|

του Πάνου Μαραγκού, Έθνος και για περισσότερο Μαραγκό εδώ
Οι Μεσογειακές χώρες έχουν καταδικαστεί σε υψηλή και αυξανόμενη ανεργία, των Philip Arestis και Malcolm Sawyer –από re-public.gr
Αυτή τη στιγμή, η προσοχή εστιάζεται στην ικανότητα μιας σειράς κυβερνήσεων να διασφαλίσουν τη χρηματοδότηση για τα ελλείματα στον προϋπολογισμό τους και να «διαπραγματευτούν» τα χρέη. Σε μια κλειστή εθνική οικονομία όπου η Κεντρική Τράπεζα μπορεί να προμηθεύσει («τυπώσει») χρήματα στον ιδιωτικό τομέα, δεν θα υπήρχε ουσιαστικό πρόβλημα για τη διασφάλιση της οικονομίας. Στην ΟΝΕ, οι εθνικές κυβερνήσεις και οι Κεντρικές Τράπεζές τους έχουν απωλέσει την ικανότητά τους να παρέχουν χρήματα, και φυσικά, οι οικονομίες δεν μπορούν να θεωρηθούν κλειστές, και στην πραγματικότητα η κάθε χώρα έχει γίνει μια περιοχή της ευρωζώνης. Αυτό οδηγεί πολλούς από εμάς να επιχειρηματολογήσομε υπέρ ενός στιβαρού προϋπολογισμού της ΕΕ (της τάξης του 5 τοις εκατό του ΠΣΑ) και της ικανότητας της ΕΕ να λειτουργήσει τη δημοσιονομική πολιτική (δηλαδή να αποσύρει την απαίτησή της για ισορροπημένο προϋπολογισμό). Αν το ουσιαστικό πρόβλημα ήταν ότι υπήρχε ανάγκη για χρηματοδότηση των ελλειμάτων που είχαν ανέβει σαν αυτόματοι σταθεροποιητές στη διάρκεια της ύφεσης και θα μπορούσαν να υποχωρήσουν καθώς να ανέκαμπταν οι οικονομίες, τότε η λύση θα ήταν άμεση – αν και μέσα στο πλαίσιο του ΠΣΑ, της Συνθήκης της Λισσαβώνας και τις πολιτικές πραγματικότητες της ΕΕ τις σχεδόν απίθανον να επιτευχθούν. Η ΕΕ θα δανειζόταν από το λογαριασμό της και ύστερα θα τα δάνειζε στις σχετικές κυβερνήσεις – μέλη. Η ΕΕ μπορεί να δανειστεί στο δικό της νόμισμα (το ευρώ) και μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει το νόμισμα που θα διασφάλιζε ότι δεν κινδυνεύει με αθέτηση.
Κι αν δεν φοβηθούν;, του Τάσου Τέλογλου, από protagon.gr 02/08/2010
Όταν το κράτος απειλεί με αφαίρεση αδειών πρέπει, για να γίνεται η απειλή αξιόπιστη, να τις αφαιρεί, όταν οι αρνούμενοι την επιστράτευση απειλούνται με απαγγελλία κακουργηματικών κατηγοριών θα πρέπει αυτές να απαγγέλλονται. Διότι την επόμενη φορά κανείς δεν θα πάρει σοβαρά την κυβερνητική αποφασιστικότητα, καθώς θα την θεωρήσει επικοινωνιακού χαρακτήρα. Οι φορτηγατζήδες σε ένα πράγμα έχουν δίκιο: αν δέχονταν το άνοιγμα της αγοράς, θα έχαναν τα πάντα - δηλαδή, τα χρήματα που πλήρωσαν για τις άδειές τους (διότι αυτό θεωρεί «τα πάντα» ο Έλληνας μεταφορέας). Επομένως, σκέφτηκαν, «άσε να μας απειλούν, εμείς θα τους αγνοήσουμε». Η κυβέρνηση σκέφτηκε «'Ασε να τους απειλήσουμε μπάς και φοβηθούν...». Και αν δεν φοβηθούν;
Το «ελληνικό πρόβλημα» φθάνει σταδιακά στο σταυροδρόμι του διλήμματος: Ή αλλάζει το καθεστώς της μεταπολίτευσης με κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές αλλαγές ή όλοι μαζί πάμε στον πάτο. Δεν φτάνουν πλέον οι περικοπές, χρειάζονται κλεισίματα υπηρεσιών και απολύσεις, δεν αρκεί το ξόρκισμα της ακρίβειας, χρειάζεται όλοι να δουλεύουμε με χαμηλότερο κόστος και μικρότερα κέρδη. Όλο και περισσότεροι θα σκέφτονται όπως οι φορτηγατζήδες και ίσως θα δρουν όπως εκείνοι. Εκεί η κυβέρνηση έχει πολύ μικρά περιθώρια να διαπραγματευτεί οτιδήποτε. Διότι η μεγαλύτερη αποτυχία της δεν θα είναι το αν θα εκλεγεί και πάλι την ερχόμενη φορά αλλά το αν δρομολογήσει ό,τι αποφάσισε χωρίς να μπορέσει να το υλοποιήσει και επιβεβαιώσει έτσι εκείνους που προβλέπουν τη χρεωκοπία της χώρας ακόμα και μετά τις αλλαγές που άρχισαν να δρομολογούνται μετά τον Απρίλιο.
