Η άποψη μας μετράει!

Από την αρχή του έτους δημιουργήσαμε μια δημοσκόπηση-αξιολόγηση για τον Πρωθυπουργό και τους υπουργούς της Κυβέρνησης. Όπως σημειώναμε και στην εισαγωγική σελίδα: "Δημιουργήσαμε μια νέα μορφή επικοινωνίας μαζί σας....

Είναι σαφές ότι δεν είναι μια επιστημονική δουλειά, είναι περισσότερο μια δομημένη μορφή επικοινωνίας.

Γιατί αξιολόγηση της Κυβέρνησης; (και όχι κάτι άλλο)

Δεν υπάρχει μια μυστική εξήγηση- ένα πείραμα επικοινωνίας είναι. Μπορεί στο μέλλον να είναι και κάτι άλλο..."

Αυτό το πείραμα επικοινωνίας  έφτασε στο τέλος του και το ελάχιστο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να σας δώσουμε τα αποτελέσματα που εσείς; διαμορφώσατε.  

Θα τονίσουμε και πάλι ότι η αξιολόγηση αυτή δεν είναι μια επιστημονική - στατιστικά ορθή  επεξεργασία και κάθε γενίκευσή της είναι παρακινδυνευμένη. Περισσότερο αποτυπώνει το πως όσοι έφτασαν να συμπληρώσουν την αξιολόγηση είδαν τα πράγματα.

Δείτε εδώ τα "αποτελέσματα" αυτής της αξιολόγησης 

Η φωτογραφία της ημέρας

India Asks, Should Food Be a Right for the Poor?, by Jim Yardley, The New York Times 08/08/2010

To Ms. Gandhi and many left-leaning social allies, making a food a legal right would give people like Mr. Bhuria a tool to demand benefits that rightfully belong to them. Many economists and market advocates within the Congress Party agree that the poor need better tools to receive their benefits but believe existing delivering system needs to be dismantled, not expanded; they argue that handing out vouchers equivalent to the bag of grain would liberate the poor from an unwieldy government apparatus and let them buy what they please, where they please.

“The question is whether there is a role for the market in the delivery of social programs,” said Bharat Ramaswami, a rural economist at the Indian Statistical Institute. “This is a big issue: Can you harness the market?”

India’s ability, or inability, in coming decades to improve the lives of the poor will very likely determine if it becomes a global economic power, and a regional rival to China, or if it continues to be compared with Africa in poverty surveys.

America Goes Dark, by Paul Krugman, The New York Times 08/08/2010

And a nation that once prized education — that was among the first to provide basic schooling to all its children — is now cutting back. Teachers are being laid off; programs are being canceled; in Hawaii, the school year itself is being drastically shortened. And all signs point to even more cuts ahead.

We’re told that we have no choice, that basic government functions — essential services that have been provided for generations — are no longer affordable. And it’s true that state and local governments, hit hard by the recession, are cash-strapped. But they wouldn’t be quite as cash-strapped if their politicians were willing to consider at least some tax increases.

(...)

The antigovernment campaign has always been phrased in terms of opposition to waste and fraud — to checks sent to welfare queens driving Cadillacs, to vast armies of bureaucrats uselessly pushing paper around. But those were myths, of course; there was never remotely as much waste and fraud as the right claimed. And now that the campaign has reached fruition, we’re seeing what was actually in the firing line: services that everyone except the very rich need, services that government must provide or nobody will, like lighted streets, drivable roads and decent schooling for the public as a whole.

So the end result of the long campaign against government is that we’ve taken a disastrously wrong turn. America is now on the unlit, unpaved road to nowhere.

Tuesday Is D-Day for Global Stock Markets, by Wall Street Selector, Seeking Alpha 09/08/2010

The economic news was mostly tilted to the negative side last week as personal income and spending in the U.S. remained stagnant while record low pending home sales were reported for June. Factory orders were down -1.2%, twice as deep as forecast, Durable Goods Orders were down, new unemployment claims were up and the real shocker was the huge miss in the Non Farm Payroll report on Friday.

