Η φωτογραφία της ημέρας

Ένα fractal δημιουργημένο με το Chaoscope

Το πέταγμα της πεταλούδας, τα μεγάλα ρεύματα και η αργία της εβδομάδας

του Σεραφείμ Μακρή || www.democracycrisis.com

Ανακεφαλαίωση. Ναι, αυτή ήταν τελικά η λέξη. Δύσκολο πράμα ωστόσο καθώς σε προτρέπει να σταθείς, να αναλογιστείς, να πατήσεις φρένο. Για να μπορέσεις να κατατάξεις τα σημαντικά και τα ασήμαντα. Να διαπιστώσεις που σε έχει φέρει το ρεύμα. Να ανεβείς σε βράχο για να αγναντέψεις το ποτάμι. Ξέρω μερικές φορές είναι μάταιο: άμα ξαναριχτείς στην κοίτη η περιδίνηση σε πάει από μόνη της…

Στην Οικονομία, από τη μια ο πεσιμισμός επέστρεψε στην Αμερική, οδηγούμενος από τη βύθιση της αγοράς εργασίας (και όχι μόνο) και οι προβλέψεις για νέο κύμα ύφεσης παγώνουν τις προοπτικές. Double deep…Από την άλλη η Κίνα μετρήθηκε μόλις χτες 2η οικονομία στον κόσμο, μια στάση πριν γίνει η πρώτη, και ταυτόχρονα η Γερμανία, μόνη κερδισμένη από την κρίση κυριαρχίας του Εθνικού κράτους στην Ευρώπη αλλά και την κρίση των μεταβατικών θεσμών όπως η Ευρωπαϊκή Ένωση, θέλει να οδηγήσει μια νέα βιομηχανική επανάσταση. Την ίδια στιγμή το έξυπνο κεφάλαιο σαρώνει μεθοδικά το καθετί που εμποδίζει την κινητικότητά του (όπως πχ τα μεγάλα δημοσιονομικά ελλείμματα) με εργαλεία εγκατεστημένα στη Washington αλλά και στις Βρυξέλλες. Η επίπτωση της σμίκρυνσης και απίσχνασης της μεσαίας αστικής τάξης –και άρα πτώσης της κατανάλωσης- αντιμετωπίζεται αυτή τη στιγμή ως παράπλευρη απώλεια και πιθανώς ως μια προσωρινή τέτοια. Αλλά την ίδια στιγμή η ψυχολογία στις αγορές είναι bearish που θα έλεγαν και τα υψηλά IQ στη Wall Street…

Στην Yψηλή Πολιτική, το Ιράν θα αποτελέσει τη νέα πηγή ανάφλεξης, σε μια Μέση Ανατολή όπου οι συσχετισμοί κινούνται. Οι μουσουλμάνοι δεν είναι ένα ενιαίο bloc, παλιοί εχθροί μπορεί να γίνουν απροσδόκητοι φίλοι. Νέες δυνάμεις αναζητούν στρατηγικό βάθος  σε μια περιοχή πολύ ρηχή και γεμάτη εύφλεκτο πετρέλαιο. Μια προειδοποίηση σε όσους στηρίζουν θεωρίες συνωμοσίας ή μοιρολατρικές θεωρίες της μιας υπερδύναμης: η εφαρμογή είναι πάντα εξαιρετικά πολύπλοκη, οι παράμετροι στο πεδίο μπορούν να τινάξουν τα πιο μελετημένα σχέδια στον αέρα. Αλλά ήδη οι πόλοι της σύγκρουσης γίνονται διακριτοί: ο εμπλουτισμός ουρανίου που επιχειρεί η Ιρανική Κυβέρνηση ανοίγει το πυρηνικό club και το στρατηγικό δίλημμα είναι από αυτά που δε μπορούν να μείνουν αναπάντητα.

Στο Περιβάλλον, η κηλίδα της BP και οι φωτιές-παρατεταμένη ξηρασία στον Καύκασο αλλά και οι πλημμύρες στο Πακιστάν υπήρξαν γεγονότα με υπερτοπική σημασία. Όχι μόνο για την εν γένει σημασία τους στη διαμόρφωση μιας νέας κλιματικής ισορροπίας (της οποίας πιθανώς είναι ταυτόχρονα και αποτελέσματα) αλλά γιατί ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανατροπή δεδομένων στην επισιτιστική αλυσίδα –και αυτό είναι κάτι που θα το παρακολουθήσουμε τους επόμενους μήνες. Οι αλλαγές σε αυτή την αλυσίδα, σε συγκερασμό με μικρότερες τοπικές αιτίες, δε θα είναι άμοιρες σε μεγαλειώδεις μετακινήσεις πληθυσμών στο μεσοπρόθεσμο ορίζοντα.