Έρμαιο στα χέρια των κερδοσκόπων η δημόσια κτήση, του Γιώργου Βότση, Ελευθεροτυπία 02/08/2010
Παραζαλισμένοι από τις κατραπακιές της «τρόικας», που πέφτουνε βροχή, κινδυνεύουμε να μην παίρνουμε καν χαμπάρι τα χειρότερα.
Στα μουλωχτά, χωρίς ενστάσεις, εντάσεις και σοβαρές αντιδράσεις, πέρασε από την κατατονική Βουλή, της πλήρους υποταγής και της θερινής ραστώνης, και παντελώς απαρατήρητη από τα ΜΜΕ της επιλεκτικής ευαισθησίας, μια νομοθετική ρύθμιση που, σε άλλες συνθήκες και εποχές, θα προκαλούσε σάλο:
Μια απλή τροπολογία (!) σε νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών οπλίζει με απεριόριστες εξουσίες τη Διυπουργική Επιτροπή Αποκρατικοποιήσεων να βγάζει κυριολεκτικά «στο σφυρί», με συνοπτικές διαδικασίες και ανέλεγκτα, όλα τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου - επιχειρήσεις και ακίνητα.
(...)
Αυτή η εθελότυφλη αλλοίωση στο νομικό καθεστώς της ελληνικής γης είναι και η κερκόπορτα για ακρωτηριασμούς στην εθνική επικράτεια, έτσι και πάνε όλα στραβά με το επαχθές δάνειο της «τρόικας»: μία, έστω, δόση αν αδυνατεί να καταβάλει το χάρβαλο κράτος μας, οι τοκογλύφοι δανειστές μας νομιμοποιούνται με το επαχθές Μνημόνιο να εκπλειστηριάσουν και τμήματα της ελληνικής δημόσιας κτήσης, που ώς χθες και επί σχεδόν δύο αιώνες ήταν εκτός συναλλαγής...
«Μη φοβάστε. Δεν κινδυνεύει ο Παρθενώνας», χαριτολόγησε ο Γ. Παπανδρέου στη Βουλή, για να απαντήσει στην εύλογη καταγγελία του «Μνημόνιου υποτέλειας» από τον Αλέξη Τσίπρα.
Πού, αλήθεια, βρίσκει το κουράγιο γι' αυτά τα κακόγουστα εξυπνακίστικα;
Ετοιμάζονται “αντίμετρα” για το ελληνικό κρατικό και τραπεζικό χρέος, του Γιάννη Αγγέλη, capital.gr 02/08/2010
Το ελληνικό, αλλά και συνολικά το δημόσιο και τραπεζικό χρέος των PIGS, που έχει συσσωρευτεί στην ΕΚΤ, έχει αρχίσει να “τρομάζει” τους κεντρικούς τραπεζίτες στην Φρανκφούρτη. Απέναντι σ΄ αυτή την απειλή η ΕΚΤ ετοιμάζει “αντίμετρα”.
Όπως έγραψε το “Κεφάλαιο” το 40% του ελληνικού χρέους (κρατικό και τραπεζικό), δηλαδή περί τα 150 δισ. ευρώ, με την μορφή ομολόγων κάθε είδους, βρίσκεται στα χέρια ή για την ακρίβεια στα “συρτάρια” του κ. Τρισέ στην Φρανκφούρτη...
(...)
το πλαίσιο αυτό:
* Οι Γερμανοί ετοιμάζουν όλες τις τεχνικές λεπτομέρειες για το πως θα πρέπει να αντιμετωπισθεί με διαδικασίες “ελεγχόμενου χρεοστάσιου” ένας νέος κύκλος κρίσης χρέους είτε σε τράπεζες είτε σε κρατικές οικονομίες. Το πλαίσιο αυτό προϋποθέτει, όσον αφορά την κρίση κρατικού χρέους, τη “διάσωση” αλλά με δέσμευση των δημοσίων εσόδων και περιουσιακών στοιχείων της χώρας. Όσο για τη “διάσωση” τράπεζας αυτή προϋποθέτει τη διασφάλιση των καταθέσεων (για να αποφευχθούν κοινωνικές αναταραχές τύπου Αργεντινής) και τη δέσμευση και εκκαθάριση των περιουσιακών της στοιχείων.
* Παράλληλα το Think Tank των Βρυξελλών, το γνωστό Ινστιτούτο Brugel, προβάλει ολοκληρωμένη πρόταση έκδοσης ευρωομολόγου (Blu Bond) το οποίο όμως θα καλύπτει μόνο το κομμάτι του κρατικού χρέους που φθάνει στο 60% του ΑΕΠ που προβλέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας. Ενώ το υπόλοιπο θα καλύπτεται από τα “εθνικά” ομόλογα (Red Bonds) τα οποία θα είναι στο έλεος των αγορών...

