|

NASA satellites detect over 600 wildfires across Russia, Novosti, 03/08/2010

Russian wildfires, www.boston.com 02/08/2010 (πλούσιο φωτογραφικό υλικό)

Μειωμένη κατά 10 εκ. τόνους θα είναι η φετινή συγκομιδή δημητριακών στη Ρωσία, Το Βήμα 09/08/2010
Η Ρωσία μειώνει επιπλέον κατά 10 εκατομ.τόννους την επίσημη πρόβλεψή της γιά τη φετινή της συγκομιδή δημητριακών, από 90 εκατομ.τόννους που ήταν σε 60-65, μετά τον τραγικό συνδυασμό του καυσωνα και των μεγάλων φωτιών, που πλήττουν όλη την περιοχή πολύ κοντά στη Μόσχα, αλλά και αρκετές σιβηρικές περιοχές, ανακοινώθηκε επίσημα σήμερα στο Κρεμλίνο από τον πρωθυπουργό Βλαντίμιρ Πούτιν.
Moscow death toll soars as heat wave persists, by Sergei L. Loiko, Los Angeles Times 10/08/2010
Reporting from Moscow — Tatiana Dyment found her 70-year-old mother sitting in the bathtub, her head leaning sideways and cold water from the showerhead still streaming down her back.
"She could have been dead for two to three days, doctors suppose," said the psychologist, who had rushed back to Moscow from vacation in Croatia after she couldn't reach her mother by phone. "The windows in her apartment on the sixth floor were wide open and every piece of furniture in the apartment smelled of burning" from the thick white smoke hanging in the air outside.
Doctors say her mother, Tatiana Belskaya, died of "acute heart insufficiency." Dyment, 31, has her own idea of what killed her usually fit mother: "I think this smog from the forest fires killed her."
L'aide internationale commence à arriver en Russie, par Madeleine Leroyer, Le Figaro 10/08/2010

Plus de douze jours après le début de ces incendies ravageurs, l'aide internationale commence à s'organiser. Un pragmatisme tardif qui ne suffit pas à dissiper l'impression de chaos. La Russie peine toujours à protéger ses sites stratégiques. Alors que ceux de Sarov et de Sniejinsk sont toujours sous haute surveillance, les autorités ont décrété lundi «l'état d'urgence» autour du centre de retraitement et de stockage de déchets nucléaires de Mayak, dans l'Oural, à 2 000 kilomètres à l'est de la capitale. À Moscou, où le nuage de fumée est de plus en plus oppressant, Sergueï Choïgou, le ministre des Situations d'urgence, promet à la population de venir à bout des incendies qui sévissent autour de la capitale «d'ici à la fin de la semaine».
Οι εκστρατείες της Ρωσίας στα θερμά νερά, από www.antinews.gr 10/08/2010
Μια ματιά και μόνο στο χάρτη δείχνει ότι έπειτα από σχεδόν δύο αιώνων προσπάθειας, η θαλάσσια επιρροή, της Ρωσίας παραμένει μειονεκτική.
Η Βρετανική Αυτοκρατορία είχε ελεύθερη πρόσβαση σε όλους τους ωκεανούς και τις θάλασσες του κόσμου. Η Γαλλία έβλεπε στον Ατλαντικό και κατείχε 1400 μίλια των ακτών της Μεσογείου. Η Ισπανία ήταν σε θαυμάσια θέση για την άσκηση θαλάσσιας δύναμης. Η Γερμανία λόγο της διώρυγας της Βόρειας Θάλασσας, κρατούσε μέσα στα χέρια της, τη διέξοδο για τα θερμά νερά. Οι ΗΠΑ ήταν και είναι μεταξύ δυο ωκεανών. Η τοποθεσία της Ιαπωνίας είναι τόσο ευνοημένη, που είναι σχεδόν ανάλογη με εκείνη των βρετανικών νήσων.
Στον αντίποδα η Ρωσία είχε τις θαλάσσιες επικοινωνίες της στην Ευρώπη αποκλεισμένες από μια στεγνή και παγωμένη στεριά. Στην Άπω Ανατολή, η χερσόνησος Kamtschatka, που προσαρτήθηκε το 1697, έχει την Άνοιξη , το Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο συμπιεσμένες σε τέσσερις μήνες. Το Vladivostock , που έγινε Ρωσικό λιμάνι το 1860, είναι περίκλειστο από πάγο για περίπου τέσσερις μήνες και βρίσκεται σχεδόν στην ενδοχώρα της Ιαπωνικής θάλασσας. Ακόμα και το Πορτ Άρθουρ δεν παρέχει τέτοια απρόσκοπτη πρόσβαση όπως της Βρέστης, του Cadiz, της Νέας Υόρκης ή του San Francisco. Επίσης μειονεκτεί λόγω του ότι απέχει 4.400 μίλια από τον κοντινότερο σιδηροδρομικό σταθμό που ενώνει τη Ρωσική πρωτεύουσα.