On the upside, the ISM report remained above the all important 50 level, indicating continued expansion while the Economic Cycle Research Institute’s annual index turned positive, indicating an improvement in the rate of economic slowdown.

The elephant in the room was the Non Farm Payrolls report on Friday which showed job losses of -131,000 compared to a -65,000 forecast, or a huge, serious miss, while private payrolls rose just 71,000 compared to a forecast 90,000, another gaping shortfall. To make matters worse, last month’s readings were revised downward from a -125,000 jobs lost to -220,000 which indicates almost unbelievable weakness in the employment market at this stage of a “recovery.”

With 70% of the U.S. economy being driven by the consumer, these numbers can only be described as truly terrifying, particularly when you consider that it takes 100,000 new jobs per month just to stay even and 200,000 or more new jobs per month to actually reduce unemployment. No matter how you spin this, we have a long, long way to go to get out of this hole and return to some level of “normal” employment and the corollary consumer spending.

Current economic conditions, by James Hamilton, Econbrowser 08/08/2010

Everything's Fine With Greece, Just Ignore Some Facts, by Irwin Stelzer, The Wall Street Journal 09/08/2010

Little wonder, given some of the facts the monitors chose to downplay. Regional and local governments and entities continue to spend money they don't have. Tax evasion by high earners continues, the authorities so far being unable to get their collection procedures in order, or to cope with threats of tax flight. High-income ship owners, who flaunted their wealth at their champagne-sodden semi-annual "Posidonia" bash, are prepared to suffer exile in the south of France if the government tries to force them to pay taxes bills. Or even endure the less agreeable climate of London.

(...)

Fortunately for Greece, In the bargaining between the bailed and the bailers, it has the upper hand. The cost to Greece of default is relatively trivial compared to the cost to its creditors, mostly European banks uneager to take large write-downs. And the political cost of having been unable to forestall default by one of its tiniest members is unacceptable to the eurocracy. Not to mention the effect on the ability of other Club Med nations to continue recent progress in tapping international debt markets.

So the Greek government just might decide, if necessary, to bow to an angry public and renege on promises of austerity, passing the cost of its past profligacy on to German and other euroland taxpayers, or to its creditors. Some 95% of Greek debt was issued in Greece, and is subject to sovereign immunity laws, which reduce the options available to unhappy creditors lining up for their haircuts.

Don't think that Greece's politicians are unaware of their powerful position vis-a-vis both their euro-zone colleagues and any creditors who feel unhappy with the deal they will be offered in lieu of full repayment. It would be understandable if they decide that unhappy euro-zone taxpayers or short-changed creditors are lesser evils than angry Greek voters.

«Ασφυξία» στη Ρωσία από πυρκαγιές και τοξικό νέφος, Η Καθημερινή 09/08/2010

 Σε επικίνδυνα επίπεδα τα τοξικά αέρια

Παρά τη σχετική βελτίωση σε σύγκριση με χθες (Σάββατο), οι συγκεντρώσεις των τοξικών αερίων στην ατμόσφαιρα της ρωσικής πρωτεύουσας παραμένουν σε επικίνδυνα επίπεδα σύμφωνα με την υπηρεσία καταγραφής τιμών «ΜοσΕκοΜόνιτορινγκ».

«Παραμένει η δυσοίωνη οικολογική κατάσταση σε ολόκληρη την έκταση της Μόσχας, παρά τη μικρή σταθεροποίηση στο δεύτερο μισό της ημέρας και τη σχετική αραίωση της πυκνότητας του καπνού», αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση της υπηρεσίας, η οποία κατέγραψε αργά το μεσημέρι τιμές μονοξειδίου του άνθρακα ανώτερες 3,1 φορές των φυσιολογικών τιμών, των σωματιδίων δύο φορές και 2,5 φορές των υδρογονανθράκων.

Στο υπουργείο Εκτάκτων Αναγκών χαρακτηρίζουν αποτελεσματική την απόφαση να αρχίσει από χθες επί 24ώρου βάσεως η επιχείρηση κατάσβεσης στα περίχωρα της Μόσχας, γι' αυτό και για πρώτη φορά σε διάστημα δύο εβδομάδων το τελευταίο 24ωρο ο αριθμός των πυρκαγιών που κατασβέστηκαν ήταν μεγαλύτερος από τον αριθμό των νέων εστιών, που ξέσπασαν.