Is This Country About To Break Up And Default On Its Sovereign Debt?, by Gregory White, Business Insider 02/08/2010
The world has spent the last 8 months intensely focused on the threat of sovereign default emanating from Greece and the rest of the PIIGS.
But what if there was another sovereign default lurking in Europe, as a result of a once unified state breaking up?
Belgium poses just that threat, as the sides of Flanders and Wallonia have been jockeying for position on a potential sovereign divide where each would become a separate sovereign state. Wallonia, being subsidized by Flanders, is likely to have to take on more of the country's sovereign debt, at a level it may not be able ot sustain.
Shale gas: Hope for our energy future, by Robert J. Samuelson, The Washington Post 02/08/2010
You probably have never heard of oilman George Mitchell, but more than anyone else, he has changed the global energy outlook. In 1981, Mitchell's small petroleum company faced dwindling natural gas reserves. He proposed a radical idea: drill deeper in the company's Texas fields to reach gas-bearing shale rock more than a mile down. Because the gas was tightly packed, most engineers believed it was too costly to extract profitably. But after nearly two decades of trying, Mitchell proved doubters wrong. The result: The world has far more available natural gas than anyone suspected.
The BP oil spill cast a cloud over almost all energy news. Well, shale gas is good news. Here's why.
Until recently, scarce U.S. natural gas reserves suggested increasing dependence on expensive foreign supplies of liquefied natural gas. No more. Also, natural gas emits about 50 percent less carbon dioxide -- the major greenhouse gas -- than coal. Substituting gas for coal in electricity plants could temper emissions. Finally, shale gas in Europe and Asia has huge geopolitical implications. It could reduce dependence on Russian natural gas and frustrate any gas cartel mimicking OPEC.
How China Can Shut US Up, by Minxin Pei, The Diplomat 02/08/2010
And if Scher failed to get Beijing’s attention, the remarks by US Secretary of Defense Robert Gates on June 5 should have. Addressing the Shangri-la Dialogue in Singapore, Gates declared that ‘the South China Sea is an area of growing concern…Our policy is clear: it is essential that stability, freedom of navigation, and free and unhindered economic development be maintained. We don’t take sides on any competing sovereignty claims, but we do oppose the use of force and actions that hinder freedom of navigation. We object to any effort to intimidate US corporations or those of any nation engaged in legitimate economic activity. All parties must work together to resolve differences through peaceful, multilateral efforts consistent with customary international law.’
Curiously, Gates’ remarks, more pointed than Clinton’s, elicited no howls of protest from China.
So Chinese officials needn’t read too much into Clinton’s recent remarks on the South China Sea, and they certainly shouldn’t overreact and pick a fight with Washington over a non-issue like this.
From Samizdat to Twitter: How Technology Is Making Censorship Irrelevant, by Peter Kirwan, Wired 01/08/2010
To understand what the web has done for free speech, it’s necessary to think about how Natalya Gorbanevskaya and her fellow dissidents produced 65 issues of the samizdat publication Chronicle Of Current Events in the Soviet Union between 1968 and 1983.
The Soviet state controlled access to printing presses and photocopiers. So when it was time to publish, Gorbanebskaya would tap out six identical copies of Chronicle on a contraband typewriter. Next, she distributed these editions to six friends, who would, in turn, type out further copies before distributing them to additional readers.
Distribution was slow and extremely risky. Like dozens of others involved in the production of Chronicle, Gorbanevskaya was arrested by the 9th Division of the Fifth Chief Directorate of the KGB, which was specifically charged with rooting out samizdat. In 1969, she was diagnosed as a schizophrenic and confined to a mental hospital for three years.
Today, there are only two countries in the world where censorship-induced paralysis exists on anything like a comparable scale: Burma and North Korea. Everywhere else, the terms of trade between free speech and censorship have improved since the Cold War.
Microsoft Quashed Effort to Boost Online Privacy, by Nick Wingfield 02/08/2010
The planners, led by Microsoft veteran Dean Hachamovitch, came up with a concept for preventing consumer tracking. A new feature would monitor where each piece of content on a visited Web page was originating on the Internet—every picture, video or chunk of text. The feature would pay special attention to content from "third party" Internet addresses—addresses different from the one a user sees in the address bar at the top of the browser.
Some of that third-party content could be innocuous things like YouTube video clips displayed on the Web page, which viewers presumably wouldn't want to block. Other items might be tracking tools such as Web "beacons," snippets of code embedded in the page that can monitor the clicks of visitors, or even record their keystrokes. Users might want such tracking tools blocked automatically.
The Internet Explorer planners proposed a feature that would block any third-party content that turned up on more than 10 visited websites, figuring that anything so pervasive was likely to be a tracking tool. This, they believed, was a more comprehensive approach to privacy than simply turning off browser cookies, one that would thwart other tracking methods.
|