Optimus Template

ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Συνέντευξη του πραξικοπηματία Σαμψών, εδώ.

Συνέντευξη Νίκου Σαμψών, Ινφογνώμων Πολιτικά, 17/7/2009.

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ ΤΟ 1974. Πώς η χούντα παγίδευσε τον Μακάριο, Μακάριος Δρουσιώτης, Ελευθεροτυπία, 14/7/2008.

Πρόεδρο «μιας χρήσης» θεωρούσε τον Σαμψών. Ο Νίκος Σαμψών, ο οποίος ορκίστηκε πρόεδρος της πραξικοπηματικής κυβέρνησης της 15ης Ιουλίου 1974, εθεωρείτο πρόεδρος «μιας χρήσης», του Μακάριου Δρουσιώτη, Πολίτης, 20/7/2004.

Το Πραξικόπημα στην Κύπρο τον Ιούλη του 1974, deltio11.blogspot.com, 15/7/2009.

"Πραξικόπημα" 15ης Ιουλίου 1974, fileleutheros.pblogs.gr

Το χρονικό μίας προδοσίας, του Κώστα Χατζηαντωνίου, www.ardin.gr, τ.40-41.

"Η Δευτέρα 15η Ιουλίου 1974 εκδηλώθηκε στη Λευκωσία, από την ελεγχόμενη από τη χούντα Εθνική Φρουρά, το προδοτικό πραξικόπημα κα ι του αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Το πραξικόπημα αυτό είχε από καιρό σχεδιαστεί στους παράδρομους της CIA και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ που εκμεταλλευθήκαν άριστα τη μικρόνοια της ιωαννιδικής δικτατορίας. Η επιβολή της 21ης Απριλίου άλλωστε ήταν υπό τις «ευλογίες» του αμερικανικού παράγοντος που επιθυμούσε σφόδρα να κλείσει με μια λύση διπλής ένωσης το Κυπριακό, μόνιμη εστία εσωτερικής αναταραχής στο NATO. Παράλληλα από καιρό ήθελε να απαλλαγεί από τον Μακάρι ο τον οποίο θεωρούσε εν δυνάμει «Κάστρο της Μεσογείου» και απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ".

Ομιλία Μακαρίου στο Συμβούλιο Ασφαλείας στις 19 Ιουλίου 1974, www.lykionellinidon.org.cy

Μαρτυρίες. 20 Ιουλίου 1974, www.ert-archives.gr

Tο Λονδίνο και το πραξικόπημα Σαμψών. Eντονότατες αντιδράσεις από τα κόμματα της Kύπρου μετά τις αποκαλύψεις των αρχείων του Φόρεϊν Oφις για την περίοδο 1974, Tου ειδικού συνεργάτη μας στο Λονδινο Bυρωνα Kαρυδη, Η Καθημερινή, 4/1/2005.

Ελένη Κούρκουλα & Βαλεντίνα Σκουρτάι. Πρόσωπα της Αθήνας. Τόσο κοντά, τόσο μακριά. ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΕΩΝΗ ΣΚΑΛΕΡΗ, Lifo, 30/6/2010. (διαβάστε για να δείτε την εθνική μας τραγωδία σε προσωπικό επίπεδο). Βλέπε και http://herrkstories.wordpress.com/

Προφητικά Κείμενα (2)

O Προφήτης Αμώς στις πόλεις της χλιδής, του Μανώλη Βαρδή.

Για τον Προφήτη Αμώς οι φτωχοί, οι αδύναμοι, οι μικροί και δίκαιοι είναι τα θύματα των εμπορικών υπολογισμών της άρχουσας τάξης. Αυτοί «εκονδύλιζον εις κεφαλάς πτωχών» (2,7), δεν διστάζουν να πωλούν για χρήματα τον δίκαιο και τον φτωχό για ένα ζευγάρι υποδήματα (2,6).

Ο συγκεντρωμένος άδικα πλούτος βέβαια κάπου επενδύεται: στα χειμερινά και θερινά σπίτια-επαύλεις, κατασκευασμένες από ελεφαντοστό (3,15). Η πλεονεξία και η διαστροφή ξεκινά, και εδώ, μέσα από τις διαπροσωπικές σχέσεις. Οι «αγελάδες της Βασάν» είναι οι γυναίκες των πλουσίων που λένε στους άνδρες τους «επίδοτε ημιν όπως πίωμεν». Ποιους; Μα τους φτωχούς και πένητες (4,1).

Η διαστροφή της δικαιοσύνης είναι βαρύτατο αμάρτημα, το οποίο έχει πάντα σαν στόχο του τον αδύνατο και καταπιεσμένο.  Μαζεύουν χρήματα, συσσωρεύουν πλούτο, φτιάχνουν ωραία σπίτια και κήπους με αμπέλια, στα οποία όμως δεν θα κατοικήσουν ποτέ (θεία τιμωρία) (5,11).

