|
Αλήθειες και ταμπού, του Αλέξη Παπαχελά, Η Καθημερινή 14/08/2010
Η αλήθεια είναι πως δεν μπορεί να υπάρξει ποτέ μια δίκαιη και σοβαρή διευθέτηση των ελληνοτουρκικών σχέσεων αν οι πολιτικοί, οι ειδικοί και τα μέσα ενημέρωσης δεν μιλήσουν ειλικρινά για αυτά τα θέματα. Δύο γενιές Ελλήνων ανατράφηκαν με το μαξιμαλιστικό, λαϊκιστικό δόγμα που θεωρεί ότι η Ελλάδα έχει παντού δίκιο. Οποιοι επιχείρησαν, όπως ο μακαρίτης Βύρων Θεοδωρόπουλος ή ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος, να εκστομίσουν κάποια ψήγματα ρεαλιστικών προτάσεων, λοιδορήθηκαν. Πρέπει, όμως, κάποια ώρα να λεχθούν αλήθειες για το αν μπορείς να έχεις διαφορετικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο, αν το FIR είναι ζωτικός εθνικός χώρος ή διεθνής χώρος που η διεθνής κοινότητα έχει αναθέσει στην Ελλάδα να επιτηρεί, αν οι αποφάσεις για την υφαλοκρηπίδα λαμβάνονται με βάση την αρχή της αναλογικότητας κ. λπ., κ. λπ. Μέχρι τώρα το μονοπώλιο αυτής της συζήτησης έχει ένα λόμπι που απλώς επιχειρεί να βάλει τους έχοντες άλλη άποψη στην κατηγορία του μειοδότη ή του πράκτορα. Τώρα, όμως, που τελειώνει ο υστερικός λαϊκισμός της μεταπολίτευσης, καλό θα ήταν να σοβαρευθούμε και στη συζήτηση των εθνικών μας θεμάτων. Λιγότερο πατριώτης δεν είναι, άλλωστε, ο λιγότερο φωνακλάς ή μαξιμαλιστής, αλλά αυτός που φλερτάρει με την ανευθυνότητα και δεν καταλαβαίνει τα ρίσκα που εμπεριέχουν οι υπερβολές.
και πιο κάτω μικρό αφιέρωμα με τίτλο Αλήθειες και Ψέματα...
Από το Καχραμανμαράς και το Μπαλίκεσιρ, του Μάριου Δημητρίου, Η Σημερινή 14/08/2010
Μας άνοιξαν Τούρκοι έποικοι από τη Μαύρη Θάλασσα, την Τραπεζούντα, την Κωνσταντινούπολη, το Καχραμανμαράς και Τουρκοκύπριοι από το νότο - οι σημερινοί ένοικοί τους.
Άθλια χαμόσπιτα και μισογκρεμισμένες τρώγλες, που ήταν κάποτε κατοικίες. Κίτρινα αγριόχορτα και χέρσα γη, που ήταν κάποτε πράσινα περιβόλια.
Τους κουβάλησαν στην πόλη όταν ήταν μικρά παιδιά. Μεγάλωσαν κι έκαναν παιδιά και τα παιδιά τους έκαναν δικά τους παιδιά.
Τρεις γενιές κουβαλητών, που δηλώνουν την Κύπρο πατρίδα τους, την Αμμόχωστο δική τους πόλη. (Ακόμα και το ρημαγμένο, ακατοίκητο κομμάτι της, που θέλουν να ανοίξει για να το κατοικήσουν - «συγκατανεύοντας» να συγκατοικήσουν σε αυτό με τους Έλληνες).
Μόνη εξαίρεση, ο 48χρονος Σερμπέτ Ατάκ, από το Μπαλίκεσιρ της δυτικής Τουρκίας, οδηγός στο λιμάνι Αμμοχώστου. Ήρθε στην Κύπρο με τη γυναίκα και τα δύο παιδιά του το 1998.
Τον προσκάλεσαν άλλοι συγγενείς τους, έποικοι, που μένουν στη Βατυλή.
Δεν κτυπήσαμε την πόρτα του Σερμπέτ, γιατί η τρώγλη όπου ζει με την οικογένειά του, δεν έχει πόρτα. Είναι ένα άθλιο παράπηγμα στο μέσο ενός ξεραμένου περιβολιού, όπου ήταν εγκατεστημένη η ηλεκτρογεννήτρια του νερού. Το τελευταίο κατοικήσιμο μέρος, δίπλα στη στρατιωτική ζώνη.
Ο Σερμπέτ είναι αμόρφωτος, ναι - έβγαλε δεν έβγαλε το δημοτικό. Είναι «παραδοσιακός» Τούρκος, ναι - απαιτεί από τη γυναίκα του τη Χαττιτζέ να φορεί μακριά βράκα και μαντίλα στο κεφάλι.