Ανακεφαλαίωση: με την Οικονομία σε τεντωμένο σκοινί παγκοσμίως (θα σώσουν Γερμανία και Κίνα ή και Ινδία την παρτίδα;) με το Περιβάλλον να παίζει διαρκώς και πιο συχνά το ρόλο του καταλύτη νέων καταστάσεων και να μετατρέπεται ενίοτε σε πολλαπλασιαστή, με σημεία του Κόσμου όπως η Μέση Ανατολή (αλλά και η Άπω Ανατολή των δύο Κορεών) να αναβράζουν, ο παράξενος ελκυστής του Lorentz είναι ξανά σε κίνηση: το πέταγμα μιας πεταλούδας στην Ιαπωνία μπορεί να (ξανα)προκαλέσει χρηματοπιστωτική κρίση στη Νέα Υόρκη και αλλαγή πρωθυπουργού στη Ρωσία.

Το σίγουρο είναι ότι βρισκόμαστε σε μια εποχή όπου οι Δημοκρατίες σε ολόκληρο τον κόσμο, Δημοκρατίες που εξελίχτηκαν σε αυτό που είναι σήμερα στη νεωτερική εποχή του σχηματισμού των Εθνών, καλούνται να αποδείξουν ότι μπορούν να είναι αποτελεσματικές και κάτω από τις νέες συνθήκες και να παράξουν μια νέα ιδεολογική ταυτότητα. Γιατί, αν θα φτιάξεις τζαμί στην Αθήνα ή στο σημείο μηδέν στη Νέα Υόρκη αναδεικνύουν διαφορετικές όψεις του αυτού ζητήματος: μπορεί κάποιος που δεν εκπροσωπεί μια Δημοκρατία να ζητάει να ερμηνεύσει τον κώδικα αξιών της; Να προσπαθεί να μετατρέψει την ιδεολογική διασπορά μέσα στη Δημοκρατία σε πρόβλημα επιβίωσής της; Και εν τέλει από ποια διασπορά απόψεων και μετά μια Δημοκρατία δεν παράγει αποτέλεσμα ασφάλειας για τους πολίτες που την απαρτίζουν; Ή αλλιώς ποια μέρα της εβδομάδας είναι αργία σε μια Δημοκρατία που αποτελείται από 1/3 Χριστιανούς, 1/3 Εβραίους και 1/3 Μουσουλμάνους; Και τι θα γινόταν αν η κατανομή ήταν 25-25-50;

With mosque remarks, Obama purposefully walks against the traffic, by Michael D. Shear, The Washington Post 17/08/2010

Mosque Debate Grows, Splinters, by Michael Howard Saul and Peter Wallsten, The Wall Street Journal 18/08/2010

"It's about being sensitive, being respectful, and having good judgment about not putting a mosque within two blocks of Ground Zero," Mr. Pawlenty told Fox News Channel's Sean Hannity Monday night.

Mr. Gingrich, in an email, said he was "in favor of religious liberty'' but called the proposal "deliberately provocative." He suggested the project be built "in the South Bronx (which needs the jobs) or many other sites."

Strategists in both parties said Tuesday that Mr. Obama's decision to thrust himself into the debate put Democrats at risk just as the general election season was set to begin in earnest. Several surveys this week showed that as many as two-thirds of Americans opposed the mosque. But a Fox News poll also found that 61% believed that the Muslim group had a right to build at the site, regardless of whether it was appropriate.

Why America is going to regret the Cordoba House controversy, by Stephen M. Walt, Foreign Policy 17/08/2010

Critics of the proposal are aware that their views contradict the principle of religious tolerance on which the United States was founded, so they have fallen back on the idea that building the community center here is "insensitive" to the families who lost loved ones back in 2001. (Presumably it's not "insensitive" that the same neighborhood contains strip clubs, bars, and all sorts of less-than sacred institutions). And notice the sleight-of-hand here: first, demogogues raise an uproar about a "Mosque at Ground Zero," thereby generating a lot of public outcry, and then defend this bigotry by saying that they're just trying to be "sensitive" to the objections they have helped to stir up. 

