Κυριακή 22/01/2012

User Rating: / 0
PoorBest 

Κι όπως πέφτει το σκοτάδι..., Ευγένιος Ενρικέζ, Από την ορδή στο κράτος (1983),μετάφραση Βασίλης Τομανάς, εκδ, ΝΗΣΙΔΕΣ (2005), από dangerfew.blogspot.com 20/01/2012

«Ο πραγματικός κίνδυνος για όλες τις φιλελεύθερες δημοκρατίες είναι μήπως η καπιταλιστική αναρχία απολήξει σ’ ένα κατακερματισμό του κοινωνικού, από τον οποίο θα επιβίωναν πια μόνο κοινωνικοπολιτικές οργανώσεις, αλληλοσυγκρουόμενοι θεσμοί, που θα κατέληγαν να ορίζουν και να τηρούν τους δικούς τους κανόνες του παιχνιδιού, αν όχι και το δικό τους δίκαιο. Η φιλελεύθερη δημοκρατία μπορεί να γεννήσει μια πληθώρα ανταγωνιστικών συμμοριών, που ρυθμίζουν τα προβλήματά τους με το αίμα και όχι με την ευγενή άμιλλα. Τότε το κράτος, αν δεν θέλει να υποκύψει ή να βρεθεί αιχμάλωτο μιας από αυτές τις συμμορίες, οφείλει ν’ αποκτήσει τα μέσα για να αναλάβει και πάλι τον έλεγχο μιας κατάστασης που το ξεπερνά. Θα ενισχύσει, όχι μόνο τον κυβερνητικό μηχανισμό του, αλλά και τον αστυνομικό και το στρατιωτικό του μηχανισμό.

Σταδιακά, το φιλελεύθερο κράτος θα παραχωρήσει τη θέση του σ’ ένα κράτος πιο ευθέως αυταρχικό. Η υπόθεση που λέει, πως είναι δυνατό να οικοδομήσουμε ένα συνεκτικό εθνικό κράτος που θα ενοποιείται παραδόξως πάνω στη γενίκευση της εσωτερικής διαμάχης, ισχύει μόνο όταν όλοι αποδέχονται τους κανόνες του παιχνιδιού, όσο άδικοι κι αν είναι, δηλαδή όταν συναινούν να ζουν σε ένα κράτος Δικαίου, στο οποίο τους κανόνες μπορεί ν’ αλλάξει η διαμάχη και όχι η μάχη. Όταν όμως το σύνθημα γίνεται ρητά για όλους ο πόλεμος, ο δόλος και ο άμετρος ανταγωνισμός, τότε το φιλελεύθερο κράτος βλέπει να τερματίζεται η ιστορία του.

Υπάρχει όμως κι ένας άλλος δρόμος για την εξαφάνιση του φιλελεύθερου κράτους. Είναι ο δρόμος της σταδιακής διάλυσής του, απόρροια της ίδιας του της δυναμικής. Το όνειρο του φιλελεύθερου κράτους − να διαιτητεύει σε μια καινοτόμο κοινωνία πολιτών σε ακατάπαυστη κίνηση και αναβρασμό − δεν προχωρεί χωρίς την προσπάθεια να μετασχηματίσει τις ανθρώπινες σχέσεις σε σχέσεις εμπορευματικές. «Όλα αγοράζονται, όλα πουλιούνται»: αυτό είναι το αξίωμα του Βαλράς, το κεντρικό αξίωμα της καπιταλιστικής κοινωνίας. Όταν όμως το πρώτιστο θέμα καθενός γίνεται το ν’ αποκτήσει (όχι να παραγάγει) πλούτο, τότε ο τρόπος για ν’ αποκτήσει χρήματα μικρή σημασία έχει. Αυτό που μετράει είναι μόνο το αποτέλεσμα. Η κερδοσκοπία με τα νομίσματα και τα ακίνητα, οι κάθε τάξης ληστείες, ο τζόγος (καζίνο, κουλοχέρηδες, αλλά και τυχερά παιχνίδια θεσμισμένα από το κράτος: λαχεία, προπό, λότο), η χρηματική απάτη, όλα αυτά γίνονται τα κανονικά μέσα πλουτισμού. […] Όλες οι μέθοδοι είναι καλές προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. […] Μικρή και μεγάλη παραβατικότητα απλώς πολλαπλασιάζονται και ακμάζουν. […]

