|
GCSE results: grades 'should be set by quota', by Graeme Paton, Telegraph 24/08/2010
Results for 750,000 teenagers in England, Wales and Northern Ireland are set to show that more than two thirds of entries were at least a C.
This would represent the 22nd straight rise since GCSEs were introduced in 1988.
But the results will provoke further debate over grade inflation and claims that GCSEs now fail to stretch the brightest pupils.
Some leading state grammar schools said almost nine-in-10 exams were graded A* or A.
This included King Edward VI Camp Hill School for Boys in Birmingham and Pate’s Grammar School in Cheltenham.
Mr Cairns, the head of Brighton College, where 82 per cent of entries were A* or A, said a major overhaul of GCSE grade boundaries was needed to counter criticism of the rises.
“I would very much like to see a situation where a certain percentage of grades each year were awarded at each grade; the top 10 per cent could be at A*, the next 20 per cent at A and so on,” he said.
Η βάση του... δαίκα, της Λώρης Κέζα, Το Βήμα 14/04/2010
Καταργίτε η βάση του δαίκα για την ησαγογή στα παναιπιστιμία. Γιατί δηλαδή πρέπει να γνωρίζει κάποιος την ύπαρξη του υπερσυντέλικου για να κάνει σπουδές ζωικής καλλιέργειας· γιατί πρέπει να ξεχωρίζει τον Καποδίστρια από τον Τρικούπη για να παρακολουθήσει μαθήματα δασοπονίας; Η κυρία Αννα Διαμαντοπούλου δικαιολογήθηκε για την απόφαση, που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο για το Νέο Σχολείο. Η υπουργός Παιδείας είπε ότι η βάση του δέκα δεν έκανε καλύτερους τους μαθητές. Επιπλέον, στα μικρά ΤΕΙ βαράνε μύγες. Δεν επαρκούν οι γραμματιζούμενοι νέοι για να γεμίσουν τα αμφιθέατρα της περιφέρειας. Τζάμπα οι εγκαταστάσεις, τζάμπα το προσωπικό, τζάμπα όλη η φασαρία για τις εισαγωγικές. Το είπε πιο κομψά βέβαια: «Εχουμε τμήματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης με καθηγητές και διοικητικό προσωπικό χωρίς αντικείμενο εργασίας και υποδομές που υπολειτουργούν, όταν μάλιστα δεκάδες χιλιάδες νέοι λόγω του συγκεκριμένου συστήματος προσφεύγουν σε “κολλέγια”, αλλά και σε κάθε είδους πανεπιστημιακά και τεχνολογικά ιδρύματα χωρών όλου του κόσμου». Αχά. Το πρόβλημα δεν είναι η ποιότητα της εκπαίδευσης, αλλά οι εκροές κεφαλαίων σε ξένες σχολές.
ΒΑΣΕΙΣ 2010 - 15.000 εισακτέοι με βαθμό κάτω από τη βάση-Ανοδος ως και 500 μόρια στις μεσαίες σχολές των ΑΕΙ - Μπήκαν σε ΤΕΙ με βαθμό 0,9!, Το Βήμα 26/08/2010
Κατά τα άλλα ο συνολικός αριθμός των υποψηφίων οι οποίοι υπέβαλαν μηχανογραφικό δελτίο εφέτος ανήλθε εφέτος σε 106.189 (82.096 με τη μεγαλύτερη κατηγορία του 90% την οποία αποτελούν οι τελειόφοιτοι του Λυκείου, 8.308 με την κατηγορία του 10% που κάνουν χρήση της βαθμολογίας παλαιότερων ετών, 722 με την κατηγορία των εσπερινών Γενικών Λυκείων και των εσπερινών Επαγγελματικών Λυκείων (Ομάδα Β΄), 13.723 με την κατηγορία των ημερήσιων Επαγγελματικών Λυκείων (Ομάδα Α΄), 358 από τα εσπερινά Επαγγελματικά Λύκεια (Ομάδα Α΄), 855 από τα Ημερήσια πρώην Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια (ΤΕΕ) Β΄ κύκλου και 127 από τα Εσπερινά ΤΕΕ Β΄ Κύκλου. Πέρυσι ο αντίστοιχος αριθμός για τα πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας ήταν 92.426.