Όμως όταν τον ρώτησα τι γνωρίζει για το Κυπριακό και τι θα κάνει, αν αύριο του πουν να πάει πίσω στην Τουρκία στα πλαίσια ενδεχόμενης λύσης, μου είπε τη σκέψη του χωρίς περιστροφές: «Αν μου πουν να φύγω, θα φύγω. Πιστεύω ότι αυτή η χώρα ανήκει στους Κυπρίους, εγώ είμαι φιλοξενούμενος εδώ»…
Σκουπιδόχαρτα μορατόριουμ και ΜΟΕ για την Άγκυρα - Δεκάδες παραβιάσεις από την Δευτέρα, από defencenet.gr
Η απουσία εμπλοκών είναι χαρακτηριστική της πολιτικής συμπεριοφοράς που αναγκάζεται η Π.Α.. να ακολουθεί από τον περασμένο Οκτώβριο, μια συμπεριφορά όμως η οποία είχε δρομολογηθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση μετά το αεροπορικό επεισόδιο και την δολοφονία του Ηλιάκη στην Κάρπαθο τομ Μάϊο του 2006.
Πάντως εδώ αξίζει να σημειώσουμε κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό και τουλάχιστον θα κάνει πιο ήσυχο στον αιώνιο ύπνο του τον Έλληνα ήρωα πιλότο: Από τότε η τουρκική Αεροπορία δεν επιχείρησε ξανά αεροφωτογράφηση των συστοιχιών των S-300PMU1 στην Κρήτη, όπως τότε στην μοιραία αποστολή.
Δεν ξέρουμε για πόσο καιρό θα συνεχιστεί ακόμα αυτό, αλλά σίγουρα είναι μία απόδειξη ότι όταν αντιστεκόμαστε χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος, ο αντίπαλος το σκέφτεται δυo φορές...
Ποιός έκαψε τη Σμύρνη;, από strategyreport.gr, 12/08/2010
Συγκεκριμένα σε επεισόδιο της πολεμικής σειράς “The Pacific” (Ειρηνικός), που διαπραγματεύεται τη σύγκρουση Αμερικανών και Ιαπώνων κατά τον Β’ ΠΠ σε παραγωγή Τόμας Χάνκς – Στίβεν Στίλμπεργκ και σενάριο του Έλληνα Γιώργου Πελεκάνου και προβάλλεται στο αμερικανικό κανάλι HBO και παράλληλα στη Τουρκία από το CNBC-E, στις 10 Απριλίου τρέχοντος έτους ερωτηθείς ένας εκ των πρωταγωνιστών ελληνικής καταγωγής πως έφθασε στις ΗΠΑ απάντησε ότι “οι γονείς μου ήλθαν το 1922 από τη Σμύρνη που έκαψαν οι Τούρκοι“.
Οι διαμαρτυρίες, επίσημες και ανεπίσημες, των Τούρκων οδήγησαν στη ματαίωση προβολής της επίμαχης σκηνής στη Τουρκία και απετέλεσαν την αφετηρία ενός δημόσιου διαλόγου με ιστορικά συμπόσια, ομιλίες, εκδόσεις βιβλίων, εκπομπές στη τηλεόραση και πλήθος άρθρων στα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα. Κεντρικός άξονας του διαλόγου απετέλεσε το θέμα αναζήτησης ευθυνών για τη φωτιά, με τη πλειοψηφία να τις επιρρίπτει σε Έλληνες και Αρμένιους και να προσπαθεί να πείσει τη κοινή γνώμη ότι οι τουρκικές δυνάμεις συνέδραμαν στο έργο της ιδιωτικής πυροσβεστικής εταιρείας. Παρουσιάστηκαν, ίσως για πρώτη φορά, αναθεωρητικές απόψεις από αρθρογράφους εφημερίδων επί του συγκεκριμένου θέματος, οι οποίες προσπαθούν να αναδείξουν τις ευθύνες των τουρκικών δυνάμεων.
Το «φιλμ» μιας ιστορικής μέρας στο όρος Μελά, του Ηλία Κανέλλη, Τα Νέα 16/08/2010
Η επιβράβευση της πολιτικής του τουρκικού κράτους να προχωρήσει στους δρόμους της ανεξιθρησκίας και κατ΄ επέκταση της διεύρυνσης των πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών στη χώρα ήταν το κυρίαρχο στοιχείο της ομιλίας του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου στη διάρκεια της πανηγυρικής Λειτουργίας στην οποία χοροστάτησε χθες το πρωί στην ιστορική Μονή της Παναγίας Σουμελά, στον Πόντο, στη Βορειοανατολική Τουρκία.