Είτε πρόκειται για τεράστιες μίζες ώστε να πουλήσουμε τα αεροπλάνα της Λόκχιντ, ή για προσφορά ενός κολγκέρλ για μια νύχτα προκειμένου να καλοπιάσουμε έναν επαρχιώτη πελάτη, η βασική αρχή είναι η ίδια: Αφού όλοι οι άνθρωποι μπορούν να πιαστούν στην παγίδα των επιθυμιών τους, το μόνο πρόβλημα είναι να βρούμε τη ρωγμή στην πανοπλία και να καλύψουμε τις ελλείψεις, που πάντα αισθάνονται με οδύνη.

Επομένως ο γκανγκστερισμός, η ληστεία και η διαφθορά αποτελούν τρόπους δυνητικής διάλυσης του φιλελεύθερου κράτους. Όταν συνδυάζονται με τον αναβρασμό και τους αγώνες των κοινωνικών ομάδων, τότε το φιλελεύθερο κράτος αυτοκτονεί».

Η φοροδιαφυγή των πολυεθνικών αιτία για τη διάλυση του δημόσιου τομέα, του Θέμη Κοτσιφάκη, Η Αυγή 21/01/2012Είναι γεγονός ότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα στην Ελλάδα δεν αποτελούν ελληνική ιδιαιτερότητα. Δείχνουν την προσπάθεια, την πολιτική επιλογή καλύτερα, του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος να διαλύσει το κοινωνικό κράτος και τις παροχές του σε όλο τον κόσμο. Να εξασφαλίσει ακόμα μεγαλύτερα κέρδη στις μεγάλες επιχειρήσεις και τις τράπεζες, να συγκεντρώσει τον παγκόσμιο πλούτο σε όλο και λιγότερα χέρια. Βέβαια, το επίπεδο ανάπτυξης του κοινωνικού κράτους και των παροχών του είναι διαφορετικό από χώρα σε χώρα, άρα και οι αντοχές του διαφορετικές στην επίθεση της πιο ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής που έχει υπάρξει ποτέ στον πλανήτη.

Η μείωση των δαπανών για τη δημόσια εκπαίδευση, την υγεία και όλες γενικά τις δημόσιες υπηρεσίες είναι στην πρώτη γραμμή της πολιτικής που ασκούν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ΗΠΑ, οι χώρες του ΟΟΣΑ κ.λπ.

Με τη δικαιολογία της τρέχουσας οικονομικής κρίσης, οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εκπαιδευτικών σε όλο σχεδόν τον κόσμο κλήθηκαν να αποδεχτούν σοβαρές περικοπές και μέτρα λιτότητας στη βάση του ότι δεν υπάρχουν πια διαθέσιμοι πόροι για τις δημόσιες υπηρεσίες. Και τα μέτρα λιτότητας πλήττουν τόσο την εκπαιδευτική διαδικασία όσο και τους εκπαιδευτικούς ως εργαζόμενους (μισθοί, συντάξεις, εργασιακές σχέσεις).