Οι νοτιοανατολικοί άνεμοι, που μεταφέρουν ως το κέντρο της Μόσχας τους δηλητηριώδεις καπνούς κατάφεραν να εξαπλώσουν το τοξικό νέφος από τα περίχωρα της ρωσικής πρωτεύουσας έως και τη γειτονική στην Αγία Πετρούπολη περιφέρεια του Νόβγκοροντ, αλλά και στην ίδια τη βορεινή ρωσική πρωτεύουσα.

Αποπνικτική παραμένει η ατμόσφαιρα στη Μόσχα, Το Βήμα 08/08/2010

Η ατμοσφαιρική μόλυνση έχει φτάσει σε επίπεδα-ρεκόρ (έξι φορές πάνω από το όριο), επιτείνοντας τη δυσφορία των κατοίκων της πρωτεύουσας σε συνδυασμό με τον καπνό και τον καύσωνα. Οι ίδιες οι φλόγες πάντως δεν απειλούν τη Μόσχα ή τα προάστιά της.

Ανάμεσα σε αυτούς που εγκαταλείπουν την πόλη είναι και αρκετοί διπλωμάτες.

Η τιμή του σίτου, του Νίκου Κωνσταντάρα, Η Καθημερινή 08/08/2010

Η ξηρασία και οι φωτιές της Ρωσίας, οι πολλές βροχές του Καναδά και οι φόβοι για ελλείψεις στην παγκόσμια αγορά σίτου θα χτυπήσουν και εμάς, οδηγώντας τις τιμές βασικών τροφίμων όπως το ψωμί και τα μακαρόνια σε αυξήσεις. Από την άλλη, όμως, οι Ελληνες αγρότες θα πετύχουν καλύτερες τιμές για τα προϊόντα τους. Ακόμα πιο σημαντικό, όμως, είναι το ενδεχόμενο να δοθεί νέα δυναμική στις προσπάθειες να διατηρηθεί η Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ε.Ε., με τις επιδοτήσεις της, πέρα από το 2013, ώστε να μπορούν οι Ευρωπαίοι αγρότες να συνεχίσουν να παράγουν.

Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η τιμή του σίτου εκτοξεύτηκε περίπου 70%, φθάνοντας σε 224 ευρώ τον τόνο προχθές, συμπαρασύροντας τις τιμές πολλών άλλων δημητριακών. Βασική αιτία ήταν ότι η Ρωσία απαγόρευσε προσωρινά τις εξαγωγές σιτηρών εξαιτίας της ξηρασίας που πλήττει την παραγωγή της. Αυτή είναι άλλη μια απόδειξη για το πόσο απρόβλεπτες είναι οι συνθήκες στην παγκόσμια αγροτική οικονομία. Πέρυσι τέτοια εποχή, το σιτάρι έπιανε μόλις 140 ευρώ τον τόνο. Το 2007 είχε φθάσει στο απίστευτο ύψος των 450 ευρώ, πετυχαίνοντας αύξηση 300% λόγω του πανικού που επικράτησε όταν φάνηκε ότι δεν υπήρχε αρκετό ρύζι, σιτάρι και άλλα τρόφιμα για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των χωρών που αναπτύσσονταν με γρήγορους ρυθμούς. Αρκετές χώρες-παραγωγοί απαγόρευσαν τις εξαγωγές τροφίμων, προκαλώντας μεγαλύτερο ανταγωνισμό στις αγορές και όλο και υψηλότερες τιμές. Τότε, όμως, η τιμή του πετρελαίου ήταν γύρω στα 150 δολάρια το βαρέλι, δημιουργώντας μεγάλη ζήτηση για βιοκαύσιμα και προκαλώντας ακόμη μεγαλύτερη έλλειψη τροφίμων. Ακολούθησε η διεθνής οικονομική κρίση, η οποία οδήγησε στην κάθετη πτώση της ζήτησης τροφής και καυσίμων.