Γνωρίζουν τι ποιούν;, του Γιάννη Βαρουφάκη, από www.protagon.gr 10/08/2010
Υστερούν λοιπόν τα δημόσια έσοδα σε σχέση με τις προβλέψεις. Γιατί παραξενεύονται οι ηγέτες μας; Πως να μην υστερήσουν; Πρόκειται για προδιαγεγραμμένη εξέλιξη. Από τις σελίδες του protagon το λέμε από την αρχή της κρίσης. Ότι, δηλαδή,
• ενώ σε περίοδο ύφεσης μια κυβέρνηση μπορεί κάλλιστα να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες (τα έξοδα) το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορεί να εμποδίσει την κατρακύλα των εσόδων.
Κι αυτό γιατί:
• όσο πετυχημένη και να είναι η πάταξη της φοροδιαφυγής, τα έσοδα κάμπτονται σε περίοδο ύφεσης αναλογικά με την μείωση των εξόδων.
• όταν ο ιδιωτικός τομέας στενάζει υπό το βάρος σταθερά μειούμενης ζήτησης, οι όποιες επιτυχίες στην συλλογή απλήρωτων φόρων παρασύρονται από την καταιγιστική ύφεση που προκαλεί η μείωση των δημόσιων δαπανών.
• η αύξηση του ΦΠΑ και των υπόλοιπων έμμεσων φόρων, οδηγεί την οικονομία σε στασιμοπληθωρισμό (συνδυασμό αυξανόμενης ανεργίας και τιμών) - τον μεγαλύτερο εχθρό της καταπολέμησης του ελλείμματος, καθώς σε συνθήκες στασιμοπληθωρισμού μειώνονται και οι φόροι εισοδήματος (λόγω της μειούμενης απασχόλησης) αλλά και οι φόροι κατανάλωσης (καθώς η κίνηση στην αγορά πέφτει θύμα των υψηλότερων τιμών).
Πολλοί με ρώτησαν: Καλά, και πως είσαι σίγουρος για τα παραπάνω; Η απάντηση απλή: Δεν έχει υπάρξει ούτε μια περίπτωση στην παγκόσμια οικονομική ιστορία όπου, σε καιρό γενικευμένης ύφεσης, η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική πέτυχε να μειώσει το έλλειμμα πραγματικά. Προκαλώ όποιον γνωρίζει μία τέτοια περίπτωση να μου το πει και υπόσχομαι ότι θα δηλώσω δημόσια συγγνώμη.
(...)
Ακούσαμε ακόμα να λέγεται ότι "η αύξηση της ανταγωνιστικότητας που θα επιφέρει το άνοιγμα των επαγγελμάτων θα οδηγήσει σε επενδύσεις, μείωση τιμών και ανάπτυξη". Απαντώ: Δεν υπάρχει καμία ένδειξη από την διεθνή εμπειρία ότι η απορύθμιση μιας ελεγχόμενης αγοράς, ή περισσότερων, οδήγησε ποτέ στην αύξηση της ζήτησης σε περίοδο κρίσης.* Αν θέλετε να συζητήσουμε τα υπέρ και τα κατά της ρύθμισης και της απορρύθμισης των αγορών, βεβαίως και να το κάνουμε, περίπτωση προς περίπτωση (καθώς μία πολιτική που μπορεί να βελτιώνει την κατάσταση στον τομέα των συμβολαιογράφων δεν είναι αναγκαστικά η βέλτιστη πολιτική στον χώρο της ενέργειας). Αυτό όμως που σε καμία περίπτωση δεν πείθει είναι το επιχείρημα ότι η Ελλάδα θα γίνει η εξαίρεση του κανόνα μέσα από την απορρύθμιση των αγορών.
(...)
