|
1936: Με την εξέγερση του στρατηγού Φράνκο εναντίον της νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης, ξεκινά ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος, που θα κρατήσει έως το 1939 και θα τελειώσει με την πλήρη επικράτηση του στρατηγού.
Έλληνες εθελοντές στον Ισπανικό εμφύλιο (Λεύκωμα-Φωτογραφίες), από PolitikoKafeneio.com, 23/2/2009
Ένας αγωνιστής του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου που δεν γύρισε ποτέ στην Ελλάδα, tvxs.gr, 20/2/2010.
Οι Ελληνες των Διεθνών Ταξιαρχιών. Πλήθος αγνών και αφοσιωμένων ελλήνων δημοκρατών, όλων των πολιτικών χώρων, πολέμησαν, διακρίθηκαν και έπεσαν στις μάχες με τις δυνάμεις του Φράνκο, του Β. Σπηλιωτόπουλου, Το Βήμα, 16/7/2006.
Οι Ελληνες μαχητές των Διεθνών Ταξιαρχιών, του Κωστή Καρπόζηλου, Ριζοσπάστης, 30/7/2006.
The other volunteers. Stories of young men drawn to Spain to fight Franco have been told countless times. But Wednesday marks the 70th anniversary of a call to arms for the lesser-known fascist volunteers - including many from the British Isles, by Judith Keene, BBC News, 27/9/2006.
Irish Brigade (Spanish Civil War). An Irish Brigade, also known as la bandera Irlandesa, fought on the Nationalist side of Francisco Franco during the Spanish Civil War. The unit was formed wholly of Roman Catholics by the politician Eoin O'Duffy, who had previously organised the banned quasi-fascist Blueshirts and openly fascist Greenshirts in Ireland, από Wikipedia.
Rafael Sánchez Mazas (February 18, 1894, Coria - October 1966, Madrid) was a Spanish writer and a leader of the Falange, a right-wing political movement created in Spain before the Spanish Civil War, από Wikipedia.
Antecedentes filosoficos del pensamiento de José Antonio Primo de Rivera y Ramiro Ledesma.
Ισορροπίες τρόμου τού Χένρι Κίσινγκερ. Η τουρκική εισβολή και ο αμερικανικός παράγοντας αποτελούν μία από τις πιο αμφιλεγόμενης πτυχές της κυπριακής τραγωδίας του 1974. Τα πρώτα χρόνια μετά την εισβολή εθεωρείτο απολύτως βέβαιο ότι το πραξικόπημα και η εισβολή ήταν μια προσχεδιασμένη επιχείρηση με στόχο τη διχοτόμηση της Κύπρου. Με την πάροδο των χρόνων η θεωρία αυτή ξεθώριασε και οι συνθήκες που οδήγησαν στην τουρκική εισβολή αποδείχθηκαν πιο σύνθετες. Τα τελευταία χρόνια στις ΗΠΑ έχει αποχαρακτηριστεί μεγάλος όγκος διπλωματικής αλληλογραφίας και πρακτικά συνεδριάσεων που φωτίζουν τις μέχρι πρότινος σκοτεινές πτυχές της κυπριακής κρίσης του 1974, του Μακάριου Δρουσιώτη, Ελευθεροτυπία, 17/7/2010.
Η τραγωδία άρχισε πριν από τον «Αττίλα». Η αλυσίδα των γεγονότων που οδήγησαν στην εισβολή, επιμέλεια Αντώνη Ρενιέρη, Τα Νέα, 17/7/2010.
Η Αγκυρα παίζει το χαρτί του «Πίρι Ρέις». «Οι Τούρκοι δοκιμάζουν τα αντανακλαστικά μας και επιδιώκουν μια ελεγχόμενη ένταση» λένε διπλωματικές πηγές, του Άγγελου Αθανασόπουλου, Το Βήμα, 17/7/2010.
Ερχεται το κίνημα της «αργής ανάγνωσης». Είναι το αντίδοτο στην εποχή του Τwitter, όπου όλα λέγονται και γράφονται με λίγα λόγια και αστραπιαία ταχύτητα, Το Βήμα, 17/7/2010.
Μουντιάλ 2010: Η επόμενη μέρα... , Τα Νέα, 17/7/2010.