Συνολικά εισήχθησαν στα τμήματα της ανώτατης εκπαίδευσης της χώρας 84.368 άτομα ενώ το 2009 εισήχθησαν 68.794 άτομα. Συγκεκριμένα έμειναν 4.108 κενές θέσεις σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ, ενώ το 2009 είχαν μείνει 20.390 κενές θέσεις.
Έλυσαν την εξίσωση κρίση + ανεργία = ...Εισαγωγή και με βαθμό κάτω από 1, των Ολυμπίας Λιάτσου και Άννας Ανδριτσάκη, Ελευθεροτυπία 26/08/2010
Και οι υποψήφιοι σε κρίση. Τα νέα οικονομικά δεδομένα, η αύξηση της ανεργίας, η αγωνία για το αύριο και βέβαια οι στρεβλώσεις ενός γηρασμένου εξεταστικού συστήματος είναι τα στοιχεία που καθρεφτίζονται στα αποτελέσματα των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων. Στον αστερισμό της κρίσης αυτής, οι επιλογές των υποψηφίων αντιστρέφονται πλήρως.
Εισακτέοι με βαθμολογία κάτω από την μονάδα στα ΤΕΙ, Η Καθημερινή 26/08/2010
Τα αποτελέσματα των πανελληνίων εξετάσεων έχουν αναδείξει πολλές “αδύνατες” πλευρές του συστήματος, σύμφωνα με τις διαπιστώσεις των εκπαιδευτικών αλλά και της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας, που μελετά αλλαγές, κατ΄ αρχήν διορθωτικές, στο υπάρχον σύστημα και στη συνέχεια πλήρη αλλαγή του εξεταστικού συστήματος εισαγωγής στις σχολές και τα Τμήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αλλά για το 2013 -14 και αφού προηγηθούν αλλαγές στα λύκεια και στα Πανεπιστήμια.
Στα αποτελέσματα παρατηρείται οτι σε 28 τμήματα υπάρχουν εισακτέοι με βαθμολογία κάτω από τη βάση και μάλιστα κάτω από την μονάδα.
20 επιπλέον σύμβουλοι των 642.751 ευρώ, για τον Πρωθυπουργό !!!, από antinews.gr 26/08/2010
Διαβάστε τι αποφάσισε εν μέσω κρίσης ο κ. Πρωθυπουργός με το ΦΕΚ B 1182/2010 , 6 Αυγούστου 2010
20 παραπάνω συμβούλους για το για το γραφείο του !!
Πόσο θα μας στοιχίσουν αυτοί;;
212.586 ευρώ για το υπόλοιπο του έτους και 642.751 ευρώ επιπλέον στον προϋπολογισμό για κάθε έτος !!!
