Optimus Template

του Κώστα Μητρόπουλου, από Τα Νέα 13/08/2010

Ο Θεός της Ελλάδος σηκώνει τα χέρια, του Βασίλη Σεραφειμάκη, capital.gr 11/08/2010

Εν ολίγοις, η ταπεινή άποψη του υπογράφοντος είναι ότι η μόνη διέξοδος για την κρίση (για το πούμε χοντρικά και να δώσομε το έναυσμα για τον διάλογο που επειγόντως χρειαζόμαστε) είναι η συνταγή της Αργεντινής , δηλ. βασικά

1. Έξοδος από Ευρώ. (Παραμονή κατά τα λοιπά στην Ε.Ε.)

2. Επιστροφή σε εθνικό, ελληνικό νόμισμα. Πρόταση για την ονομασία του : μα τι άλλο; Δραχμή.

3. Επανάκτηση των συναλλαγματικών αποθεμάτων μας, τα οποία εκχωρήσαμε στην Ευρ. Κεντρ. Τράπεζα όταν μπήκαμε στο Ευρώ.

4. Επαναδιαπραγμάτευση των χρεών προς τραπεζικούς οίκους,

Είναι πιθανό για τον υπογράφοντα ότι, με αφορμή και δικαιολογία την έξοδο της Ελλάδος από την ευρωζώνη, θα βρουν ευκαιρία να την κοπανήσουν και 3-4 άλλα κράτη -κι αυτό για αρχή! Κάτι που θα είναι και λιγάκι διασκεδαστικό - στα χάλια μας.

Αυτά όμως, όσο και να φαίνεται απίστευτο, είναι τα... εύκολα.

Τα δύσκολα είναι αυτά που πρέπει να κάνομε μετά (και που μία Αργεντινή τα έκανε και όχι μόνο βγήκε από την κρίση αλλά επέστρεψαν και όλες οι τράπεζες γονυπετείς για νέες συνεργασίες μαζί της) και είναι αυτά που πρέπει να γίνουν για την τόνωση της ελληνικής οικονομίας.

Σ΄ αυτά έχομε αποδειχθεί επί δεκαετίες ανίκανοι. Εκεί που οι καλοί μας γείτονες Τούρκοι σημειώνουν ρυθμούς ανάπτυξης 10% ετησίως, εμείς βολοδέρνομε μεταξύ των αυτοδεσμεύσεων που αναλάβαμε από άγνοια κινδύνου και των ασθενειών του συστήματος της κρατικής μας μηχανής. Δεν έχω να προβλέψω τίποτα διότι το τι θα γίνει μετά εξαρτάται από το πόσο θάρρος έχουν και τι ποιότητας είναι οι πολιτικές ηγεσίες μας.

Το μόνο ερώτημα πάντως είναι εάν αυτά θα τα κάνομε από μόνοι μας ή θα μας τα κάνουν άλλοι.

Μείωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος κατά 3,5% το Β΄ Τρίμηνο του 2010, Ελληνική Στατιστική Αρχή, 12/08/2010

