|
Εικόνες από τη Σίφνο της πίστης και της ελπίδας, Η Καθημερινή 12/08/2010
«Ελα να δεις, είσαι κι εσύ στη φωτογραφία». Μια ξαναμμένη από ενθουσιασμό ηλικιωμένη Σιφνιά φώναζε μια φίλη της στην αυλή του Πολιτιστικού Κέντρου του Αρτεμώνα, όπου φιλοξενείται έκθεση με παλιές φωτογραφίες του νησιού. Ανθρωποι της δούλεψης, του μόχθου, απλές οικογενειακές σκηνές, φανερώνουν πως μέσα σε 50 χρόνια η νησιωτική Ελλάδα άλλαξε δραματικά. Οι μόνοι που μπορούσαν να αναγνωρίσουν τον εαυτό τους μέσα σε αυτές τις λήψεις ήταν άνθρωποι μεγάλης ηλικίας που έσπευσαν να επισκεφθούν την έκθεση. Οι υπόλοιποι κοιτούν τις φωτογραφίες ως ένα κομμάτι του παρελθόντος, απόμακρο και άγνωστο, έτη φωτός από τη σημερινή εποχή του μαζικού τουρισμού.
Η έκθεση φωτογραφίας διοργανώνεται σε συνεργασία με το φωτογραφικό αρχείο του Μουσείου Μπενάκη υπό τον τίτλο «Φωτογραφίζοντας τη Σίφνο 1930-1980». Εικόνες που υπογράφουν φωτογράφοι επαγγελματίες και ερασιτέχνες –ανάμεσά τους οι Δημήτρης Χαρισιάδης, Κίμωνας Ραφαηλίδης, Κώστας Μπαλάφας και Ζαχαρίας Στέλλας– αποκαλύπτουν την ταυτότητα του νησιού και απαθανατίζουν τους κατοίκους του σε στιγμές καθημερινές, σε μέρες γιορτινές, τα παιδικά παιχνίδια και τους αγγειοπλάστες εν ώρα δημιουργίας, την κυκλαδίτικη αρχιτεκτονική και το τοπίο.
Η έκθεση που θα διαρκέσει μέχρι και τις 22 Αυγούστου, έχει ήδη μεγάλη επισκεψιμότητα. Μεγάλες παρέες ντόπιων βάζουν τα καλά τους και περιμένουν να έρθει η δροσιά του απογεύματος για να εκδράμουν ώς το Πολιτιστικό Κέντρο. Υστερα κάθονται στην αυλή, να δροσιστούν με ένα ποτήρι νερό ή ένα αναψυκτικό, και συζητούν για τα περασμένα. Τη Σίφνο των σιγανών καιρών, της ανέχειας αλλά ταυτόχρονα της πίστης και της ελπίδας σε ένα καλύτερο αύριο.
Παναγία Σουμελά,Κατά χιλιάδες οι προσκυνητές-στο 100% η πληρότητα στην Τραπεζούντα, Το Βήμα 12/08/2010
Περί τους 10.000 προσκυνητές από την Ελλάδα, τη Γεωργία, τη Ρωσία και άλλες περιοχές αναμένονται ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο στην ιστορική Μονή της Παναγίας της Σουμελά στην Τουρκία, όπου θα πραγματοποιηθεί Θεία Λειτουργία για πρώτη φορά μετά το 1923, προεξάρχοντος του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.
Όπως αναφέρουν «Τα Νέα», οι προσκυνητές αναμένεται να φτάσουν με κάθε μεταφορικό μέσο (αεροπλάνα, λεωφορεία, ακόμα και πλοία) προκειμένου να δώσουν το «παρών» στην ιστορικής σημασίας Λειτουργία.
Στα δωμάτια και τα ξενοδοχεία της Τραπεζούντας -την πλησιέστερη πόλη στην Παναγία Σουμελά- η πληρότητα φτάνει το 100% και όσοι δεν κατάφεραν να βρουν κατάλυμα εκεί, έκλεισαν δωμάτια σε γειτονικές πόλεις όπως είναι η Σαμψούντα και η Ορντού.