Τώρα το πόσο θα παίρνει ο καθένας δεν γνωρίζουμε, αλλά οι “ειδικοί” σύμβουλοι ως ειδικοί που είναι, μάλλον θα παίρνουν την μερίδα του λέοντος
Καλά οι υπόλοιποι σύμβουλοι, στο Γραφείο του πρωθυπουργού πόσοι είναι;
Τι κάνουν και γιατί δεν επαρκούν;
Ποια είναι η απαίτηση που δικαιολογεί και μάλιστα σε περίοδο “φτώχειας”, την πρόσληψη 20 επιπλέον συμβούλων, κόστους 642.751 ευρώ ;;
Δώστε μας το μπουρδέλο μας πίσω ή δώστε μας πίσω τη ζωή μας;, απο τον Αιρετικό, στο omadeon.wordpress.com 25/08/2010
Τυχαίνει να είμαι αρκετά μεγάλος σε ηλικία (βιολογική) για να θυμάμαι πώς ήταν τα πράγματα πριν τη λαίλαπα του Σημίτη και των εκσυγχρονιστών. Και, ακόμα χειρότερα για τους απανταχού ξερόλες και εξυπνάκηδες, τυχαίνει να έχω και πολύ καλή μνήμη. Η Ελλάδα δεν ήταν πάντα μπουρδέλο, ή μάλλον δεν ήταν τόσο μπουρδέλο όσο την κατήντησαν ο Σημίτης κι ο Καραμανλής Jr. Ακόμη και ο Μητσοτάκης δεν έκανε τόσο μεγάλη ζημιά στη χώρα (τα στοιχεία τα έχουμε και σιγά-σιγά θα τα βγάλουμε υπό μορφήν άρθρων για να καταλάβει ο κόσμος τι κοροϊδιλίκι μας έχουν κάνει όλοι αυτοί οι “εντιμότατοι” κύριοι) όση κάνανε αυτοί οι δυο υπέρλαμπροι φωστήρες της πολιτικής ζωής – τους οποίους βάλθηκε να ξεπεράσει ο ΓΑΠ, ο οποίος αποφάσισε να τεθεί στην εμπροσθοφυλακή της μετατροπής της Ευρώπης σε Τρίτο Κόσμο.
Η Ελλάδα λοιπόν δεν ήταν τόσο μπουρδέλο όσο έγινε από το 1996 και μετά. Σίγουρα, ο “Σιδερένιος”, το Μωρό της Ρόζμαρυ, ο μπαμπάκας του σημερινού “πρωθυπουργού” έβαλε ένα σκασμό κομματόσκυλα να διαβρώσουν τον κρατικό και – πάνω απ’όλα – συνδικαλιστικό μηχανισμό, για να ιδιοποιηθεί και να ενισχύσει έτσι ένα καθεστώς διαπλοκής που οι επίγονοί του θέριεψαν.
Την Ελλάδα δεν την έκαναν μπουρδέλο οι πολίτες της, αλλά ο συνδυασμός πολιτικών/μεγαλοπαραγόντων/συνδικαληστών/τράγων/επίορκων δημοσίων “λειτουργών” (από καραβανάδες και μπάτσους μέχρι δικαστές, πολεοδόμους και εφοριακούς). Όλοι ξέρουμε πώς και γιατί κάνανε μπουρδέλο την Ελλάδα όλοι αυτοί οι βρωμιάρηδες και ανάγκασαν τους πολίτες να συμβιβαστούν μ’αυτό το σύστημα, προκαλώντας τους απελπισία και φυτεύοντας καλά στα μυαλά όλων των πολιτών πως, ό,τι κι αν κάνουν, η διαφθορά και η σήψη δεν πρόκειται να ηττηθούν ποτέ, άρα πρέπει όλοι μας να γίνουμε μέρος του προβλήματος αν θέλουμε να… επιβιώσουμε.
Όταν οι πολιτικοί «έβρισκαν τον τρόπο», του Πάσχου Μανδραβέλη, Η Καθημερινή 12/05/2010
Στην τραγική πορεία της μαύρης Τετάρτης, στην οποία χάθηκαν τρεις άνθρωποι, ο τηλεοπτικός φακός κατέγραψε με τον πιο ανάγλυφο τρόπο ένα από τα βασικά προβλήματα της χώρας. Τη θολούρα της. Δίπλα δίπλα πορεύονταν δύο άνθρωποι του λαού που φωνασκούσαν «Εμπρός, λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, αντίσταση και πάλη». Το αίτημά τους ήταν κοινό: να αποσυρθούν τα αντιλαϊκά μέτρα της κυβέρνησης και του ΔΝΤ.