(Τι θέλει να πει ο ποιητής;) Σημειώνεται ότι από το πρώτο τρίμηνο του 2010 έχει αλλάξει ο τρόπος υπολογισμού των συναλλαγών της Γενικής Κυβέρνησης, με αποτέλεσμα να διακόπτεται η συνέχεια της σειράς των στοιχείων μεταξύ των τριμήνων των ετών 2009 και 2010. Το γεγονός αυτό επηρεάζει τη συγκρισιμότητα των στοιχείων και επομένως ο ρυθμός μεταβολής του ΑΕΠ μεταξύ των τριμήνων των δύο ετών θα πρέπει να χρησιμοποιείται με επιφύλαξη. Το πρόβλημα αυτό θα αντιμετωπιστεί μέχρι το τέλος του έτους με την αναθεώρηση των στοιχείων του 2009. (Σημείωση:Φυσικά και βολεύει τα νούμερα λίγος πληθωρισμός παραπάνω: αφενός κάποιοι ...δασολόγοι μπορούν να υποστηρίζουν ότι ε δεν έπεσε το ΑΕΠ σε ονομαστικές τιμές, αφετέρου κάποιοι ...οικονομολόγοι μπορούν να κρατάνε το έλλειμμα ως ποσοστό  εκεί που βολεύει...Γιατί άμα ο παρονομαστής είναι σταθερός και ο αριθμητής μικραίνει, το ποσοστό μικραίνει. Φαντάσου λέει τώρα να μικρύνει ο παρονομαστής που να τρέχεις να μικραίνεις κι άλλο τον αριθμητή...Άντε εύχομαι πληθωρισμό 10% για να ανέβει το ονομαστικό ΑΕΠ και να μπορούν να βγουν κάποιοι στα ΜΜΕ να ...προσανατολίσουν).

Συνταγή αποτυχίας, Κύριο Άρθρο, Ελευθεροτυπία 12/08/2010

ΛΙΓΑ εικοσιτετράωρα μετά την αναχώρηση των ελεγκτών της τρόικας, ήρθε και η επίσημη επιβεβαίωση ότι το ένα από τα δύο στοιχεία από τα οποία εξαρτάται η μείωση του ελλείμματος του κρατικού προϋπολογισμού -το άλφα και το ωμέγα του προγράμματος που εφαρμόζεται- είναι προβληματικό.

Πρόκειται για τα δημόσια έσοδα, η αύξηση των οποίων είναι κάτω από τις προβλέψεις. Αντίθετα, η μείωση των δαπανών πηγαίνει καλά.

Η ΕΞΕΛΙΞΗ αυτή οδηγεί σε ένα συμπέρασμα, που ίσως αποδειχθεί πολύ ανησυχητικό για τη συνέχεια. Παρά τη μεγάλη αύξηση των φόρων, τα έσοδα υστερούν. Εκ πρώτης όψεως το γεγονός φαίνεται περίεργο, αλλά μάλλον ήταν αναμενόμενο. Η περικοπή των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, το κλίμα ανασφάλειας που δημιουργήθηκε και η αρνητική ψυχολογική διάθεση των καταναλωτών -και αυτών που έχουν τη δυνατότητα ακόμη να ξοδέψουν- οδήγησαν την αγορά σε πτώση. Και αυτή αποδίδει λιγότερα έσοδα στο κράτος. Δεν το ήξεραν αυτό οι της τρόικας και το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης, όταν επέβαλαν από τη μια την περικοπή των μισθών και από την άλλη την αύξηση των φόρων;

ΟΜΩΣ, περίπου την ίδια περίοδο είχαμε άλλο ένα περίεργο, πάλι εκ πρώτης όψεως, φαινόμενο. Με την ύφεση να βαθαίνει, την αγορά «καθισμένη» και καταστήματα να κλείνουν, ο πληθωρισμός έφτασε στα ύψη. Η μια εξήγηση είναι ότι οφείλεται στις απανωτές αυξήσεις των φόρων, που περνάνε κατ'ευθείαν στην κατανάλωση. Από την άλλη είναι φανερό ότι, παρά την πτώση του τζίρου και τον περιορισμό τη αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών, οι τιμές πολλών προϊόντων δεν υποχωρούν. Αντίθετα, πολλές εταιρείες και έμποροι επιδιώκουν να ισοφαρίσουν την όποια χασούρα με αύξηση των τιμών.

ΦΑΥΛΟΣ κύκλος, δηλαδή. Ο οποίος οδηγεί σε έναν εκρηκτικό συνδυασμό, που οι οικονομολόγοι ονομάζουν στασιμοπληθωρισμό.