Ερώτημα: Οι κύριοι και οι κυρίες της τρόικας τα γνωρίζουν αυτά; Γνωρίζουν τι ποιούν όταν έρχονται στην Αθήνα να επιβάλουν τις πολιτικές τους; Αν τα γνωρίζουν, θα περίμενε κανείς να μας δώσουν ένα αναθεωρημένο Μνημόνιο, με αναθεωρημένα στοιχεία, νέες προβλέψεις και νέες προτάσεις για το πως θα καταφέρουμε να αποπληρώσουμε τα δάνειά μας σε αυτήν και στους υπόλοιπους δανειστές μας. Γιατί δεν το κάνουν, αλλά αντίθετα πορεύονται λές και όλα τα αρχικά τους στοιχεία έχουν επιβεβαιωθεί;
Τρεις εναλλακτικές απαντήσεις μπορώ να σκεφτώ. Η πρώτη είναι ότι δεν γνωρίζουν τι ποιούν και λόγω ενός κολλήματος με τα αρχικά τους στοιχεία και προβλέψεις εμμένουν στις ίδιες πολιτικές. Η δεύτερη είναι ότι εκείνοι γνωρίζουν ακριβώς τι ποιούν και ότι εγώ δεν ξέρω τι μου γίνεται. Η τρίτη είναι ότι γνωρίζουν ακριβώς αυτά που λέω, καταλαβαίνουν ότι το Πρόγραμμα δεν "βγαίνει" με τις ακολουθούμενες πολιτικές, ξέρουν καλά ότι το χρέος μας θα αναδιαρθρωθεί σε ένα-δύο χρόνια (ανάλογα με το πότε θα τους συμφέρει η σχετική ανακοίνωση), έχουν ήδη σχεδιάσει τον τρόπο με τον οποίο οι Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες θα αποζημιωθούν, και χρησιμοποιούν την περίοδο αυτή για να εξυπηρετήσουν άλλους σκοπούς - σκοπούς που δεν αναφέρονται στο Μνημόνιο και έχουν να κάνουν με την αναδιανομή της ελληνικής πίτας μεταξύ μεγάλων (γερμανικών αλλά και γαλλικών) εταιρειών (ιδίως στον χώρο της ενέργειας).
Επειδή την πρώτη εναλλακτική απάντηση την απορρίπτω άνευ σχολίου, μένω με τις υπόλοιπες δύο και εύχομαι να ισχύει η δεύτερη: να μην ξέρω τι μου γίνεται. Πολύ φοβάμαι όμως ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει και ότι εκείνοι γνωρίζουν πολύ καλά τι ποιούν.
Τα κοινόχρηστά μας και ο χωρισμός, της Λίνας Γιάνναρου, Η Καθημερινή 10/08/2010
Η Τίνα άφησε τη θέση της στην εταιρεία για να ξεκινήσει καριέρα σεναριογράφου, η Χαριτίνη χρεώθηκε ώς τον λαιμό για να ζήσει κοντά στη θάλασσα, η Βασιλική χώρισε μετά δέκα χρόνια γάμου ψάχνοντας «δεν ξέρω τι, κάτι». Τι μας φταίει, κανείς δεν ξέρει. Μαθαίνουμε τα νέα από παλιούς συμμαθητές που είναι ήδη στο δεύτερο παιδί, στο εξοχικό, στην ιδιότυπη «σιγουριά» ενός δανείου και αισθανόμαστε μικρά τσιμπήματα στην καρδιά (ζήλεια;). Θα ’ταν όλα πιο απλά, νομίζουμε, πάντα ερωτευμένοι με τον/τη «σύζυγο» (ή είναι ψέμα;), κλείνοντας καλά την πόρτα του γραφείου πίσω μας κάθε μεσημέρι, ευτυχείς με την έξοδο στο ταβερνάκι της γειτονιάς, καμία απαίτηση του ουρανίσκου, χωρίς τίποτα να πνίξουμε στο ποτό (ή μήπως κι αυτό είναι μια πλάνη;) και με τίποτα να μας πνίγει - πάντα γελαστοί και γελασμένοι, όπως θα έλεγε και ο Αλκαίος (ο Αλκης).
Εντάξει, δεν είναι νέο ότι, εκτός από ανίκητοι, είναι και μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι. Αλλά οι υπόλοιποι δεν είναι ανάγκη να αυτομαστιγωνόμαστε. Ναι, οι τριαντάρηδες βρίσκονται στον πυρήνα μιας γενιάς που μπουρδουκλώνεται στο νήμα την άκρη του οποίου ψάχνει. Αλλά όπως σε όλα, υπάρχουν και εδώ δύο πλευρές.
Το μαμούνι μάς κουρδίζει όπως το κλειδί στην πλάτη των παλιών παιχνιδιών. Χάρη σ’ αυτό προχωράμε (χωρίς να χρειαζόμαστε κάποιον να μας σπρώχνει). Αυτό που νομίζουμε για βαρίδι είναι στην πραγματικότητα αερόστατο. Η φλόγα στα πανιά μας. Θα το μαρτυρήσουν όλοι: Αφήνοντας «σίγουρες», αλλά λειψές σχέσεις ή θέσεις, δίνουμε ευκαιρία και στον εαυτό μας, αλλά και στους γύρω μας. Προφανώς, δεν υπάρχουν εγγυήσεις. Φυτεύεις έναν νέο σπόρο και περιμένεις να «πιάσει». Αλλά και τίποτα τελικά να μην αποτολμήσουμε και μια ζωή ανικανοποίητοι να μείνουμε (και αιωνίως σε ψυχοθεραπεία), θα έχουμε αφρατέψει το έδαφος για άλλους - θα ’χουν δει τη φλόγα στα μάτια.