"Επίκεντρο των εορτασμών ήταν, φυσικά, η Μαδρίτη. Εξω από τον χορό όμως ούτε η Καταλωνία ούτε η Χώρα των Βάσκων έμειναν: στη Βαρκελώνη, εκεί όπου πολλοί είχαν πανηγυρίσει με πυροτεχνήματα την ήττα της ισπανικής ομάδας στον αγώνα με την Ελβετία, ισπανικές σημαίες κυμάτιζαν πλάι στις κοκκινοκίτρινες σημαίες της Καταλωνίας- θέαμα σπάνιο. Στην Παμπλόνα, εκεί όπου ένας νεαρός είχε μαχαιρωθεί την προπερασμένη εβδομάδα επειδή τόλμησε να φορέσει τη φανέλα της Εθνικής δημοσίως, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι πανηγύρισαν. Και στο Μπιλμπάο, τη μεγαλύτερη πόλη της Χώρας των Βάσκων, εκεί όπου άγνωστοι προσπάθησαν προκαλώντας ηλεκτρικό βραχυκύκλωμα να εμποδίσουν τον κόσμο να παρακολουθήσει στις γιγαντοοθόνες τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου, πλήθος ανθρώπων φόρεσαν τη φανέλα και γιόρτασαν χωρίς πρόβλημα. Αλλά η Καταλωνία εξακολουθεί να διεκδικεί περισσότερη αυτονομία, αν όχι ανεξαρτησία, από τη Μαδρίτη, εξακολουθεί να γκρινιάζει γι΄ αυτό που θεωρεί ως οικονομική αφαίμαξή της από την πρωτεύουσα. Μόλις το περασμένο Σάββατο, ένα εικοσιτετράωρο πριν τον τελικό, ένα εκατομμύριο Καταλανοί διαδήλωσαν διαμαρτυρόμενοι για την ετυμηγορία του Συνταγματικού Δικαστηρίου πως στην Ισπανία υπάρχει ένα έθνος και μόνο. Οσο για τη Χώρα των Βάσκων, παρότι το λαϊκό έρεισμα της ΕΤΑ έχει αποδυναμωθεί και η οργάνωση έχει δεχθεί πολλά χτυπήματα, η πλειονότητα των κατοίκων εξακολουθούν να θεωρούν την Ισπανία ξένο κράτος. Μπορεί ο Τσάμπι Αλόνσο να είναι Βάσκος, μπορεί πολλοί παίκτες της Εθνικής να είναι Καταλανοί- ο Ερνάντες, ο Πουγιόλ, ο Πικέ...αλλά το πνεύμα της εθνικής ενότητας στην Ισπανία έχει ασθενική κράση: το απέδειξαν και οι Ολυμπιακοί Αγώ νες της Βαρκελώνης, το 1992. Ο Θαπατέρο. «Το Κύπελλο αυτό ανήκει σε όλους τους Ισπανούς», φώναζε περιχαρής ο Θαπατέρο τη Δευτέρα, υποδεχόμενος στο αρχηγείο της κυβέρνησης τους Φούριας Ρόχας. «Αλλο πράγμα το ποδόσφαιρο και άλλο η πολιτική, παρά το ότι οι πολιτικοί προσπαθούν αυτά τα δύο να τα μπερδέψουν», σχολίαζε η Ελισέντα Σιγκερόλα, εργαζόμενη σε Μη Κυβερνητική Οργάνωση. Χρειάστηκαν, άλλωστε, μόλις δύο ημέρες για να περάσει ο ισπανός πρωθυπουργός από τα χοροπηδήματα παρέα με τους παίκτες, στα κονταροχτυπήματα στη Βουλή: μόνος εναντίον όλων (των υπόλοιπων κομμάτων), ο Θαπατέρο άνοιξε την ετήσια συζήτηση για την κατάσταση του έθνους με μια έκκληση προς τους βουλευτές να στηρίξουν τα μέτρα λιτότητας και τη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού. Αλλά η ευγενέστερη απάντηση που έλαβε από το αντιπολιτευόμενο Λαϊκό Κόμμα είναι πως συμπεριφέρεται σαν εξωγήινος".
|