What the Greek Rescue is Really About: Exchanging Debt Ownership to Save European Banks and Creditors, από το Greece and IMF: Who exactly is been saved?, Ronald Janssen Center for Economic and Policy Research, July 2010

The IMF and the European Commission surely have done similarly calculations. They must recognize that it is unlikely that their rescue package will leave Greece’s finances on a sustainable path.

In this way the package is not consistent with a standard IMF structural adjustment program that is supposed to be fiscally credible, thereby restoring the country’s access to financial markets. In this case, the IMF and the Commission likely recognize that their adjustment program, despite its harsh measures, will not restore financial market confidence. This could explain the increase in the size of the package from the 40 billion euros on May 1 to the 110 billion euros in the final package. Given the calendar of debt repayments coming up, it was probably thought necessary to boost the volume of the loan package to Greece to 110 billion so that Greece would be taken out from the global financial marketplace for the next two to three years.

This raises the core issue of the so called rescue package: If market confidence is not being restored while the Greek economy is at the same time being pushed into recession, double digit unemployment and rising poverty, then what is the point? Who or what exactly is being saved?

In the end, the purpose of the rescue package may boil down to a huge shift of debt from (mostly) private banks into public hands. The 110 billion euros now being lent to Greece by the IMF and European governments will be mainly used to pay back the banks and institutional investors who are now holding Greek debt. Banks, insurance companies and pension funds are the real beneficiaries.

The possibility of Greece defaulting on the payment of interest and principal that is due should now be excluded for the next three years.

Πράσινη ανάπτυξη ή «αρπαχτή»;, του Αντώνη Φουρλή, protagon.gr 12/08/2010

Παραθέτω τέσσερα ερωτήματα που μου έχουν «καρφωθεί» στο μυαλό, έπειτα από όλα όσα άκουσα:

• Έχουν πιάσει το νόημα, όλοι όσοι σπεύδουν να επενδύσουν στα φωτοβολταϊκά, ή υπάρχουν ανάμεσά τους και αδαείς που κινδυνεύουν να πέσουν σε παγίδες; Exoυν δίκιο όσοι βιάζονται να προλάβουν την 31η Αυγούστου, ή πέφτουν θύματα φημολογίας από κάποιους που θα επωφεληθούν; 

• Eίναι ακριβές ότι εγκαθιστώντας πάνελ σε ένα χωράφι 4 στρεμμάτων, εξασφαλίζεις έσοδο της τάξης των 77.000 ευρώ (προ φόρων) ετησίως; Η προσδοκία του «εύκολου και σίγουρου κέρδους» έχει προκαλέσει παροξυσμό στις τάξεις του αγροτικού πληθυσμού. Κάποιοι βλέπουν την ευκαιρία να αναπληρώσουν τα ποσά που εισέπρατταν επί χρόνια από τις κοινοτικές επιδοτήσεις των αγροτικών προϊόντων. Δηλαδή, να συνεχίσουν να κάθονται στο καφενείο, εισπράττοντας ένα υψηλό εισόδημα. Πόσο ρεαλιστική είναι μία τέτοια προσδοκία και πόσο επικίνδυνη ταυτόχρονα για την ελληνική παραγωγή; Σημειώστε, ότι ήδη οι τάσεις είναι αυξητικές στην εισαγωγή τροφίμων – ακόμη και φρούτων ή οπωροκηπευτικών, που κάποτε μας περίσσευαν…

• Εάν κάποιοι δανειστούν για να εγκαταστήσουν τα πάνελ - σε αγροτικές κυρίως εκτάσεις, διότι ο νόμος (με ορισμένες εξαιρέσεις) εκεί προβλέπει την τοποθέτησή τους, πόσο σίγουροι πρέπει να αισθάνονται για την απόσβεση της επένδυσής τους; Eάν η ΔΕΗ αποφασίσει να μειώσει το τιμολόγιο που υπόσχεται στους ιδιώτες – παραγωγούς «καθαρής» ενέργειας, τότε υπάρχει το ενδεχόμενο να βρεθούν οι ιδιώτες φορτωμένοι με δάνεια, ή είναι υπερβολική μία τέτοια σκέψη;