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, για παράδειγμα, οι αλλαγές στον συνταξιοδοτικό σχεδιασμό θα κόψουν το 25% από τη διά βίου αξία μιας σύνταξης. Αυτή ήταν και η αφορμή για την προκήρυξη μιας μεγάλης απεργίας στον δημόσιο τομέα και την εκπαίδευση και την πραγματοποίηση τεράστιων διαδηλώσεων σε πολλές πόλεις τον περασμένο Νοέμβρη. Μερικοί εκπαιδευτικοί χάνουν περισσότερο από 50.000 λίρες στην αξία της σύνταξής τους για μια περίοδο πάνω από 20 χρόνια. Έρευνα των συνδικάτων έδειξε ότι οι εργαζόμενοι με τα λιγότερα προσόντα είναι οι πιο επιρρεπείς στο να υποφέρουν από τις πολιτικές της συντηρητικής κυβέρνησης. Προκύπτει ότι αυτές οι πολιτικές θα περιορίσουν την πρόσβαση στην εκπαίδευση και για τους νέους και για τους ενήλικες, π.χ. με το τσεκούρωμα των εκπαιδευτικών επιδομάτων για νέους, τον τριπλασιασμό των διδάκτρων στα πανεπιστήμια ή την εισαγωγή διδάκτρων και δανείων για εργαζόμενους ενήλικες που επιθυμούν να εκπαιδευτούν ξανά.

Μάνος: Διώξτε 100.000 δημόσιους υπαλλήλους για να σωθεί η χώρα, από real.gr 21/01/2012

«Χρειάζονται θεαματικές κινήσεις, εντός του επόμενου διμήνου για να πειστούν οι πιστωτές. Δεν θα πείσουμε κανέναν, αν δεν γίνουν αλλαγές θεαματικές. Προτείνω, για παράδειγμα, να απολυθούν αμέσως 100.000 δημόσιοι υπάλληλοι. Έτσι μόνο θα δώσουμε ισχυρό μήνυμα ότι αγγίζουμε τις ιερές αγελάδες της Ελλάδας, ότι κάτι αλλάζει σε αυτή τη χώρα. Και αυτό βέβαια πρέπει να γίνει για να εξυγιανθεί ο δημόσιος τομέας και όχι μόνο γιατί το ζητάει η τρόικα» δήλωσε χαρακτηριστικά ο Στέφανος Μάνος. 

Ζητάει τον πλήρη ανασχηματισμό της κυβέρνησης ακόμα και του ίδιου του Πρωθυπουργού και προτείνει για την προεδρία της κυβέρνησης τον Κώστα Σημίτη. 

«Στην πραγματικότητα είναι κυβέρνηση Παπανδρέου με πρωθυπουργό τον Παπαδήμο. Είναι αδικαιολόγητο το ότι ο νυν πρωθυπουργός δεν ζήτησε τίποτα κατά τον σχηματισμό κυβέρνησης του. Μπορεί σε κάποιους το όνομα του Σημίτη να προκαλεί αρνητικούς συνειρμούς, αλλά το πρωτεύον είναι να σωθεί η χώρα και ο Σημίτης θα ήταν μία καλή επιλογή και σίγουρα αποτελεσματικότερη από τον Παπαδήμο. Θα κάνει τη δουλειά και θα αποσυρθεί».

Η «αγέλη των λύκων» σουλατσάρει στην Αθήνα..., της Ζέζας Ζήκου, Η Καθημερινή 21/01/2012

Η Ελλάδα έχει συρθεί σε μια ιστορική καταστροφή... και το μνημονιακό κατεστημένο αρνείται να δεχθεί την πραγματικότητα και θέτει ύπουλα ερωτήματα. Οπως για παράδειγμα, αν προτιμούμε μία συντεταγμένη (δηλ. συνεννοημένη με την Τρόικα) χρεοκοπία, εντός ευρώ, από μία άτακτη χρεοκοπία και επιστροφή στη δραχμή, η απάντηση είναι μάλλον προφανής για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτικών δυνάμεων και εν τέλει της κοινωνίας.