Είναι οι αλλαγές του μνημονίου μεταρρυθμίσεις;, του Νίκου Κοτζιά, Ελευθεροτυπία 08/08/2010

Η συνολική μελέτη των μέτρων που ελήφθησαν τους τελευταίους μήνες μάς επιτρέπουν να εξάγουμε τα εξής γενικευμένα συμπεράσματα:

1. Η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα με τα χέρια κάτω. Με συμπλέγματα επαρχιωτισμού και με την άποψη ότι όταν ζητάς να δανειστείς είσαι υποχρεωμένος να αποδεχτείς άνευ δεύτερης κουβέντας τις απαιτήσεις της άλλης πλευράς.

2. Η χώρα έφτασε σε βαθιά κρίση εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ακολούθησαν οι Αγγλοσάξονες, η Ε.Ε. και οι ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά τώρα υποστηρίζεται ότι θα εξέλθει της κρίσης με αύξηση των αντιλαϊκών - νεοφιλελεύθερων δόσεων. Δηλαδή, δηλητηριάστηκε ο ασθενής και του προτείνεται ως θεραπεία η αύξηση των δόσεων δηλητηρίου προκειμένου να σωθεί. Στην ουσία, η σύμπτωση των απαιτήσεων των ξένων και των αντιλήψεων του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης ήταν και είναι μια θεμελιακή αιτία που το τελευταίο δεν διαπραγματεύτηκε προς το συμφέρον της χώρας (πέραν της απειρίας και ανικανότητας των διαπραγματευτών που χρησιμοποίησε).

(...)

4. Οι αλλαγές που επιβλήθηκαν από το μνημόνιο και στο όνομά του, προκάλεσαν σημαντική μετατόπιση ισχύος στο εσωτερικό της χώρας. Η μισθωτή εργασία βγαίνει σαφώς αδυνατισμένη. Μαζί με τα φτωχά στρώματα συμπιέζονται και τα μεσαία στρώματα. Η διαπλοκή μένει άθικτη, ενώ οι τράπεζες, οικονομικοί τροφοδότες της διαπλοκής, όχι μόνο δεν πληρώνουν την κρίση, αλλά στηρίζονται για πολλαπλές εσφαλμένες επιχειρηματικές τους επιλογές από το μεροκάματο του μισθωτού Έλληνα.

Αγκάθι στο Μνημόνιο η «τρύπα» 2 δισ. ευρώ στα δημόσια έσοδα,  Υστέρηση στο 6μηνο υψους 1,4 δισ. ευρώ και προβληματισμός για τη σύνταξη του προϋπολογισμού, του Προκόπη Χατζηνικολάου, Η Καθημερινή 08/08/2010

Την ερχόμενη Τρίτη, οπότε θα δημοσιοποιηθούν τα στοιχεία του Ιούλιου, το οικονομικό επιτελείο θα μπορεί να ξέρει σε σημαντικό βαθμό την υστέρηση στον τομέα των εσόδων.

Πάντως, οι πληροφορίες για τον Ιούλιο δεν είναι καλές. Ολα δείχνουν ότι τα έσοδα θα αποκλίνουν ακόμα περισσότερο από τον στόχο, ακόμα και αν τεθεί άμεσα σε εφαρμογή το σχέδιο της κυβέρνησης για την αναδιάρθρωση της φορολογικής διοίκησης και το πρόγραμμα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Τα διαρθρωτικά μέτρα για τη φοροδιαφυγή περιλαμβάνουν:

1. Σχέδιο ελέγχων, που να προβλέπει αυστηρές ποινές και διώξεις για τις βαριές μορφές παραβάσεων: π.χ., το 75% των ελεύθερων επαγγελματιών (μεταξύ άλλων, γιατροί, συμβολαιογράφοι, μηχανικοί, δικηγόροι) δηλώνουν ετήσιο εισόδημα κάτω από το αφορολόγητο όριο.

2.Σχέδιο για τη διασφάλιση των εισπράξεων εσόδων από τους φορολογούμενους με τα μεγαλύτεραεισοδήματα.