Ηταν μια τελετή η οποία χαρακτηρίστηκε και από τα αυστηρότατα μέτρα ασφαλείας προκειμένου να διαφυλαχθεί ο ειρηνικός χαρακτήρας της από οποιαδήποτε πρόθεση προβοκάτσιας. Χαρακτηρίστηκε, επίσης, από έναν άτυπο ανταγωνισμό επιβολής των ελληνικών και των ρωσικών ποντιακών σωματείων, οι εκπρόσωποι των οποίων προσπάθησαν, τουλάχιστον στο επίπεδο του φαίνεσθαι, να κάνουν όσο το δυνατόν πιο αισθητή την παρουσία τους.
Κατά τα άλλα, ήταν μια τελετή γεμάτη συγκινήσεις, με τους επισκέπτες να συμμετέχουν με κατάνυξη και, στη συνέχεια, μετά τη λήξη της, να μετατρέπουν την έξοδό τους σε εκδρομή σε ένα άγρια όμορφο, κατάφυτο τοπίο, στις όχθες του ποταμού Πυξίτη που κατέβαζε ορμητικά τα βουερά νερά του, πλάι σε ταβέρνες με γευστικότατα κοψίδια. Κι ήταν, επιπλέον, μια τελετή από την οποία απουσίαζε σχεδόν απολύτως το κιτς- με εξαίρεση τις εικονίτσες αγίων που σε κονκάρδες κυκλοφορούσαν τα εκ Ρωσίας ποντιακά σωματεία και ορισμένα τουριστικά προϊόντα από καρτ ποστάλ μέχρι κομποσκοίνια που πουλούσαν φτηνά τουριστικά περίπτερα τριγύρω.
Hot Reports on the Greek Crisis (pdf) by James Pettifer (UK Defense Academy, July 2010) + Σχέδιο ΕΕ–ΔΝΤ προστασίας τραπεζών με θύμα την Ελλάδα + άρθρα Πάνου Παναγιώτου, παρουσίαση και σχολιασμός από το blog omadeon.wordpress.com, 13/08/2010
Κοπτοραπτική στα επιδόματα με «πατρόν» από την τρόικα, του Μπάμπη Αγρολάμπου, Ελευθεροτυπία 16/08/2010
Οι αλλαγές θα επιφέρουν μεταβολές και στο μισθολογικό καθεστώς. Εφοριακοί, τελωνειακοί, δημοσιονομικοί, εργαζόμενοι του ΟΔΔΥ, του Ταμείου Παρακαταθηκών και άλλων οργανισμών που εποπτεύονται από το υπουργείο Οικονομικών (περίπου 22.000 υπάλληλοι), καθώς και του πρώην υπουργείου Οικονομίας (άλλοι 2.500) έχουν ειδικά επιδόματα (ΔΙΒΕΕΤ, ΔΕΤΕ, ΔΕΧΕ), που, όπως προκύπτει από την καταγραφή του Γενικού Λογιστηρίου, το 2009 ανήλθαν στο ποσό των 484 εκατ. ευρώ. Ανάλογα με τη θέση και την υπηρεσία, το επίδομα ήταν πέρυσι από 989 έως 2.150 ευρώ τον μήνα.
Τη σκυτάλη θα πάρει το υπουργείο Εσωτερικών, δοκιμάζοντας σε μεγαλύτερη κλίμακα το σχέδιο αναδιάρθρωσης, στην περιφερειακή και τοπική αυτοδιοίκηση με την εφαρμογή του «Καλλικράτη». Μέχρι τον Νοέμβριο ο Γ. Ραγκούσης θα έχει από τα στοιχεία της απογραφής την πλήρη εικόνα του δυναμικού των νομαρχιών που θα μετακινηθεί στις περιφέρειες και στους νέους δήμους ώστε να ολοκληρωθεί εγκαίρως η διαδικασία των τοποθετήσεων. Στη φάση αυτή δεν θα αλλάξει το μισθολογικό καθεστώς. Με το νέο μισθολόγιο, όπως επισημαίνουν στο υπουργείο Εσωτερικών, «οι αμοιβές των υπαλλήλων αναλόγων προσόντων και καθηκόντων θα ομογενοποιηθούν, με άλλα λόγια κάποιοι θα αναβαθμιστούν μισθολογικά, οι περισσότεροι όμως αναμένεται να δουν τις απολαβές τους να μειώνονται».