Και ενώ φαίνεται ότι η Αθήνα είχε ήδη συμβιβαστεί στην ιδέα του επιτοκίου μεσοσταθμικά γύρω στο 4,5% και ενώ θεωρείται βέβαιο ότι έχει δεχθεί και την υπαγωγή των νέων ομολόγων στο, επαχθές για τον δανειζόμενο, βρετανικό δίκαιο, η «αγέλη των λύκων» οσμίζεται αίμα: Οσα μέτρα κι αν ληφθούν, όσα χρήματα κι αν δώσει στην Αθήνα η Ευρώπη και το ΔΝΤ, όσο και να είναι το μέγεθος του «κουρέματος» και του επιτοκίου, η χρεοκοπία της είναι αναπόφευκτη. Η «αγέλη των λύκων» σουλατσάρει επί δύο χρόνια στην Ελλάδα. Πότε αποφασίστηκε η κάθοδος των «λύκων» στην Αθήνα; Εχει γραφεί κατ’ επανάληψη ότι όλα άρχισαν γύρω από ένα πολυτελές τραπέζι στο Μανχάταν, όπου μεταξύ «τυρού και αχλαδίου» ο Τζορτζ Σόρος, ο Τζον Πόλσον, ο Στιβ Σβάρτσμαν της Βlackstone, o Νουριέλ Ρουμπινί και ο αποκαλούμενος και «πατέρας του ευρώ» Ρόμπερτ Μάντελ κάθισαν στις 17 Φεβρουαρίου του 2010 να... φάνε τον πιο αδύναμο κρίκο της Ευρωζώνης, την Ελλάδα του πρώην πρωθυπουργού και εκλεκτού τους Γιώργου Παπανδρέου.

Προ ημερών ο «φιλέλλην» Σόρος λέγεται ότι πέρασε βιαστικά από τη χώρα μας, φεύγοντας μάλιστα νωρίτερα από τη λήξη ενός διεθνούς συνεδρίου που διοργανώθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Πρόσφατα ο δισεκατομμυριούχος κερδοσκόπος των αγορών έχει αγοράσει ευρωπαϊκά ομόλογα αξίας 2 δισ. δολαρίων, από την πτωχευμένη πλέον MF Global Holdings που φαίνεται ότι είναι το μεγάλο θύμα της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους στην Αμερική, μετά την εκτεταμένη έκθεσή του, ύψους 6 δισ. δολαρίων, στα ομόλογα των ευρωπαϊκών PIIGS. Η κατάρρευση της MF Global βρίσκεται στην έβδομη θέση μεταξύ των μεγαλύτερων χρεοκοπιών στις ΗΠΑ, με πρώτη εκείνη της Lehman Brothers το 2008. Αλλωστε, όπως κυνικά ομολογεί ο Τζορτζ Σόρος, τα διαβόητα hedge funds στοιχημάτισαν συντονισμένα και ορθώς, όπως αποδείχθηκε, στην κρίση χρεών της Ευρωζώνης.

Ενας άλλος έμπειρος μάνατζερ του χρηματοπιστωτικού τομέα (άλλοτε γενικός σύμβουλος του αμερικανικού LΤCΜ, η κατάρρευση του οποίου το 1998 παρ’ ολίγον να είχε προκαλέσει παγκόσμια κρίση από τότε): την παρομοιάζει με τη μεξικάνικη κούκλα Πινιάτα, που τα παιδιά χτυπούν με ξύλα ώσπου να σπάσει και να αρπάξουν τις καραμέλες που είχε μέσα της, όπου στη θέση της Πινιάτα βρίσκεται η Ελλάδα... και στη θέση των παιδιών τράπεζες και επενδυτικά κεφάλαια που την κοπανάνε.

Ο Πεπόνης "δείχνει" τον Παπανδρέου για το έλλειμμα του 2009, Επίκαιρα 20/01/2012

Η υπόθεση, για την οποία διενεργήθηκε προκαταρκτική εξέταση από τις 19 Σεπτεμβρίου 2011, αφορά σε καταγγελίες της καθηγήτριας Οικονομετρίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και πρώην μέλους της ΕΛΣΤΑΤ Ζωής Γεωργαντά για τεχνητή διόγκωση του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009. 