Και φθάνουμε στον πυρήνα του προφητικού κηρύγματος. Η αμεριμνησία (κάτι μας θυμίζει…). Διαβάζω (από την μετάφραση του εβραϊκού κειμένου): «Ουαί εις τους αμερίμνους του οίκου Ισραήλ, και τους ασφαλείς επί του όρους της Σαμάρειας…Εσείς που αποστρέφεσθε την κακήν ημέρα, συναθροίζετε όμως καταπίεση και καταδυνάστευση, αυτοί, οι οποίοι κατακλίνονται εις κλίνας εξ ελεφαντοστού και με νωχέλειαν εξαπλώνονται επί της στρωμνής αυτών…αυτοί, οι οποίοι πίνουν με κρατήρες το κρασί και αλείφονται με το καλλίτερο έλαιο και δεν ενδιαφέρονται για την καταστροφή, δια τούτο θα πορευθούν επί κεφαλής των αιχμαλώτων εις αιχμαλωσίαν» (6,1-7).

Παρουσιάζεται εκτενώς ο έκλυτος βίος-σε αλλεπάλληλες εικόνες- σε συνδυασμό με την «ασφάλεια», που είναι η άλλη λέξη για την κατακριθείσα από τον Μιχαία έπαρση και αυτοπεποίθηση (βλέπε τη σχετική ανάλυση στο κείμενο μου της 13/7/2010 πιο κάτω) Αυτή την ασφάλεια αντλούν οι σύγχρονοι του Ισραηλίτες από την επιτυχία και ανάπτυξη του κράτους τους εκείνη την εποχή. Δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα για σκοτεινές και μαύρες ημέρες, για ημέρες καταστροφής. Μόνος ο Προφήτης υψώνει το ανάστημα του και «βλέπει» την τραγική κατάληψη όλων αυτών, την αιχμαλωσία. Στην πραγματικότητα δεν έχουν καμία βάση. «Εν ρομφαία τελευτήσουσι πάντες αμαρτωλοί λαού μου, οι λέγοντες, ου μη εγγίση, ουδέ μη γένηται εφ’ ημας τα κακά» (9,10).

Συμπέρασμα: η αμεριμνησία της νωχελικής και εύπορης ζωής οδηγεί τελικά σε θεία τιμωρία, όμως από τον Αμώς αυτά τα «πλούσια χρόνια» είναι χρόνια βαθιάς διαστροφής της δικαιοσύνης, που σαν στόχο της έχει τους αδύνατους και φτωχούς. Υπάρχουν θύτες και θύματα. Η δομή είναι σάπια. Δεν φταίνε όλοι εξίσου και ισοπεδωτικά για να γίνει αποποίηση της ευθύνης (όπως στις ημέρες μας). Μπορεί η διαστροφή να έχει διαπεράσει την κοινωνία (κυρίως στον Μιχαία), όμως υπάρχουν συγκεκριμένοι που πλουτίζουν από τον άδικο πλούτο.

Πηγή: Αμώς, του Βασίλειου Μ. Βέλλα, Ερμηνεία Παλαιάς Διαθήκης.1, Αθήναι 1993.

A tale of two tongues. Hermione Lee is captivated by Hugo Hamilton's memoir, The Speckled People, which avoids the trap of the 'cliché-ridden Irish-Catholic childhood' and beautifully evokes a search for self and nationality, The Guardian, 25/1/2003.

"It incorporates in passing, but often without much annotation, a complex web of allusions to literature, politics and history. One example: the father admires Cardinal Stepinac, who he thinks "should be made into a saint". This refers to the exposure by Protestant nationalist writer Hubert Butler - very unwelcome to the Irish Catholic Church - of the wartime campaign in Croatia to forcibly convert half a million Orthodox Serbs to Catholicism. But Hamilton gives the story as he hears it from his father; it's up to us to provide the historical background".

Hand in the Fire by Hugo Hamilton. Ann Enright praises a novel of boom-time Ireland where everyone is trying to forget the past, The Guardian, 17/4/2010.

"Hand in the Fire might be read as a conventional character-driven novel with a strong story. It could also be seen as a social novel, the first in the Irish tradition that is written from an eastern European point of view. But sentence by sentence, it is also a refusal to fall through the open trapdoor. Hamilton loves the spaces between things: his characters live, not just between cultures or between languages, but between the past and the future; they stay suspended between innocence and guilt, between knowledge and the lack of it".

Με βερμούδες και σανδάλια στον Πόρο. Η αθέατη πλευρά του Συμποσίου της Σύμης- πώς αιφνιδίασε τους παπαράτσι ο κ. Παπανδρέου, του Ν. Χασαπόπουλου, Το Βήμα, 15/7/2010 (!)

Η Βάσω Παπανδρέου κρατά την τιμή της δημοκρατίας και τα υποκείμενα των ΜΜΕ βλέπουν "πολιτικές σκοπιμότητες", posted by olympiada, 14/7/2010.

Κλείδωσαν σε Πετρελαϊκές Εταιρείες των ΗΠΑ οι Άδειες Έρευνας και Εξόρυξης Πετρελαίου στην Ελλάδα, www.energia.gr, 14/7/2010.

Πρόκληση ο γυμνός Μίκι με τη σβάστικα, Tα Νέα, 14/7/2010.