Σκοτεινιάζουν πάλι οι προοπτικές της παγκόσμιας οικονομίας, της Ε.Παπαδάκη, Η Αυγή 15/08/2010
Ειδική περίπτωση η Ελλάδα. Δραστικές περικοπές των δημοσίων δαπανών και αυξήσεις των εμμέσων φόρων, προκειμένου να ανακτήσει η χώρα την ικανότητα να δανείζεται για να αναχρηματοδοτεί το υπέρογκο δημόσιο χρέος, την ωθούν όλο και πιο βαθιά στην ύφεση: κατά 3,5% μειωμένο ήταν το ΑΕΠ του δευτέρου τριμήνου σε σύγκριση με το αντίστοιχο περυσινό τρίμηνο, ανακοίνωσε προχθές η ΕΛΣΤΑΤ. Το πρώτο τρίμηνο η ετήσια μείωση ήταν 2,3%. Η αρχική πρόβλεψη της Τρόικας για ύφεση 4% φέτος, που ήλπιζε να διαψεύσει ο υπουργός Οικονομικών Γιώργος Παπακωνσταντίνου, μοιάζει έτσι πιθανή, αν δεν ξεπεραστεί κιόλας. Στην υπόλοιπη Ευρώπη είδαμε μιαν αντίστροφη πορεία, τους θετικούς ρυθμούς να επιταχύνονται. Και εκεί θα προσβλέπαμε να αυξηθεί η ζήτηση για τα αγαθά και τις υπηρεσίες που παράγουμε, για να επανέλθουμε και εμείς σε ανοδική πορεία.
Ωστόσο η ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας, που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε να ξαναμπαίνει, διστακτικά και άνισα έστω, σε κάποιο δρόμο, ανακόπτεται. Οι ελπίδες να υποχωρήσει η υψηλή ανεργία σε Ευρώπη και Αμερική απομακρύνονται, καθώς από τον ιδιωτικό τομέα νέες θέσεις απασχόλησης σε μεγάλους αριθμούς δεν δημιουργούνται, ενώ τα υπερχρεωμένα κράτη κόβουν τις δαπάνες τους πλήττοντας αυτά τα ίδια την απασχόληση. Η θαυμαστή σύγκλιση των πολιτικών πέρυσι στα πλαίσια των G-20, χάρη στην οποία αποτράπηκε η κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος και μια βαθειά και μακροχρόνια ύφεση, ανάλογη με εκείνην της δεκαετίας του 1930, δεν είχε την απαιτούμενη συνέχεια. Με τις πρώτες ενδείξεις εξομάλυνσης επικράτησαν τα ίδια επιμέρους συμφέροντα. Οι τράπεζες που προκάλεσαν την κρίση παραμένουν προβληματικές, εξαιρετικά φειδωλές σε δάνεια, η μεταρρύθμιση του τραπεζικού τομέα είναι ακόμα σχέδια στα χαρτιά, και οι άμεσα αναγκαίοι πόροι για επενδύσεις δεν κινητοποιούνται. Από 4% το πρώτο τρίμηνο φέτος, η παγκόσμια οικονομική μεγέθυνση περιορίστηκε σε 2,5% το δεύτερο σε ετήσια βάση, εκτιμούν έγκυροι μελετητές του ιδιωτικού τομέα (Markit κ.ά.).
China Favors Euro Over Dollar as Bernanke Alters Path, by Candice Zachariahs and Ron Harui, Bloomberg 16/08/2010
The nation has been buying “quite a lot” of European bonds, said Yu Yongding, a former adviser to the People’s Bank of China who was part of a foreign-policy advisory committee that visited France, Spain and Germany from June 20 to July 2. Japan’s Ministry of Finance said Aug. 9 that China bought 1.73 trillion yen ($20.1 billion) more Japanese debt than it sold in the first half of 2010, the fastest pace of purchases in at least five years.
“Diversification should be a basic principle,” Yu said in an interview, adding a “top-level Chinese central banker” told him to convey to European policy makers China’s confidence in the region’s economy and currency. “We didn’t sell any European bonds or assets, instead we bought quite a lot.”
Europe's Two-Speed Dilemma, by Irwin Stelzer, The Wall Street Journal 16/08/2010
Germany is in the midst of an export-led boom that saw its economy grow at an annual rate of over 8% in the second quarter, the fastest pace since reunification in 1990. Profits are good and employers are hiring or adding hours to those working part time. All this to the delight of anti-Keynesian fiscal conservatives. Opponents of further fiscal and monetary stimulus are saying that Germany's rather spectacular performance is due at lest in part to the budget-balancing policies initiated by Chancellor Angela Merkel—no Obama-style borrow-and-spend for Europe's new Iron Lady.
But Germany is not euroland. It is easy to dismiss what we have come to call the periphery countries (Greece, Spain, Ireland, Portugal), but their combined GDP almost equals that of Germany. And they are in trouble. Greece is in recession: its economy contracted at a rate of 6% in the second quarter, while both Spain and Portugal grew at annual rates of less than 1%.
Unfortunately, unlike history, in economics the past is not necessarily prologue. The euro-zone economy is unlikely to repeat its recent performance. Jean Claude Trichet, president of the European Central Bank, expects performance during the rest of the year to be "significantly less dynamic," his forecasters attribute second quarter performance to "temporary effects," and Standard & Poor's says, "Europe's growth most likely peaked at midyear."
|