3.Πρόγραμμα ενίσχυσης των μηχανισμών είσπραξης ληξιπρόθεσμων οφειλών από τους μεγαλύτερους οφειλέτες.

4.Σχέδιο για την ενίσχυση της συμμόρφωσης μέσα από τη δήλωση και την πληρωμή φόρων: π.χ. το 30% των οφειλετών ΦΠΑ δεν έχουν καταθέσει δήλωση.

5.Αυστηρό πρόγραμμα για την εφαρμογή των νέων κυβερνητικών πρωτοβουλιών στη φορολογία, που θα περιλαμβάνει: λεπτομερή σχέδια εφαρμογής, αποτελεσματική παρακολούθηση της προόδου και επανεξέταση των αποτελεσμάτων για τη διασφάλιση των πολιτικών στόχων.

6.Ενίσχυση των ελέγχων σε άτομα με μεγάλο πλούτο και υψηλά εισοδήματα.

Μαύρος Ιούλιος, σκοτεινή συνέχεια, της Ελένης Κωσταρέλου, Ελευθεροτυπία 09/08/2010

Τα προσωρινά στοιχεία από τις μεγάλες εφορίες, που συγκεντρώνουν το 75%-80% των εσόδων, έχουν θορυβήσει τους επιτελείς της οδού Νίκης. Γνώση του θέματος έχει και η τρόικα, που αναχώρησε την περασμένη Παρασκευή από την Αθήνα. Ετσι, άλλωστε, εξηγούνται οι εκατέρωθεν δηλώσεις περί «ανακατατάξεων» ή «επαναπροσδιορισμό» μέτρων.

Η βόμβα των εσόδων του Ιουλίου έπεσε σε μια από τις τελευταίες συναντήσεις της τρόικας με στελέχη του υπουργείου Οικονομικών. Ο Ιούλιος αποδεικνύεται «ο χειρότερος μήνας του έτους», όπως σημείωνε στην «Ε» αρμόδιος παράγοντας του υπουργείου. Τα προσωρινά στοιχεία που έχουν συλλεγεί από τις εφορίες, που σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος (75%-80% επί του συνόλου των εσόδων), δείχνουν μείωση της τάξης του 10% με 11% για τον Ιούλιο. Σε αυτό συντείνουν δυο ανησυχητικά στοιχεία:

«Το ΔΝΤ πρέπει να αλλάξει», συνέντευξη του Γκιόργκι Ματόλσκι (Ούγγρου Υπουργού Οικονομίας) στον ΤάσοΤσακίρογλου, Ελευθεροτυπία 08/08/2010

 Η κυβέρνησή σας επιμένει στην επιβολή ενός νέου φόρου στον τραπεζικό τομέα, μια επιλογή που δεν αποδέχονται το ΔΝΤ και η Ε.Ε. Τι προσδοκάτε από αυτό;

- Τα τελευταία χρόνια ορισμένοι διεθνείς οργανισμοί, μεταξύ των οποίων η Ε.Ε. και το ΔΝΤ, έχουν ασχοληθεί ενεργά με τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και μελέτησαν αρκετές επιλογές. Αυτό το θέμα έχει καταστεί εξαιρετικά σημαντικό στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης που άρχισε το 2008. Κατά τη διαδικασία των τωρινών φορολογικών αλλαγών στην Ουγγαρία, η κυβέρνηση επιδιώκει να κάνει το φορολογικό καθεστώς περισσότερο δίκαιο και για το λόγο αυτό τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα οποία γενικώς παρουσιάζουν κερδοφορία πάνω από τον μέσο όρο, πρέπει να πληρώσουν έναν πρόσθετο φόρο, αρχής γενομένης από το 2010. Η κυβέρνηση προσδοκά ότι ο φόρος αυτός θα συμβάλλει στη δημοσιονομική σταθερότητα και έτσι θα βοηθήσει να φέρουμε σε πέρας τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Η άποψη της κυβέρνησης είναι πως το πραγματικό βάρος αυτού του φόρου θα το σηκώσουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ότι αυτό το κόστος θα έχει μηδαμινή επίδραση στις οικονομικές δραστηριότητες των φορολογουμένων πολιτών