But what if Newt Gingrich, Rick Lazio, Sarah Palin, and all the other people trying to exploit this matter had praised it from the start for what it was: a genuine and well-intentioned effort to combat the ignorance and hatred that had led to 9/11 in the first place?

I personally find the whole idea of a "Supreme Being" unconvincing, and I don't quite get why some many people continue to cling to a set of myths and fables dating from antiquity. But that's just my view, and someone else's religious convictions are their business provided they don't impose them on me. The Founding Fathers wisely understood that trying to impose religious orthodoxy on the new republic was a recipe for endless strife. Although it has hardly been observed with perfect fidelity over the years, that core principle has served the country remarkably well for over two centuries.

(...)

And finally, let's not lose sight of the foreign policy implications. It's hardly headline news to observe that the United States has an abysmal image in the Arab and Muslim world (for a variety of reasons), but the xenophobic and cynical posturing of the community center's opponents is a free gift to extremists who are eager to portray the United States as inherently hostile to the entire Islamic tradition. The controversy itself has probably taken a toll already; if the critics win, then we should hardly be surprised if moderates elsewhere begin to have even more doubts about America's ability to live up to the principles that we like to boast about to others.

Μην πυροβολείτε την κοινωνική ασφάλιση,  του Paul Krugman, μετάφραση: Το Βήμα 18/08/2010

Εν τω μεταξύ ο γηράσκων πληθυσμός θα προκαλέσει την αύξηση του κόστους των επιδομάτων από το σημερινό 4,8% στο 6% του ΑΕΠ. Η αύξηση αυτή είναι σημαντικά μικρότερη από την αύξηση των αμυντικών δαπανών από το 2001 και μετά, την οποία η Ουάσιγκτον δεν σκέφτηκε να χαρακτηρίσει κρίση ή να τη θεωρήσει αφορμή για να αναθεωρήσει κάποιες από τις φορολογικές ελαφρύνσεις του προέδρου Μπους. 

Επομένως, ποιος λέει ότι υπάρχει κρίση; Κατά ένα μεγάλο ποσοστό αυτό οφείλεται σε υπολογισμούς που γίνονται με κακή πίστη και θα ήταν εύκολο να τους αγνοήσει κανείς αν δεν συμφωνούσαν μαζί τους άνθρωποι με επιρροή, όπως ο Αλαν Σίμσον, ο συμπρόεδρος της Επιτροπής Ελλειμμάτων του αμερικανού προέδρου. 

(...)

Η ιδέα να αυξηθεί κι άλλο η ηλικία συνταξιοδότησης- πέρα απ΄ όσο προβλέπει ο ισχύων νόμος- συνοδεύεται από το επιχείρημα ότι το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να εργάζονται σε μεγαλύτερη ηλικία. Αυτό ισχύει μόνο για ευκατάστατους υπαλλήλους- αυτούς, δηλαδή, που χρειάζονται λιγότερο το πρόγραμμα κοινωνικής ασφάλισης. 

Δεν αναφέρομαι απλώς στο γεγονός ότι είναι πολύ ευκολότερο να φανταστούμε κάποιον να δουλεύει ως τα 70 του αν έχει ένα άνετο γραφείο και δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει χειρωνακτική εργασία. 

Η Αμερική αρχίζει να γίνεται μια κοινωνία ανισοτήτων και αυτό επεκτείνεται και σε θέματα ζωής και θανάτου. Το προσδόκιμο ζωής για τους 65άρηδες έχει αυξηθεί αλλά αφορά εκείνους που κερδίζουν πολλά και όχι εκείνους που βρίσκονται στα χαμηλότερα εισοδήματα. Και θυμηθείτε ότι η ηλικία συνταξιοδότησης θα αυξηθεί με βάση τον ισχύοντα νόμο. Γι΄ αυτό πρέπει να τα βάλουμε με αυτή την άδικη και σκληρή επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι Αμερικανοί. Οι μεγάλες περικοπές στο πρόγραμμα κοινωνικής ασφάλισης πρέπει να αποκλειστούν από το τραπέζι των συζητήσεων. 