• Η φίλη – αρχιτέκτων (με σοβαρές οικολογικές ανησυχίες) που προανέφερα, μου αποκάλυψε το εξής απίστευτο: στην Γερμανία, που είναι η πρωτοπόρος στα φωτοβολταϊκά, διεξάγεται ήδη μία ευρεία συζήτηση για το τί θα απογίνουν όλα αυτά τα εκατομμύρια φωτοβολταϊκά πάνελ σε 20-30 χρόνια. Αυτός είναι μέσος όρος ζωής τους και προσέξτε: δεν έχει βρεθεί ακόμη λύση για την ανακύκλωσή τους! Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο χρόνος είναι αρκετός για να τρέξει η σχετική τεχνολογία. Άλλοι διερωτώνται, τί θα έχουμε πετύχει, εάν παράγουμε μεν «πράσινη» ενέργεια, φορτώνοντας όμως στο περιβάλλον όλα αυτά τα (μη ανακυκλώσιμα;) πάνελ…

Ολα για όλα το φθινόπωρο, του Σεραφείμ Πολίτη, Τα Νέα 13/08/2010

1 Εσοδα και φοροδιαφυγή: στο πεντάμηνο Αύγουστος- Δεκέμβριος 2010 θα πρέπει να εισρεύσουν στα δημόσια ταμεία έσοδα ύψους 26,4 δισ. ευρώ. Μόνο τότε θα έχει εκπληρωθεί ο φετινός στόχος των εσόδων, ο νέος προϋπολογισμός δεν θα κληρονομήσει «μαύρη τρύπα» και δεν θα χρειασθεί να επιβληθούν νέοι φόροι το φθινόπωρο (εκτός από την αύξηση των αντικειμενικών τιμών και τη μετάταξη πολλών εμπορευμάτων στον υψηλό συντελεστή ΦΠΑ που προβλέπονται ήδη από το Μνημόνιο), οι οποίοι θα έσφιγγαν και άλλο τη «θηλιά» στην οικονομία. Πρόκειται όμως για ένα ιδιαίτερα δύσκολο και αβέβαιο στόχο, αφού στο επτάμηνο Ιανουάριος- Ιούλιος 2010 τα έσοδα που εισπράχθηκαν ανήλθαν σε 28,6 δισ. ευρώ, παρουσιάζοντας μάλιστα υστέρηση ύψους 2,6 δισ. 

(...)

2 Δαπάνες και σπατάλη: Η κυβέρνηση παρ΄ ότι εμφανίζει στο επτάμηνο Ιανουάριος- Ιούλιος 2010 μείωση των δαπανών του προϋπολογισμού κατά 10% (ποσοστό που υπερβαίνει στον ετήσιο στόχο του 5,5%), το αποτέλεσμα αυτό έχει επιτευχθεί κυρίως λόγω των μεγάλων περικοπών στους μισθούς στο Δημόσιο και στις συντάξεις, αλλά και των καθυστερήσεων στις πληρωμές του Δημοσίου. Ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις στο σπάταλο κράτος δεν έχουν γίνει. Τα ελλείμματα σε ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, νοσοκομεία εξακολουθούν να είναι ανεξέλεγκτα. Μάλιστα τους επόμενους μήνες αναμένεται να αυξηθούν τα αιτήματα υπουργείων και επιχορηγούμενων φορέων για καταβολή επιχορηγήσεων και για την κάλυψη ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων που έχουν ξεφύγει από τους στόχους. Στις συνθήκες αυτές το υπουργείο Οικονομικών καλείται για περιορίσει τις δαπάνες του προϋπολογισμού για το διάστημα Αύγουστος- Σεπτέμβριος 2010 σε 30 δισ. ευρώ, όταν στο επτάμηνο το ύψος των δαπανών ανήλθε στα 37,8 δισ. ευρώ. Στην πρώτη γραμμή των παρεμβάσεων της κυβέρνησης για τις δαπάνες θα είναι το νομοσχέδιο για τον ΟΣΕ που αναμένεται να κατατεθεί στη Βουλή τον Σεπτέμβριο, για να ακολουθήσει αυτό για τις αστικές συγκοινωνίες. Το εν λόγω νομοσχέδιο θα δώσει ένα πρώτο δείγμα γραφής για τα μέτρα που ετοιμάζονται για τις ΔΕΚΟ, τους ΟΤΑ και τα νοσοκομεία, φορείς στους οποίους αναμένεται να τοποθετηθούν ιδιώτες ελεγκτές από τον Σεπτέμβριο. 