Ως εδώ, καλά. Μόλις, όμως, πλησίασε η κάμερα για να κάνουν οι αγωνιστές τις συνήθεις δηλώσεις, φάνηκε μια εξόχως ελληνική διαφορά. Ο ένας ήταν δημόσιος υπάλληλος και ο άλλος ταξιτζής. Ο ένας ζητούσε περισσότερα λεφτά από το κράτος, δηλαδή από φόρους. Ο άλλος απαιτεί να μην πληρώνει κανονικά τους φόρους που του αναλογούν, αλλά απλώς να χαρτζιλικώνει το κράτος με ένα σταθερό ποσό κάθε χρόνο. Και οι δύο συμφωνούσαν να πληρώσουν αυτοί που έχουν και να παταχθεί η φοροδιαφυγή. Είναι σίγουρο ότι αν περνούσε από εκεί και κάποιος απεργός εφοριακός, θα πλειοδοτούσε: το κράτος πρέπει να εντείνει τους ελέγχους και να πατάξει τη φοροδιαφυγή για να μην κοπούν τα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων.
Κάπως έτσι, με ανεπίλυτες αντιφάσεις, πορεύθηκε η Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια. Θέλαμε τα πάντα χωρίς το κόστος τους. Θέλαμε ανάπτυξη χωρίς βαριά βιομηχανία που ρυπαίνει. Φθηνό ρεύμα χωρίς νέες επενδύσεις της ΔΕΗ (οι οποίες είτε ρυπαίνουν είτε τρομάζουν τα κατσίκια). Τουρισμό, αλλά να μη γίνουμε γκαρσόνια της Ευρώπης. Τεχνολογική ανάπτυξη, αλλά να μην εντατικοποιηθούν οι σπουδές. Την οικοδομή ατμομηχανή της οικονομίας, αλλά να μην αλλοιωθεί το περιβάλλον. Και κάθε φορά που κάποιος επεσήμανε την αντίφαση, η απάντηση ήταν στερεότυπη: «Δεν με νοιάζει, να βρουν οι πολιτικοί τον τρόπο».
Το ελληνικό αδιέξοδο,του Κώστα Ιορδανίδη, Η Καθημερινή 26/08/2010
Αλλά το ΔΝΤ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα είναι γραφειοκρατικοί και όχι «πολιτικοί» μηχανισμοί. Είναι θεματοφύλακες κατευθυντηρίων αρχών, την τήρηση των οποίων απαιτούν, ασχέτως των επιπτώσεων που θα έχουν τα όποια μέτρα – όχι απλώς στην κοινωνία, αλλά και στην πραγματική οικονομία.
Δεν ήταν ασφαλώς έργο της τρόικας να εισχωρήσει στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής οικονομίας. Αυτό ήταν το καθήκον του «οικονομικού» επιτελείου της κυβερνήσεως και ειδικότερα του κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου, που φαίνεται όμως να λειτούργησε κυρίως ως Μέγας Διερμηνεύς της τρόικας προς τους αυτόχθονες υπουργούς της κυβερνήσεως στην Αθήνα.
Κακώς στοχοποιείται η τρόικα, κακώς στοχοποιείται το Μνημόνιο αυτό καθ’ αυτό. Οι γραφειοκράτες ασχολούνται με αριθμούς, δεν ασχολούνται με την πραγματική οικονομία, την ανάπτυξη, αλλά ούτε με την κοινωνία. Στόχος τους είναι να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των πιστωτών της Ελλάδος, και αυτό τουλάχιστον το ΔΝΤ δεν έπαυσε ποτέ να επαναλαμβάνει δημοσίως.
Ευρισκόμενο προφανώς σε πανικό, το οικονομικό επιτελείο της κυβερνήσεως του κ. Παπανδρέου υιοθέτησε για τη λύση του προβλήματος μία μέθοδο λογιστική, με αποτέλεσμα να πλήξει και αυτόν ακόμη τον στρεβλό δυναμισμό της ελληνικής μεσαίας τάξεως, που έπρεπε ασφαλώς να εκσυγχρονισθεί αλλά όχι να διαλυθεί εκ βάθρων.