Export Income Not Enough for the Weakest of the Eurozone, by Rebecca Wilder, Seeking Alpha 18/08/2010

Well, Greece actually did quite well in Q2: nominal export income was up 5.8% over the quarter compared to a 0.1% decline in Q1. Perfect - that's the point, right? Nominal depreciation begets external economic support via exports?

It's not enough. The problem is, that the external support generated by a euro depreciation is too evenly distributed across the "Zone". The result: those economies with both external and domestic demand posted record growth rates (i.e., Germany), while those with an overwhelming contraction in domestic demand posted further GDP declines amid reasonable external demand growth.

The chart below illustrates the pattern in GDP quarterly growth for Eurostat's reporting countries, ranked by Q2 2010 growth rates in order of smallest (Greece, -1.5%) to largest (Germany, +2.2%).

Controlling The Uncontrollable: Spain's National Addiction To The Use Of "Dinero B", by Edward Hugh, eurowatch.blogspot.com 18/08/2010

What Spain's central, local and regional government does is take advantage of loopholes in Eurostat accounting regulations to generate debt that really is debt, but is not classified as such according to the Eurostat excess deficit criteria. Key areas involved are debts on the balance sheets of state (or regionally, or locally) owned companies, overdue payments for receivables (very common practice in Spain), and public-private-partnership-type leaseback-arrangements. None of these are (typically) classified as debt, though they do all have to be paid at some point, which means there is a stream of revenue (flow) impact rather than a debt (stock) one (unless and until Eurostat changes the rules). Which means that while they do not impact that critical debt to GDP number, servicing these liabilities does exaccerbate the annual fiscal deficit one. Which is why ultimately bringing Spain's fiscal deficit under control will almost certainly prove to be much harder work than it seems.

We are able to make this comparison since the Bank of Spain effectively maintains a double entry book keeping system, whereby it keeps one record under the National Financial Accounts of the total debt , while at the same time keeping a separate record of debt as classified for the EU Excess Deficit Procedure.

Collapsing Marsh Dwarfs BP Oil Blowout as Ecological Disaster, by Ken Wells, Bloomberg 18/08/2010

Long before BP’s blowout menaced the Gulf of Mexico, an oil industry-related coastal crisis of another kind began unfolding all over the Mississippi River coastal delta. Dredging for navigation, oil and gas drilling and pipeline construction has ripped apart the estuary’s fragile system of fresh and saltwater marshes.

Between 1901, when drilling began in Louisiana, and the 1980s, the oil and gas industry laid tens of thousands of miles of pipelines and dredged 9,300 miles of canals in an industrial invasion of a wetland that once covered 3.2 million acres. Since the 1930s, more than a third of it has vanished, an area the size of Delaware. Each year, 15,300 acres more disappear, according to Louisiana’s Comprehensive Master Plan for a Sustainable Coast.

Seafood Industry

Not all this can be laid to oil and gas drilling; the industry rejects the notion that it is chiefly responsible. Whatever the case, the destruction of marshland reverberates far beyond Louisiana. The state’s waters and wetlands underpin a commercial seafood industry that generates about $2.4 billion a year in wages and sales and provides almost a quarter of the catch in the contiguous U.S., according to the Louisiana Seafood Marketing Board. They serve as wildlife breeding grounds, sheltering and feeding 5 million migratory birds a year, according to state data.

The wetlands also absorb and filter out pollutants and help slow storm surges. Marsh losses in the past 40 years alone could raise the height of a Category 3 storm surge by as much as 10 feet under certain conditions; marsh loss and the presence of a badly eroded navigation channel called the Mississippi River Gulf Outlet may have magnified Hurricane Katrina’s surge in 2005 and helped turn the storm into a $150 billion catastrophe for the New Orleans region, according to computer modeling by Louisiana State University scientists.

France Prepares to Deport Foreign Gypsies, by SEBASTIAN MOFFETT And MAX COLCHESTER, The Wall Street Journal 18/08/2010

Dismantling the illegal camps is part of a wider law-and-order push by President Nicolas Sarkozy following a number of skirmishes this summer. The campaign has led to charges that he is engaging in a populist ploy to distract from a number of political setbacks. His ruling UMP party did badly in regional elections in March. In July, a prosecutor launched a probe into links between Mr. Sarkozy and Liliane Bettencourt, heiress to the founder of French cosmetics group L'Oréal SA. Mr. Sarkozy denied that Ms. Bettencourt had illegally financed his 2007 presidential campaign—but he was hurt by the perception of links to Europe's richest woman, who has also admitted evading taxes. And although France's economy improved, growing 0.6% in the second quarter, the latest unemployment figure remained stubbornly high at 9.5%.