 Νέα πρέσα το νέο μισθολόγιο, του Κώστα Αντωνάκου, Έθνος 07/08/2010

Σκοτσέζικο ντους, στις αποδοχές των εργαζομένων στο Δημόσιο φέρνει το νέο ενιαίο μισθολόγιο που αναμένεται να εφαρμοσθεί από τον επόμενο χρόνο. Το βασικό σενάριο που επεξεργάζεται η κυβέρνηση προβλέπει ψαλίδισμα ή και κατάργηση πλήθους επιδομάτων, με ταυτόχρονη ενσωμάτωση στον βασικό μισθό άλλων που θα οδηγήσουν σε αύξηση των συντάξιμων αποδοχών.

Πάντως, ο δημοσιονομικός στόχος είναι να υπάρξουν οφέλη για τον προϋπολογισμό, έτσι ώστε, σε συνδυασμό με το πάγωμα των προσλήψεων, η μισθολογική δαπάνη του Δημοσίου να μειωθεί κατά 2,7 δισ. ευρώ την επόμενη τριετία, όπως προβλέπει το μνημόνιο.

Σύμφωνα με παράγοντες του οικονομικού επιτελείου, η γενική κατεύθυνση είναι να εξαλειφθούν οι κραυγαλέες και προκλητικές διαφορές στους μισθούς μεταξύ υπουργείων και κατηγοριών υπαλλήλων και να επιτευχθεί ισότητα σε οριζόντιο επίπεδο, δηλαδή οι υπάλληλοι με τα ίδια προσόντα και έτη υπηρεσίας να έχουν περίπου τις ίδιες αποδοχές, ανεξάρτητα από τον φορέα που εργάζονται.

Τα εναλλακτικά σενάρια που εξετάζονται για τη σύνθεση του νέου μισθολογίου έχουν έναν κοινό παρονομαστή: περικοπή ή και κατάργηση επιδομάτων που χορηγούνται σήμερα σε ειδικές κατηγορίες υπαλλήλων και σταδιακή ενσωμάτωση των κοινών επιδομάτων στον βασικό μισθό.

Το «Πίρι Ρέις» αλώνιζε για 13 ώρες, infognomonpolitics.blogspot.com και ΤΑ ΝΕΑ 09/08/2010

Το Καστοριαδικό πρόταγμα, του Στέφανου Ροζάνη, Η Αυγή 08/08/2010

Ο Κορνήλιος Καστοριάδης αποφαίνεται: "Από μια έσχατη οπτική γωνία, το ερώτημα: 'Σ' αυτό που γνωρίζουμε, τι προέρχεται από τον παρατηρητή (από εμάς) και τι προέρχεται απ' αυτό-που-είναι;', το ερώτημα αυτό είναι, και θα μείνει για πάντα, μη αποφασίσιμο". Θα επιχειρήσω εδώ να διερευνήσω το μη αποφασίσιμο του ερωτήματος, από τη σκοπιά αυτού-που-είναι και τη διερώτηση: τι είναι αυτό-που-είναι όταν θεωρείται υπό το πόρισμα της φαντασιακής διάστασης; Θέλω να πω, υπό το πρίσμα μιας δημιουργίας μορφών που εκπορεύονται από τον παρατηρητή (από εμάς), κατά τρόπο ώστε η διερώτηση περί αυτού-που-είναι να μετατρέπεται στη διερώτηση: πως πρέπει να είναι αυτό-που-είναι, ώστε να ανατρέπει αυτό-που-είναι μέσα από την πολυπλοκότητα των σημασιακών σχέσεων μεταξύ αυτού-που-είναι και αυτού που πρέπει να είναι, ώστε να πληρούται η επιθυμία της επαναανακάλυψης, στο πεδίο της φαντασιακής διάστασης, αυτού-που-αλλιώς-είναι, ήτοι αυτού-που-αλλιώς-γνωρίζουμε.