύγειες:
-Ποιο είναι αυτό;
-Δεν τον ξέρετε αυτόν τον αστέρα;
-Όχι.
-Α, είναι ο περίφημος Άρης!
Χωρίς λόγο, οχρίασα. Εψέλισσα:
-O Άρης;
-A, πολύ ενδιαφέρων πλανήτης (….) Η τελευταία θεωρία μάλιστα είναι ότι κατοικείται, και μάλιστα από όντα πολύ ανάλογα με μας, αφού και οι βιοτικές συνθήκες στον Άρη είναι παρόμοιες (…)
Μόνο κάτι εκουδούνιζε απ’ όλα, σα νεκρικό σήμαντρο, στη μνήμη μου:
-«Κόκκινο άστρο…»
Και η Γυναίκα με το κόκκινο γέλιο, η ανώνυμη, η Άγνωστη, αυτό το άστρο ξαγνάντευε με απεγνωσμένη νοσταλγία, έτσι καθώς ατενίζει μία κόρη από το καράβι της εξορίας της τη νεκρή γη των πατέρων και των ερώτων της, καθώς η απόσταση τη βυθίζει στα φρέατα των ατμών…(…)
Έτυχε να διαβάζω σε μίαν αθηναϊκή εφημερίδα ένα άρθρο «ειδικού» για τον πλανήτη Άρη.
Ο αστρονόμος υποστήριζε ότι, σύμφωνα με τις τελευταίες παρατηρήσεις, ένας κοσμικός χαλασμός θα εξεκοίλιαζε σύντομα αυτόν τον ξεθυμασμένο πλανήτη, που ήταν πια γέρος και είχε συμπληρώσει το βιολογικό του κύκλο στο χρόνο.
(….)
Απονήρευτα της διάβασα το άρθρο.
Το άκουσε απίστευτα σιωπηλή, ορθή, τσιτωμένη σε σπασμό. Έπειτα, όταν έφθασα στο τέλος, χύθηκε πάνω μου με πήδημα αίλουρου, μου ξέσχισε την εφημερίδα σε χίλια κομάτια:
-Ψέματα! Ψέματα!
Και η φωνή της εξεσχίζε το λαρύγγι, σαν ξυράφι την καρωτίδα.
-Είναι άτιμος αυτός που τα γράφει. Άτιμος! Άτιμος! (…)
Και τότε έγειρε η γυναίκα το κεφάλι της πάνω στον έκπληκτον ώμο μου-όλο το πρόσωπο της εράγισε σε άφθονο κλάμα…
Γιατί την ερέθισε και τη συγκίνησε αυτό το άρθρο τόσο πολύ; (…)
Σε λίγο θα το μάθαινα.
Μία μέρα παίρνω ένα τηλεγράφημα από την αδελφή μου:
«Μητέρα ασθενεί. Γύρισε τάχιστα…»
Δεν εγύρισα. Η μητέρα μου πέθανε. Δεν την είδα., δεν τη συνόδεψα στον τάφο. Είχα πάψει πια εγώ να είμαι εγώ˙ ήμουν το κτήνος της Γυναικός με το κόκκινο γέλιο.
Μια μέρα την ερώτησα:
-Πες μου πια πώς σε λένε;
Στην αρχή εδίστασε˙ η θέλησή της αιχμαλώτισε στο ακρόστομά της την έτοιμη φράση. Έπειτα όμως το αποφάσισε:
-1.254.357…
Tινάχθηκα!
-Αυτό δεν είναι όνομα. Είναι αριθμός…
-Είναι το όνομά μου εκεί πάνω…
Πού;
Ταράχθηκε˙ εδάγκωσε τα χείλη της, σα να λυπήθηκε που της εξέφυγαν πολλά. Ύστερα ύψωσε με περιφρόνηση τους ώμους:
-Χορεύουμε;
Έτσι εκύλισε ένας μήνας ακόμα μαζί της, μέσα στη μέθη και στη φρίκη. Όσο εγνώριζα αυτό το αλλόκοτο πλάσμα, τόσο το αγαπούσα˙ όσο μου παράδινε και μου εξευτέλιζε πρόθυμα το σώμα της, τόσο κρατούσε ζηλότυπα και πέρα από μένα τα παρθένα της μάτια και την παρθένα της ψυχή…
(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)
Τhe Minority Report και άλλα Διηγήματα, posted by nautilus, 19/10/2009.
Ο Γκύντερ Γκρας, οι αδελφοί Γκριμ και τα Ες Ες. Κυκλοφόρησε το τρίτο αυτοβιογραφικό βιβλίο του 82χρονου νομπελίστα συγγραφέα, Το Βήμα, 27/8/2010.
Accidente minero en Chile. 45 minutos de vídeo y de esperanza. Los 33 mineros atrapados conmueven al mundo al enseñar imágenes de sus penosas condiciones de vida - La grabación, hecha por ellos mismos, los muestra animados, F. PEREGIL (ENVIADO ESPECIAL) - Mina San José - 28/08/2010, El Pais.
Uruguayan Air Force Flight 571, από Wikipedia.
Righteous & Wrong, by Malise Ruthven, The New York Review of Books, 19/8/2010.
Brazilian agriculture. The world's farm. Brazil's success in agriculture, The Economist, 27/8/2010.
Roms : «L'intégration revient aux États, pas à l'Europe», par Thomas Vampouille, Le Figaro, 26/8/2010.
RUANDA. UN beschuldigen Tutsi des Völkermords. 1994 wurden hunderttausende Tutsi von Hutu ermordet. Diesen Genozid ließen die Tutsi laut UN nicht ungesühnt. Die Racheaktion hat die Dimension eines Völkermords, Zeit Online, 27/8/2010.
ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
(Γκαίτε, 28/8/1749-22/3/1932)
Φάουστ του Γκαίτε, εκδόσεις Γράμματα.
|