In mid-July, young people living in housing projects in Grenoble, southeast France, torched cars and fired on police following the shooting death of a suspect in a casino robbery. Separately, aIn July, after police in Saint-Aignan, in central France, shot dead a 22-year-old Gypsy for failing to stop at a roadblock, Gypsies armed with hatchets and iron bars felled trees and traffic lights, torched cars and attacked a bakery and a police station.

Two weeks later, on July 28, Mr. Sarkozy said the government would dismantle illegal sites used by Gypsies. He also proposed stripping French citizenship from people of foreign origin who were convicted of trying to kill police or other public officials. Separately, a member of Mr. Sarkozy's ruling UMP party has proposed that parents of delinquent children be imprisoned for up to two years.

The law-and-order drive has played well in opinion polls. Mr. Sarkozy's approval rating was up two percentage points at 34% in early August from July, according to pollster CSA. In a separate survey, 80% of respondents said they were in favor of the proposal to strip people of French nationality if they were convicted of attempts on the lives of French officials, while 79% agreed with dismantling illegal Gypsy camps.

Roms : un fichier pour éviter la fraude de l'aide au retour, par Jean-Marc Leclerc, Le Figaro 17/08/2010

La police ne pourra donc plus se tromper. À condition que l'opération de prise d'empreintes se déroule dans de bonnes conditions. Car le décret stipule que «les données enregistrées dans le traitement sont les images numérisées des empreintes des dix doigts du bénéficiaire et de ses enfants mineurs âgés d'au moins 12 ans, ou la mention de l'impossibilité de collecte totale ou partielle de ces empreintes.»

Quelle attitude doit adopter la police en cas de refus de se laisser signaliser? «Les agents ne peuvent contraindre les récalcitrants, même si ce refus de signalisation constitue une infraction. Il faudra alors qu'un juge condamne les intéressés et ordonne la prise d'empreintes», explique un commissaire de police.

Mardi, le ministère de l'Intérieur pointait plus de cinquante campements illicites de Roms déjà démantelés en France depuis le début du mois. Au moins 700 personnes en situation irrégulière seront reconduites à Bucarest «par des vols réguliers», a tenu à préciser Éric Besson. Le ministre l'a reconnu également, s'agissant des Roumains, membres de l'Union européenne: «Ils pourront revenir en France, puisque c'est la loi, mais ils ne pourront pas y stationner en situation irrégulière et a fortiori recevoir une aide au retour volontaire.» Le jackpot de l'aide au retour a vécu.

Roms : l'UMP n'entend pas les critiques des Nations unies, Le Monde 18/08/2010

Le secrétaire général de l'Elysée, Claude Guéant, a parlé d'un "montage pur et simple", rappelant que les critiques "émanent de personnes s'exprimant à titre individuel" et non de l'ONU. Le porte-parole de l'UMP, Dominique Paillé, s'est indigné de "sa composition (...) avec des gens qui viennent de pays qui ne respectent absolument pas les droits de l'homme". "Tous les pays qui en font partie ne sont pas des exemples de démocratie vivante ni des exemples du respect des minorités, a renchéri le député UMP du Nord Christian Vanneste, l'Algérie, la Russie, la Roumanie, qui traitent très mal les Roms chez eux."

Le Comité pour l'élimination de la discrimination raciale est un organe autonome dont les 18 membres,"experts connus pour leur haute moralité et leur impartialité", siègent pendant quatre ans à titre individuel.

Sa composition "tient compte d'une répartition géographique équitable et de la représentation des différentes formes de civilisation ainsi que des principaux systèmes juridiques", et ses membres sont élus par les Etats ayant signé la Convention internationale de l'ONU sur l'élimination de toutes les formes de discrimination raciale de 1965. Cette convention est au cœur de la mission du comité, puisque ce dernier surveille sa mise en application par les pays signataires. Il s'agit donc d'un comité autonome, mais extrêmement lié à l'ONU.

Palio of Siena horse race, The Guardian 17/08/2010

Every year – almost without fail since the mid-1600s – 10 horseriders race bareback around the central square of Tuscan city Siena for the Palio, a silk banner