Σε κενά αέρος... η εκπαίδευση, της Ολυμπίας Λιάτσου, Ελευθεροτυπία 12/08/2010
Είναι, μέχρι στιγμής, το δυσκολότερο πρόβλημα στο οποίο καλείται να δώσει λύση η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας. Πέρυσι: διορίστηκαν 6.000 εκπαιδευτικοί, συνταξιοδοτήθηκαν 4.355, είχαμε 7.000 κενές θέσεις στα σχολεία. Φέτος: διορίστηκαν 2.825 εκπαιδευτικοί, συνταξιοδοτούνται 11.466, πόσες κενές θέσεις θα έχουν τα σχολεία;
Άνθρωποι και ποντίκια στις μεγαλουπόλεις, του Θανάση Δρίτσα, Η Καθημερινή 11/08/2010
Σε γκράφιτι εικόνας αρουραίων υπάρχει το εξής κοινωνικά προφητικό κείμενο: Οι αρουραίοι υπάρχουν δίχως την έγκριση κανενός. Τους μισούν, τους κυνηγούν και τους καταδιώκουν. Ζουν ανάμεσά μας σε σιωπηλή απόγνωση. Και όμως, έχουν τη δύναμη να γονατίζουν ολόκληρους πολιτισμούς. Αν είσαι βρώμικος, άσημος και δεν σε αγαπάει κανείς, τότε οι αρουραίοι είναι για σένα το πρότυπο ζωής. Μπορείς να βγεις νικητής στον αγώνα των αρουραίων, αλλά θα παραμείνεις ένας αρουραίος. Ο αγώνας των ανθρώπων είναι ένας ηλίθιος και άδικος ανταγωνισμός. Δεν είναι να απορείς που τόσο πολλοί άνθρωποι έχουν εγκαταλείψει τον αγώνα και έχουν αποσυρθεί στις κερκίδες όπου τρώνε σκουπιδοφαγητό και φωνάζουν βρωμόλογα.
Οι αρουραίοι βρίσκονται εδώ, και οι ίδιοι λόγοι που έφεραν πίσω τούς αρουραίους προκαλούν και στους ανθρώπους συμπεριφορά τρωκτικών. Αν δεν καταφέρουμε να αλλάξουμε τις κοινωνικές συνθήκες που γεννούν τρωκτικά, πολύ σύντομα θα εμφανιστεί μια νέα πανδημία πανούκλας, αυτή τη φορά χωρίς θεραπεία. Αλίμονο αν αρχίσουμε να βλέπουμε γύρω μας πτώματα αρουραίων ή αν διαπιστώσουμε ότι τα ποντίκια άρχισαν να εγκαταλείπουν το πλοίο.
Ετοιμάζουν «μαχαίρι» για τις επικουρικές, Ριζοσπάστης 10/08/2010
Τα χρέη του Δημοσίου προς το ΙΚΑ φτάνουν τα 10 δισεκατομμύρια ευρώ. Στο σύνολο των ασφαλιστικών ταμείων το Δημόσιο χρωστά περίπου 12 δισ. ευρώ.
Τα 8,5 δισ. ευρώ, στα οποία φτάνουν οι εισφορές που οι εργοδότες οφείλουν στο ΙΚΑ, λείπουν ακριβώς γιατί δεν έχουν πάψει ούτε χρόνο οι ρυθμίσεις που συντάσσει το υπουργείο ακόμα και χαρίζοντας («έκπτωση» το βαφτίζουν) στους εργοδότες ένα τεράστιο μέρος των χρεών τους.
Την ίδια στιγμή, μόνο μέσα στο 2008 χάθηκαν τουλάχιστον 3,5 δισ. ευρώ στο χρηματιστηριακό τζόγο. Αυτοί είναι οι τρόποι και τα αποτελέσματα της «αξιοποίησης» της τεράστιας περιουσίας του ΙΚΑ (και γενικά των ασφαλιστικών ταμείων) που επιλέγουν οι κυβερνήσεις του ευρωμονόδρομου... Αλλωστε, μόνο την 25ετία 1951 - 1975 η πολιτική ΕΕ - ΠΑΣΟΚ - ΝΔ οδήγησε τους λεηλατημένους πόρους της Κοινωνικής Ασφάλισης στα 58 δισ. ευρώ.