Νudge, nudge, wink, wink, του Μιχάλη Μητσού, Τα Νέα 13/08/2010

Εκτός από σπαρταριστά γέλια, το επεισόδιο αυτό άφησε κληρονομιά και τη λέξη nudge, που κυριολεκτικά σημαίνει σκούντημα (το wink σημαίνει κλείσιμο του ματιού). Η λέξη απέκτησε ιδιαίτερο νόημα στη σύγχρονη πολιτική θεωρία και χάρισε τον τίτλο σ΄ ένα βιβλίο που εξέδωσαν το 2008 οι αμερικανοί καθηγητές Ρίτσαρντ Τέιλερ και Κας Σανστάιν ( Νudge:Βελτιώνοντας τις Αποφάσεις για την Υγεία, τον Πλούτο και την Ευτυχία ). Οι συγγραφείς προσπαθούν να λύσουν ένα κλασικό δίλημμα που απασχολεί τους πολιτικούς, και ιδιαίτερα τους συντηρητικούς: πρέπει το κράτος να επιτρέπει στους πολίτες να κάνουν ό,τι θέλουν, στον βαθμό που δεν παραβιάζουν τον νόμο, ή να χρησιμοποιεί τα εργαλεία που έχει στη διάθεσή του για να βελτιώσει τη συμπεριφορά τους; Πρέπει, με άλλα λόγια, να κρατά μια ελευθέρια ή μια πατερναλιστική στάση; 

Υπάρχει μια μέση οδός, απαντούν οι συγγραφείς. Λέγεται «ελευθέριος πατερναλισμός». Και το καλύτερο παράδειγμά του είναι η ιδέα που είχαν στο αεροδρόμιο του Αμστερνταμ να ζωγραφίσουν μια μύγα στο κέντρο των ουρητηρίων: η ποσότητα των ούρων που κατευθυνόταν στο πάτωμα μειώθηκε κατά 80%. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερα φιλόδοξα κίνητρα για να αποβάλει κάποιος τις κακές του συνήθειες. Ούτε λειτουργούν οι τιμωρίες και τα πρόστιμα. Ενα σκούντημα αρκεί. Ενα κλείσιμο του ματιού. Μόλις του πεις ότι ο γείτονας πληρώνει λιγότερο πετρέλαιο, θα ψάξει να βρει τον τρόπο να το κάνει κι αυτός. 

Υπό αμφισβήτηση η πανδημία του Η1Ν1, Η Καθημερινή 13/08/2010

Τη λίστα με τα μέλη της επιτροπής που κήρυξε την πανδημία της νέας γρίπης δημοσιοποίησε ο ΠΟΥ, από την οποία προκύπτει πως κάποια εξ αυτών ήταν και σύμβουλοι φαρμακευτικών εταιρειών.

Συγκεκριμένα, πέντε από αυτούς, δύο Βρετανοί και τρεις Αμερικανοί, τόσο πριν όσο και κατά τη συμμετοχή τους στην επιτροπή εργάζονταν ως σύμβουλοι μεγάλων πολυεθνικών φαρμακευτικών εταιρειών.