Οι κουτοπονηριές, της Λώρη Κέζα, Το Βήμα 10/08/2010
Η φαμίλια Νταβούτογλου δεν άφησε μιναρέ για μιναρέ στη σύντομη βόλτα στη νήσο. Καθώς ήταν ανεπίσημη η επίσκεψη, δεν ενημέρωσαν τους τοπικούς άρχοντες για το πρόγραμμα. Ως απλοί επισκέπτες σε οικογενειακή εκδρομή ειδοποίησαν τον μουφτή της περιοχής, πήραν μαζί και τον τούρκο πρόξενο και έκαναν μια περιήγηση στα μέρη όπου νιώθουν πολιτισμικά ασφαλείς. Στο κάτω κάτω ήταν σε διακοπές. Ο καμεραμάν της τουρκικής τηλεόρασης μάλλον κατέγραφε προσωπικές στιγμές για το οικογενειακό αρχείο.
Στην Ελλάδα βέβαια υπήρξαν αντιδράσεις. Επισημάνθηκε λοιπόν ότι όσο ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών πατούσε το χώμα της Ρόδου πάνω από το κεφάλι του υπερίπταντο έξι F-16. Θεωρήθηκε ότι η πτήση ήταν οργανωμένη (τόσο μονιασμένη είναι η τουρκική κυβέρνηση με την Αεροπορία). Αν κάποιος θέλει να ρίξει τους τόνους, θα υπενθυμίσει ότι δεν χρειάζεται να επισκεφθεί ο κ. Νταβούτογλου το μεσαιωνικό Κάστρο των Ιπποτών για να κάνουν τις γυροβολιές τους τα τουρκικά μαχητικά. Μπαινοβγαίνουν στον ελληνικό εναέριο χώρο, αν όχι καθημερινά, τουλάχιστον τόσο συχνά ώστε οι κάτοικοι των νησιών να μη σηκώνουν καν το βλέμμα στον ουρανό. Υπόθεση ρουτίνας.
'Full' universities turn away record number of students, by Jessica Shepherd and Francis Grove-White, The Guardian 09/08/2010
A Guardian poll of 38 universities reveals that increasing demand for degree courses – up 11.6% this year – intensified by the recession and a cut in available places means that nine days ahead of A-level results, even some of the brightest teenagers in the country, predicted to achieve more than 90% in their exams, are failing to secure a university place.
Birmingham, Bristol, Edinburgh and Warwick already have no places left on any of their courses. The London School of Economics and St Andrews said they would have to turn down students who narrowly missed the offers they received from other universities. Oxford and Cambridge, in line with previous years, will have no places left.
Last year almost 48,000 students found a university place through clearing – when institutions that have spare spaces match-make students who have not made their offers for other universities or apply late.
But the university admissions service Ucas said the number of places in clearing this year will be "even briefer and tighter than last year".
Admissions tutors predict that clearing places vanish within two to three days of A-level results. University leaders predict that as many as 170,000 students could find themselves left without a place on a degree course. Last year the figure was 130,000.
Phnom Penh, le Nuremberg du communisme, par Guy Sorman, Le Monde 09/08/2010
Contrairement au tribunal de Nuremberg, qui, en 1945, jugea les dignitaires nazis, Tokyo, en 1946, contre les fascistes japonais, ou La Haye contre les crimes en Yougoslavie, le procès de Phnom Penh n'est pas géré par des puissances victorieuses : il opère au sein de la justice cambodgienne, certes financé par les Nations unies.
La légitimité de ce tribunal est imparfaite ? Elle reste supérieure à celle de Nuremberg. Douch aura fait valoir qu'il obéissait aux ordres de ses supérieurs : évidemment, puisque tel fut l'alibi des dirigeants nazis, à Nuremberg, et celui d'Adolf Eichmann, à Jérusalem, en 1961.
Qui juge-t-on vraiment à Phnom Penh ? Il subsiste dans les médias comme une tentation de réduire les crimes de Douch à des circonstances locales. Certes, nous ne sommes plus en 1975 quand Libération titrait "Le drapeau de la Résistance flotte sur Phnom Penh". Et Le Monde, dans un éditorial publié le jour de la condamnation de Douch, a admis que sa rédaction fit preuve, à l'époque, d'une effrayante cécité. Tout n'est pas dit pour autant.
|