"Κοινωνικές επιχειρήσεις" στα ερείπια του κοινωνικού κράτους;, Κύριο Άρθρο, Η Αυγή 12/08/2010
Στην Ελλάδα θυμηθήκαμε τις "επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας" στη δίνη της οικονομικής κρίσης. Όπως περιγράφηκε χθες το μοντέλο, πρόκειται για προσωρινή υποκατάσταση κοινωνικών υπηρεσιών, καθήκον που απεμπολεί το κράτος και αδυνατούν να αναλάβουν οι δήμοι, αντιμέτωποι με το φάσμα της χρεωκοπίας. Παιδικοί σταθμοί συρρικνώνονται, δημοτικά ιατρεία μετατρέπονται σε άδεια κελύφη, ΚΑΠΗ υποβαθμίζονται, τα νοσοκομεία αδυνατούν να συνεχίσουν να διαδραματίζουν ρόλο οιονεί κοινωνικής πρόνοιας.
Οι "επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας" το πιθανότερο είναι να πάψουν να υπάρχουν πολύ σύντομα, μόλις εξαντληθούν τα κοινοτικά κονδύλια. Κάτι ανάλογο συνέβη με τα προγράμματα ψυχικής υγείας την προηγούμενη δεκαετία. Όταν το κράτος αποποιείται του καθήκοντός του να καλύπτει κοινωνικές ανάγκες, τότε, ακόμη κι αν είχαμε ως κοινωνία κουλτούρα εθελοντισμού, δεν θα ήταν δυνατόν να ανταποκριθούμε.
Η "κοινωνική οικονομία" μπορεί να αποδειχτεί αποτελεσματική και ωφέλιμη όταν έρχεται να συμπληρώσει τις δράσεις του κοινωνικού κράτους και όχι να μπαλώσει την ανυπαρξία του. Επίσης πάντοτε ελλοχεύει ο κίνδυνος σχετικά με τη διαχείριση των κονδυλίων.
Από την μεταπολίτευση του 1974 στην χρεοκοπία του 2010, του Θεόδωρου Παντούλα, www.antifono.gr 11/08/2010
Αλλά η κρίση είχε και κάτι θετικό: ανέδειξε όλες τις παθογένειες που κρύβαμε κάτω από το μεταπολιτευτικό μας χαλί και χάλι. Κολοβή «δημοκρατία», πελατειακό παρακράτος, υδροκέφαλο δημόσιο τομέα, κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα, έλλειψη κοινωνικής συνοχής, σχεδιασμού, αξιών και οραμάτων για το μέλλον του τόπου.
Κι αντί –έστω και τώρα, στο και 5’ – να κάνουμε μια ειλικρινή κουβέντα, εμείς στρουθοκαμηλίζουμε. Και κοιτάμε να περισώσουμε ό,τι μπορούμε για τους εαυτούς μας. Γι’ αυτό και δεν μας ενοχλούν οι μεσήλικες συνταξιούχοι της Ολυμπιακής, αρκεί να είναι στην οικογένειά μας.
Αλλά θα μου πείτε –και δίκιο θα έχετε- ποιοι να την κάνουν αυτοί την κουβέντα; Αυτοί που δημιούργησαν την κρίση κι αφού αμνήστευσαν τους εαυτούς τους βγάζουν δεκάρικους για την σωτηρία της πατρίδας; Και ποιοι να τους ακροαστούν; Μια κοινωνία που διαδηλώνει «να καεί το μπουρδέλο η βουλή» όταν αυτή η ίδια σταβλιζόταν για όλη την μεταπολίτευση στα κομματικά παραμάγαζα;
Το πρόβλημα της χώρας πριν από οικονομικό είναι πολιτικό. Και δεν έχουμε μόνο έλλειμμα πολιτικής αλλά και έλλειμμα πολιτών.
Κι αν αυτή η κοινωνία –η συστηματικά εκπαιδευμένη στην ιδιώτευση- δεν διεκδικήσει και πάλι την αξιοπρέπειά της τίποτε δεν θα αλλάξει.
|