Η καταγγέλλουσα υποστηρίζει ότι τον Νοέμβριο του 2010 η ΕΛΣΤΑΤ, δεχόμενη πιέσεις από την Eurostat, εμφάνισε το έλλειμμα του 2009 στο 15,4% από 12- 13% που ήταν, με στόχο να ληφθούν επιπλέον δυσμενέστερα οικονομικά μέτρα. Η κ. Γεωργαντά υποστηρίζει ότι η διόγκωση έγινε με την ταξινόμηση στη Γενική Κυβέρνηση των ΔΕΚΟ, χωρίς, όπως λέει, να έχουν προηγηθεί, όπως εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη, στατιστικές μετρήσεις.

Στο διαβιβαστικό του προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο κ. Πεπόνης αναφέρει ότι «από το σύνολο του συλλεγέντος αποδεικτικού υλικού (μάρτυρες και έγγραφα) και ιδίως από μαρτυρικές καταθέσεις, προέκυψαν στοιχεία σχέσιν έχοντα με αξιόποινες πράξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών και πρόσωπα κατέχοντα συγκεκριμένες θέσεις στην κυβέρνηση της Ελλάδας». 

Ο κ. Πεπόνης υποστηρίζει ότι σε πολλές από τις καταθέσεις που έλαβε «ρητώς γίνεται λόγος για διόγκωση και αυθαίρετο προσδιορισμό του δημοσίου ελλείμματος του 2009 αφενός και ύπαρξη συναφώς και αφετέρου ευθυνών του τότε πρωθυπουργού, μελών της τότε κυβέρνησης και των τότε αρμόδιων υπουργών Οικονομικών».

«Έχουμε μία νέα κατοχή από τους Γερμανούς. Θεωρούσα τον κ. Παπακωνσταντίνου αδιάφθορο και έντιμο, αλλά γονάτισε στις απαιτήσεις των Γερμανών. Δυστυχώς, και ο κ. Βενιζέλος δείχνει να υποκύπτει», είχε δηλώσει η κ. Γεωργαντά.

Η κ. Γεωργαντά απέδωσε αυτήν την απόφαση στην πίεση που ασκήθηκε από τη Eurostat στην ελληνική κυβέρνηση, στη συνεννόηση ανάμεσα στον Γ. Παπακωνσταντίνου και στον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, κ. Α. Γεωργίου, με τον οποίο τα μέλη της επιτροπής δεν είχαν καθόλου καλές σχέσεις, αφού, όπως είπε η κ. Γεωργαντά, «μας είχε απαγορέψει να μιλάμε ακόμη και στους υπαλλήλους»... 

Το διαβιβαστικό του κ. Πεπόνη, μαζί με την ογκωδέστατη δικογραφία, χρεώθηκε στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, προϊστάμενο των οικονομικών εισαγγελέων Νίκο Παντελή, ο οποίος είναι και ο αρμόδιος για τη διαδικασία αποστολής της δικογραφίας στη Βουλή.

Η άχρηστη συμφωνία για το PSI και το κουτί της Πανδώρας, από sofokleous10.gr 20/01/2012

Όλες αυτές όμως οι θετικές κατ’ αρχήν εξελίξεις προσκρούουν στη μειονότητα εκείνων των κατηγοριών ομολογιούχων της Ελλάδας που δεν συμμετέχουν τις διαπραγματεύσεις. Δηλαδή  τα hedge funds που έχουν αγοράσει ελληνικά ομόλογα και που κατά τις δηλώσεις αρκετών παραγόντων του κλάδου, δεν πρόκειται να αποδεχτούν καμία συμφωνία για ένα PSI που θα περιλαμβάνει και κούρεμα 50% επί της ονομαστικής αξίας των ομολόγων και μείωση του επιτοκίου. Σε ανάλογη θέση με τα hedge funds βρίσκονται επίσης και κάποιες ασφαλιστικές εταιρείες, διαχειριστές συνταξιοδοτικών και άλλων κεφαλαίων που δεν έχουν κανένα κίνητρο να συγκατατεθούν με τους όρους της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας.