Βαθμός εισαγωγής 0,9..., του Στέφανου Κασιμάτη, Η Καθημερινή 26/08/2010
Πρόκειται, ασφαλώς, για νίκη της δημοκρατίας - όπως νοείται η δημοκρατία στην Ελλάδα, δηλαδή ως ισοπέδωση προς τα κάτω. Εφέτος ο χαμηλότερος βαθμός εισαγωγής, συγκεκριμένα στη Σχολή Βιομηχανικού Σχεδιασμού του ΤΕΙ Δυτικής Ελλάδας, είναι το 0,9. Δηλαδή, αν ένας υποψήφιος, που ας πούμε ότι λέγεται Βαγγέλης, γράψει το όνομα του με μόνον ένα ορθογραφικό λάθος, π. χ. «Βαγγαίλης», μπορεί να σπουδάσει design στη μαγευτική Κοζάνη, που είναι και γενέτειρα της υπουργού Παιδείας. (Αν γράψει «Βαγγαίλοις», δυστυχώς δεν εισάγεται και πρέπει να προσπαθήσει πάλι του χρόνου...)
Θα μπορούσε κανείς να μη δώσει ιδιαίτερη σημασία, αφού τα περισσότερα ΤΕΙ της επαρχίας χρησιμεύουν κυρίως ως απόδειξη του συστήματος των πελατειακών σχέσεων, το οποίο (τι ειρωνεία!) καταγγέλλει ο πρωθυπουργός με το άρθρο του στην ιστοσελίδα της κυβέρνησης. Είναι όμως δυνατόν η βάση στο Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στο Τμήμα Φυσικής του ιδίου πανεπιστημίου να είναι μόλις 4,07 και 3,15 αντιστοίχως; Αφήστε κατά μέρος τις ανησυχίες για τη γενικότερη πτώση του επιπέδου που επιφέρει η κατάργηση της βάσης του 10 και αναρωτηθείτε αν οι εισακτέοι με αυτόν τον βαθμό θα μπορέσουν ποτέ να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των σπουδών τους.
Την περασμένη εβδομάδα, στη Βρετανία δημοσιεύθηκαν τα αποτελέσματα των αντίστοιχων εξετάσεων (A-levels) για την εισαγωγή στα πανεπιστήμια, οι οποίες θεωρούνται εξαιρετικά απαιτητικές. Εν αντιθέσει με τα προηγούμενα χρόνια, εφέτος οι εξετασθέντες που πέτυχαν το άριστα (Α) ήσαν πολύ περισσότεροι. Το αποτέλεσμα ήταν να κληθούν τα πανεπιστήμια να διαχειρισθούν μια κρίση πρωτοφανή, καθώς, από την πλημμυρίδα των αρίστων που έσπευδαν να διεκδικήσουν τις καλύτερες θέσεις, οι αρμόδιοι δεν ήξεραν πώς να επιλέξουν τους εισακτέους. Ετσι, εφήρμοσαν την αρχή να δέχονται όσους πρόλαβαν να υποβάλουν αίτηση πρώτοι, αποκλείοντας όμως υποψηφίους με την ίδια βαθμολογία. Το θέμα έγινε πρωτοσέλιδο για μέρες στον βρετανικό Τύπο και τώρα κυβέρνηση και πανεπιστημιακή κοινότητα διερευνούν πώς θα αποφευχθεί παρόμοιο φαινόμενο στο μέλλον.
Μεταξύ των Βρετανών αριστούχων ήταν και ο ηλικίας 77 ετών Αϊβορ Μπάρνετ, ο οποίος αρίστευσε στο μάθημα της ρωσικής γλώσσας. «Είμαι σοκαρισμένος», δήλωσε στους Times και πρόσθεσε: «Το επίπεδο έχει εμφανώς πέσει από το 1970. Κάτι είναι στραβό στο σύστημά μας, αν εγώ παίρνω άριστα τώρα». Αλλά, ως γνωστόν, οι Βρετανοί έτρωγαν βελανίδια, όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες. Κατά συνέπειαν, εμείς είμαστε πολύ μπροστά από αυτούς...
|