Το ΠΑΣΟΚ και το εθνικό συμφέρον, του Νικόλαου-Κυριάκου Ζωντανού, από www.statesmen.gr 12/08/2010

Έχει πραγματικά ενδιαφέρον η επιμονή του Γιώργου Παπανδρέου σε όρους και έννοιες που αναζωπυρώνουν τη συζήτηση περί των δικών του εθνικών και ιδεολογικών αντανακλαστικών. Είτε δεν τον ενδιαφέρει η κριτική που του ασκείται, είτε θεωρεί τόσο πολύ ότι έχει δίκιο, που είναι αποφασισμένος να επιβάλλει στην κοινωνία τη δική του προσέγγιση για τα πράγματα.

Σύμφωνα με την κρατούσα ορολογία περί διεθνών σχέσεων, ως ‘εθνικό συμφέρον‘, ορίζεται ‘η ρύθμιση ενός εθνικού ή διεθνούς θέματος, είτε το περιεχόμενό του είναι πολιτικό, είτε στρατιωτικό, είτε οικονομικό, κατά τρόπο ευνοϊκό για την ισχυροποίηση της θέσης μιας χώρας στο διεθνές σύστημα, στον διεθνή καταμερισμό ισχύος'.

Με βάση αυτή την ετυμολογία, είναι δυνατόν η παγκόσμια αλληλεγγύη, και μάλιστα στη βάση δημοκρατικών θεσμών, να τίθεται πάνω από το εθνικό συμφέρον μιας χώρας; Η παγκόσμια αλληλεγγύη;

Η ευκαιρία που χάθηκε, του Κώστα Γιαννακίδη, από protagon.gr

Ως άνθρωπος, λοιπόν, που εργάστηκε δύο χρόνια στη διοργάνωση, θα υποστώ τη μομφή σας περί ιδιοτέλειας, αλλά θα επιμείνω στην άποψη μου: οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν μία πανάκριβη επένδυση που θα μπορούσε να αλλάξει την Ελλάδα, αρκεί να υπήρχε σχέδιο και δημιουργική διάθεση για την αξιοποίηση της ευκαιρίας. Ομως δεν υπήρξε απολύτως τίποτα.

Αν η κυβέρνηση είχε σχεδιάσει επιχειρηματική αξιοποίηση των ολυμπιακών ακινήτων, θα είχαμε ήδη αποσβέσει το κόστος κατασκευής. 

Αν είχε υιοθετηθεί σε μόνιμη βάση ο τρόπος λειτουργίας του κράτους, όπως συντονίστηκε στην περίοδο των Αγώνων, τότε το κέρδος στην καθημερινότητα μας θα ήταν μόνιμο.

Αν το πολεοδομικό συγκρότημα της πρωτεύουσας διατηρούσε έστω ελάχιστα από το λειτουργικό καθεστώς εκείνων των ημερών, η ζωή των κατοίκων θα ήταν καλύτερη.  

Αν κάποιος διατηρούσε ζωντανή τη συλλογική μνήμη από τις μέρες των Αγώνων, τότε και η συλλογική διάθεση θα ήταν καλύτερη και περισσότερο δημιουργική. 

Αν είχαν αξιοποιηθεί ως έπρεπε οι εθελοντές των Αγώνων, η κοινωνία θα διέθετε ένα σύγχρονο κίνημα εθελοντισμού. Δυστυχώς χρησιμοποιήθηκαν μόνο στη Eurovision. 

Απολογισμός; Δεν υπάρχει. Η κληρονομιά των Αγώνων ακολούθησε τον ίδιο δρόμο με τις ελπίδες περί «νέας διακυβέρνησης». Και έχουν περάσει μόλις έξι χρόνια...

 Ο Γιώργος λείπει ταξίδι για δουλειές...(Σαν σήμερα πριν από 6 χρόνια: ε αγγλικά πια μιλάτε καλά...)