Οι επικεφαλής της επιτροπής των πιστωτών που διαπραγματεύεται με την Ελλάδα αντιπροσωπεύουν ομολογιούχους του ελληνικού κράτους που κατέχουν τίτλους περί τα 154 δις ευρώ από τα 260 δις συνολικά του ελληνικού ομολογιακού χρέους. Αν αφαιρέσουμε από αυτά το νούμερο τους τίτλους που κατέχει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, απομένουν 50 δις ευρώ τα οποία φαίνεται ότι βρίσκονται σε χέρια hedge funds, ασφαλιστικών εταιρειών και συνταξιοδοτικών ταμείων. Αυτοί είναι οι ιδιώτες πιστωτές που θα κληθούν να αποδεχτούν την συμφωνία που θα κλείσει η ελληνική κυβέρνηση με την αντιπροσωπεία των πιστωτών εν των υστέρων προκειμένου να πετύχει ο στόχος της εθελοντικής ανταλλαγής ομολόγων και να αποφευχθεί το ελληνικό χρεοστάσιο.

«Η προσδοκώμενη συμφωνία αποτελεί μια βραχυπρόθεσμη λύση. Οι αγορές θα ευχαριστηθούν για κάποιες μέρες ή για μια βδομάδα και στη συνέχεια θα πάμε στα σκληρά παιχνίδια», δήλωσε στέλεχος ενός hedge fund που κατέχει ελληνικά ομόλογα και δεν συμμετέχει στις διαπραγματεύσεις. Το σκληρό παιχνίδι, κατά αυτόν, θα γίνει όταν θα κληθούν οι υπόλοιποι ομολογιούχοι, πέραν δηλαδή της επιτροπής των πιστωτών, να αποδεχτούν τη συμφωνία.  

Ακόμη και τα μέλη της επιτροπής των πιστωτών αναγνωρίζουν ότι η διαδικασία είναι απίθανο να έχει ολοκληρωθεί πριν την κρίσιμη ημερομηνία της 20ης Μαρτίου, όπου υπάρχει η πρώτη μεγάλη λήξη ελληνικού ομολόγου για το 2012, ύψους 14.5 δις ευρώ.

«Δεν είμαστε πεπεισμένοι ότι οποιαδήποτε συμφωνία γίνει σήμερα θα είναι και η τελική», δήλωσε στους FT ο Ρόμπερτ Ροχ, διευθυντής έρευνας του hedge fund Gramercy που ήταν επικεφαλής των διαπραγματεύσεων των ομολογιούχων στην αναδιάρθρωση του χρέους της Αργεντινής το 2007. «Πρόκειται για μια διαπραγμάτευση με πολλούς παίκτες και αυτή τη στιγμή δεν είναι καν όλοι οι παίκτες στο τραπέζι». Το Gramercy είναι ένα από τα hedge funds που απέφυγαν τις αγορές ελληνικών ομολόγων, παρά το ότι διαπραγματεύονταν με πολύ μεγάλες εκπτώσεις στις τελευταίους μήνες, επειδή θεωρεί  ότι οι ελληνικοί τίτλοι δεν είναι ακόμη αρκετά φτηνοί. «Η τελική λύση για την Ελλάδα θα είναι τουλάχιστον 2, 3, ή και 4 χρόνια εκτός αγορών και θα περιλαμβάνει δύο ή και παραπάνω γύρους ‘κουρέματος’ του ελληνικού χρέους μέχρι να φτάσουμε στην τελική λύση», τονίζει ο ίδιος.

Τα hedge funds με μεγάλες θέσεις στο ελληνικό χρέος είναι το Marathon, το Vega, το Greylock και το Saba. Πέραν των hedge funds όμως, όπως είπαμε, υπάρχουν κι άλλοι πιστωτές, μεταξύ αυτών ασφαλιστικές και συνταξιοδοτικά κεφάλαια, που μένουν εκτός επίσημων διαπραγματεύσεων. Για τους πιο πολλούς εξ αυτών οι τοποθετήσεις στα ελληνικά ομόλογα είναι μέχρι στιγμής ζημιογόνες.